บ่วงสไบ

พุดจีบนอนจุกมิอาจต่อสู้ขัดขืน หลวงเดชขจรกระหยิ่มใจถอดเสื้อตัวเองออก คำรามว่าเธอต้องเป็นเมียตน แก้วพุ่งมาจิกหัวเขาขึ้นแล้วตบหน้าฉาด ก่อนจะเข้าพยุงพุดจีบให้ลุกขึ้น หลวงเดชขจรโกรธมากกระชากแก้วมาตบคว่ำ แล้วหันมาดึงลากพุดจีบ แก้วแสร้งลุกมาช่วยทุบตีให้ปล่อย จึงถูกตบล้มคว่ำไปอีกครั้งเลือดกบปาก

พุดจีบเป็นห่วงแก้วร้องให้คนช่วย เทพวิ่งมากระชากหลวงเดชขจรแล้วต่อยไม่ยั้ง มิ่งเข้ามาสมทบ เทพหันไปประคองพุดจีบ หลวงเดชขจรพุ่งไปชักดาบจะฟันเทพ มิ่งเข้ากันไว้ยื้อแย่งดาบแล้วดันหลวงเดชล้ม แต่แล้วสงมาด้านหลังแทงมิ่งล้มลง หลวงเดชจะซ้ำ เทพเข้าไปแย่งดาบแล้วเงื้อจะฟันแต่ยั้งมือไว้ด้วยมีสติพอไม่คิดฆ่าคน

คุณหลวง คุณเยื้อน เจิม และเรียมวิ่งมาพร้อมอยู่และฉ่ำ คุณหลวงตวาดกร้าว

“พ่อเทพมีเหตุอะไร ถึงต้องลงมือลงดาบ!”

คุณเยื้อนตกใจเมื่อเห็นสภาพลูกสาว เทพไม่ตอบคำถามคุณหลวงถอยมาดูมิ่งแล้วให้อยู่กับฉ่ำช่วยกันพาไปทำแผล...หลวงเดชขจรได้ทีจะโบ้ยความผิดให้เทพ

“คุณหลวงขอรับ กระผมจะเล่าความให้สิ้น พวกมัน...”

“ลูกพุดจีบ เกิดอะไรขึ้น?” คุณหลวงไม่ฟังแต่ถามลูกสาว พุดจีบน้ำตาพรั่งพรูพร้อมเล่า

เมื่อฟังเรื่องราว หลวงนฤเดชพยายามข่มอารมณ์เดินนำหลวงเดชขจรมายังท่าน้ำ หลวงเดชอ้อนวอนขอร้องว่าที่ทำลงไปเพราะมีใจให้พุดจีบและพร้อมจะให้คุณพ่อมาสู่ขอ คุณหลวงสุดกลั้นพุ่งเข้าต่อยเต็มแรง ประกาศกร้าว

“ไม่ต้อง! ฉันหักใจไม่เอาความ เห็นแก่เกียรติพ่อของหลวงเดช...หลวงเดชเร่งไปแล้วไม่ต้องมาเหยียบเรือนฉันอีก” พูดจบคุณหลวงเดินกลับเรือน

สงถามนายจะทำอย่างไรต่อ หลวงเดชขจรตวาดให้กลับ อยู่หมั่นไส้มานานวิ่งเข้ากระโดดถีบสงที่กำลังแก้เชือกเรือตกน้ำ แล้วยืนมองมันว่ายน้ำขึ้นเรืออย่างสะใจ

ooooooo

วันต่อมาพวกทาสในโรงครัวทำงานขมีขมัน ดีเหลียวซ้ายแลขวาแล้วบอกว่ามีเรื่องจะเล่า ทุกคนเข้าล้อมวงตั้งใจฟัง ชดเล่าเรื่องพุดจีบโดนปล้ำ บวบด่ายับคนที่ทำกับคุณหนูของพวกตน

“คุณเทพกับไอ้มิ่งช่วยไว้ ไอ้มิ่งถูกคมดาบนอนซมเชียวล่ะ” ทุกคนรู้สึกเวทนา “นี่แค่น้ำจิ้ม ข้ามีเรื่องเด็ดกว่านี้...ข้าไม่เล่าดีกว่า เดี๋ยวป้าเมี้ยนแหกอกข้า”

บวบบอกป้าเมี้ยนไม่อยู่ ดีจะเริ่มเล่า เมี้ยนกับชดเดินเข้ามาทำเอาวงแตก ทุกคนแยกย้ายทำงานต่อ ชดหวาดหวั่นกลัวดีพูดเรื่องตน เมี้ยนให้ดีเล่าต่อ แต่ดีให้เมี้ยนสัญญาก่อนจะไม่ด่าไม่โกรธ เธอพยักหน้า ดีเริ่มเล่าว่าแก้วเป็นคนช่วยพุดจีบ เมี้ยนไม่อยากเชื่อ