บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 2
ธนาเดินหนีมานั่งที่แคร่หน้าบ้านอย่างอัดอั้น พอฉัตรชนกตามมานั่งข้างๆได้ยินเสียงกนกแขแหวขึ้น
“ธนา นี่ยังไงกัน ตกลงยังตัดใจจากฉัตรไม่ได้ใช่ไหม” ธนาตกใจรีบบอกว่าอย่าเข้าใจผิด แต่กนกแขเลือดขึ้นหน้าแล้ว ต่อว่าธนาว่าตนอุตส่าห์มาหาแต่เขากลับมาพลอดรักอยู่กับฉัตร
ฉัตรชนกบอกกนกแขว่าหากเธอกับธนารักกัน
ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตนแล้ว ธนามาที่นี่เพื่อถามว่าวันนี้ แขมาที่นี่หรือเปล่า นี่แขก็มาแล้ว หมดธุระของตนแล้วเชิญตามสบาย แล้วเดินเข้าบ้านไป
กนกแขโผเข้ากอดธนา แต่ถูกธนาจับแขนไว้ ลดเสียงลงพูดอย่างมีความหมาย...
“เราไปคุยกันที่บ้านของผมนะแข” กนกแขสบตาธนาอย่างเข้าใจความหมาย แล้วก็จูงมือกันไป
นวลอนงค์ถามฉัตรชนกด้วยความเป็นห่วงว่าเขาจะไปไหนกัน ฉัตรชนกบอกว่าช่างเขาเถอะคงห้ามอะไรไม่ได้ แต่ตนไม่สบายใจที่แขอ้างกับพ่อแม่ว่ามาดูหนังสือกับตน แม่ตกใจบอกให้ไปบอกพ่อแม่แขดีไหม
“เหมือนน้ำท่วมปาก ไม่รู้จะบอกยังไง ทุกคนทำตามใจตัวเองทั้งนั้น พูดไปใครจะเชื่อความหวังดีของฉัตร แขคนหนึ่งล่ะเขาจะหาว่าฉัตรทำไปเพราะหึงธนา พ่อแม่แขก็จะคิดว่าฉัตรอิจฉาลูกเขาไหม?”
พูดแล้วฉัตรชนกก้มหน้า น้ำตาแห่งความอึดอัด น้อยใจไหลอย่างไม่อาจกลั้นได้
ฝ่ายพ่อแม่กนกแขไปที่บ้านปฐมาแล้วจำต้องปดว่ากนกแขปวดท้องไม่ค่อยสบายเลยไม่ได้มาด้วย ปฐมาพูดให้สบายใจพลางนำแขกทั้งสองไปว่า
“ไม่เป็นไร ถือว่าเราได้รู้จักกันไว้ ท่านเจ้าคุณจะได้พบลูกปภาคินของอิฉันด้วย เชิญทางนี้เลยเจ้าค่ะ”
เมื่อมาเห็นปภาคิน ทั้งกานติมาและเจ้าคุณ
สารประดิษฐ์ต่างชื่นชมว่ารูปหล่อผึ่งผายสง่างามมาก ถามว่าไม่เป็นทหารเหมือนคุณพ่อหรือ
ปภาคินบอกว่าตนชอบเรื่องการรักษาพยาบาลมากกว่า เจ้าคุณบอกว่างานโรงพยาบาลงานหนักและเหนื่อยไม่แพ้ทหารเหมือนกัน
“งานที่ทำให้คนอื่นได้สุขสบาย ล้วนแต่เป็นงานหนักและเหนื่อยขอรับ ในเมื่อเรามีโอกาสมากกว่าคนอื่นได้ไปร่ำเรียนวิชาการชั้นยอดมา เราก็ต้องตอบแทนให้กับบ้านเมือง ด้วยการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ร่วมชาติอย่างเต็มที่”
ฟังแล้วทั้งกานติมาและเจ้าคุณสารประดิษฐ์
ยิ่งชื่นชมและเสียดายมากที่วันนี้กนกแขไม่ได้มาด้วย แต่เจ้าคุณก็พูดเปิดทางไว้ว่ายังไงเสียก็ต้องเร่งให้ยัยแขได้มาพบกับพ่อปภาคิน กานติมาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย
ooooooo
ขณะเดียวกันที่ห้องซ้อมบริษัทของคุณจี๊ด มีการนัดซ้อมอ่านบทกัน คเชนทร์นัดว่าวันนี้อ่านฉากตามคิวถ่าย 3 วันแรกก่อน อาทิตย์หน้าเราจะบวงสรวงและปลายเดือนนี้ก็จะเริ่มถ่ายกันเลย
