บ่วงสไบ
ตอนที่ 5
“พ่อเทพ...พ่อเทพช่วยเป็นหูเป็นตาดูแลน้องแทนน้า มีพ่อเทพเพียงคนเดียวที่น้าวางใจ”
เทพไม่กล้ารับคำคุณเยื้อนด้วยเกรงใจคุณหลวง แต่แล้วคุณหลวงเอ่ยขึ้น
“รับคำเสีย...อย่าให้แม่เยื้อนต้องพะวง”
เทพกับพุดจีบดีใจที่คุณหลวงยอมเปิดใจ คุณเยื้อน ยิ้มย่องที่สามียอมใจอ่อน ทาสบนเรือนพลอยโล่งอก
ต่อไปเรือนนี้คงมีแต่ความสุข
ooooooo
เช้าวันใหม่เทพช่วยพุดจีบใส่บาตรรับศีลรับพรด้วยสีหน้าแจ่มใส ทั้งสองไปไหนมาไหนด้วยกันอย่างสะดวกใจ มีเจิม เรียม และบุญตามถือของ เทพออกปากว่าจะพาพุดจีบไปทำบุญให้มากๆ สะสมกรรมดีเป็นเกราะป้องกันภัยร้าย หญิงสาวปลื้มใจจะไม่ประมาทเชื่อใจใครง่ายๆอีก
“ความเป็นความตายอยู่กับเราแค่ลมหายใจเข้าออก น้องจะขอสร้างแต่ความดี และมีชีวิตเพื่อคนที่น้องรักและรักน้อง”
“น้องมีคนที่รักมากมาย ทั้งคุณหลวงคุณน้าและบ่าวในเรือน แต่พี่ไม่รู้ว่ามีพี่อยู่ด้วยรึไม่ ข้อนั้นไม่สำคัญดอก...เพราะพี่...รักน้อง...และจะรักตราบลมหายใจสุดท้าย”
พุดจีบเขินอาย ลมพัดดอกไม้โปรยปรายลงมา เทพคว้าช่อดอกไม้มาทัดหูให้ หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นใจที่มีเทพมอบความรักและคอยดูแล...เจิมกับเรียมแอบมองยิ้มปลื้มกับความสุขของเจ้านาย พวกทาสที่เห็นเจ้านายทั้งสองยิ้มแย้มก็พลอยสุขใจไปด้วย
มีเพียงแก้วที่หงุดหงิดอารมณ์เสียทำงานกระแทกกระทั้น อบรู้ว่าหลานสาวไม่พอใจเรื่องอะไรพยายามปรามเกรงคนอื่นจะรู้ เพราะคำโบราณว่าไว้หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง แต่พอพุดจีบกับเทพแวะมาหา แก้วก็พลิกสีหน้ายิ้มรื่นเข้าพินอบพิเทา อบถึงกับทึ่งในมารยาของหลานสาว
“คุณหนูลงเรือนมาถึงนี่ มีอะไรให้แก้วรับใช้เจ้าคะ”
“ฉันไม่มีธุระปะปังใช้แก้วดอก...ผ้าทอของฉัน ฉันให้แก้วจ้ะ” พุดจีบส่งห่อผ้าให้
แก้วทำทีเกรงใจไม่รับ แต่พุดจีบขอให้รับเป็นสินน้ำใจที่เธอเสี่ยงตายช่วยตนหลายครั้ง
“แก้วช่วยคุณหนูไม่เคยหวังผล แก้วอยากให้คุณหนูรู้ว่าแก้วภักดีกับคุณหนูนะเจ้าคะ”
เทพช่วยพูดให้แก้วรับผ้าไว้ แล้วชวนพุดจีบกลับ พุดจีบเดินเซจะล้ม เทพช่วยประคอง แก้วมองด้วยสายตาชิงชัง อบเตรียมจะขอผ้าจากแก้วแต่เธอกลับถือผ้าวิ่งเข้าดงกล้วย อบแปลกใจตามไปจะถาม สักพักแก้วเดินออกมาไม่มีผ้ากลับออกมาด้วย อบจะขอปันผ้า แก้วชี้ไปในดงกล้วยบอกไม่อยากเก็บไว้เป็นเสนียด อบเสียดายรู้ว่าแก้วเอาไปเช็ดก้นในดงกล้วยเสียแล้ว
“ฉันเกลียดมันเข้าไส้ มันออดอ้อนออเซาะคุณเทพของฉัน น้าอบ! คุณหลวงเปิดทางให้มันใกล้ชิดคุณเทพแล้ว นังพุดจีบต้องแย่งผัวของฉัน ฉันจะทำอย่างไร”
