บ่วงสไบ

บ่ายวันนั้นแก้วกับอบยกไหเหล้ามานั่งฉลองกันที่เถียงนากลางทุ่ง อบเมาชี้หน้าแก้ว

“ตั้งแต่เกิดมาข้าไม่เคยเห็นใครจังไรเท่ากับเอ็ง... ข้าชมเชย”

“น้าชมซึ่งๆหน้าข้ากระดาก ฉันเคยบอกน้าแล้ว ปล่อยให้คุณหนูออกเรือนกับหลวงเดชมันเบามือ แต่ใส่ความให้มันตกต่ำ พ่อแม่เกลียดชังเฉดหัว กินอยู่อย่างทาส...นี่แหละสาแก่ใจ”

อบแลบลิ้นแผล็บๆเลียนแบบสัตว์เลื้อยคลาน แล้วบอกว่าคือตัวที่เป็นแก้วเมื่อชาติที่แล้ว แก้วหัวเราะร่าย้อนว่าคือนางฟ้า สองน้าหลานหัวเราะขบขัน

“ข้าดวงดีที่น้าดีน้าบวบบังเอิญผ่านไปเห็นนังพุดจีบ ช่วยผสมโรงเข้าทางข้า”

“แม่เอ็งคงดลใจให้พวกมันออกมาเว็จ พอพวกมันเล่าตามเห็น อีคุณเยื้อนจุกอกพูดไม่ออก” อบหัวเราะแล้วหันไปเห็นมิ่งเดินเข้ามาก็ชะงัก รีบขอหลบไปอยู่กับควาย กลัวถูกซัก

มิ่งตรงเข้ามาต่อว่าแก้ว “ข้ารู้ว่าเอ็งลวงคุณหนูมาหาข้า แล้วเอ็งต้องสุมควันสุมยาทำข้ากับคุณหนูสลบไสล” แก้วปฏิเสธแต่มิ่งไม่เชื่อ

“เอ็งไม่ต้องซักไซ้ไล่ความให้เสียเวลา ไม่มีใครฟังคำเอ็งกับคุณหนูดอก แล้วข้อสำคัญ คุณหลวงลงคำก็เป็นอันสิ้นความ...แทนที่เอ็งจะมากระชากโฮกฮากใส่ข้า เอ็งสมควรกราบตีนขอบใจข้า” แก้วจ้องหน้าลูบไล้มิ่งด้วยความเมา “เอ็งเคยเฉลยว่ามีใจให้คุณหนู ยามนี้เอ็งก็สุขสมหวังแล้ว มิ่งเอ๋ย...เอ็งจะช้าอยู่ไย เอ็งอยู่กินกับคุณหนูลำพังที่กระท่อมท้ายเรือน ไปทำหน้าที่ผัวเสียสิ” แก้วโอบคอมิ่งโน้มลงมา มิ่งผลักออกอย่างแรง

“ข้าไม่มีวันทำร้ายคุณหนู ข้าเคยคิดว่าเอ็งจะกลับใจใฝ่ดี หวังจะมอบใจให้เอ็ง แต่ข้าคิดผิด ข้าชิงชังเอ็งและไม่หวังจะรับคำตอบใดๆจากเอ็ง” พูดจบมิ่งเดินจากไป

แก้วโกรธตะโกนด่าไล่หลังและปาข้าวของใส่ “ไปเลยไอ้ลูกหมา ไปให้ไกลตีนข้า!”

อบกลับเข้ามาแย่งไหเหล้าได้ทันก่อนที่แก้วจะปาทิ้งเห็นท่าทางแก้วหงุดหงิดจึงถามว่ามิ่งไม่หวังรับคำตอบอะไร แก้วสวนว่าเขาเคยถามว่าตนรักเขารึไม่ อบตกใจเพิ่งรู้ว่ามิ่งรักแก้ว แล้วหลานล่ะ

“น้าก็น่าจะรู้ใจฉัน ฉันรักคุณเทพของฉันเพียงคนเดียว ไม่มีชายหน้าไหนที่ฉันจะปันใจ น้าอบ! ฉันชังไอ้มิ่ง ยิ่งมันตอกหน้าว่ามันจะไม่ทำร้ายนังคุณหนู ข้าล่ะเจ็บใจ อยากกระทืบหน้ามัน มันยังเคยพูดอีกว่า มันจะบูชาคุณหนูไม่ให้มีมลทิน ถุย...อมขี้หมาสองก้อนข้าก็ไม่เชื่อ”

“เอ็งไม่รักมัน เอ็งจะหงุดหงิดงุ่นง่านทำไมวะ เอ็งทำยังกะเอ็งหึงมัน! เอ็งเอะอะโวยวายเหมือนหวงก้าง”

“น้าตีความผิดแล้ว ฉันรักคุณเทพของฉัน กำจัดนังพุดจีบได้แล้ว คุณเทพต้องเป็นผัวฉัน!” แก้วแทบสร่างเมาชูไหเหล้าร้องเรียกเทพว่าผัวจ๋า อบหัวเราะผสมโรงด้วยความเมา

ooooooo