บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 2
“ไม่รู้สิ ยังไม่ได้เรื่องตอนนี้ แต่ฉันไม่ยอมแพ้นะ ต้องหาหลักฐานมายืนยันกับพี่คเชนทร์ให้ได้ว่านิยายไม่ถูกต้อง” ลูกปลาตกใจถามว่าจะเปลี่ยนเรื่องให้ได้จริงๆหรือ
ขวัญอุมายืนยันว่าตนไม่ได้ต้องการเปลี่ยนเรื่องแต่ตนต้องการความจริง และพี่คเชนทร์ก็รับปากว่า
ถ้าตนหาความจริงมาได้เขายินดีเปลี่ยนบท บอกลูกปลาอย่างมุ่งมั่นว่า
“ยังไงเราก็ต้องตามเรื่องนี้ต่อ ฉันอยากเห็นบันทึกนั่นจริงๆ”
ooooooo
ธีรัชจะกลับกรุงเทพฯแล้ว วิยาดาจึงฝากรูปขวัญอุมากับอรนภาที่วาดให้เอาไปใส่กรอบและให้ช่างเอารูปไปส่งด้วยเพราะละครกำลังจะเปิดกล้องแล้ว
ฝ่ายกนกแข พอกลับจากโรงเรียนถึงบ้านก็ถูกแม่บอกให้ไปวัดตัวเพื่อจะได้สั่งเสื้อจากพระนครไปงานวันเกิดปภาคินพร้อมงานเลี้ยงฉลองการกลับมาเมืองไทยด้วย กานติมาบอกว่างานนี้เป็นงานใหญ่ ป้าปฐมาบอกว่าจะเชิญหลายคน พวกหมอ พวกทำไม้และ
พวกครูโรงเรียนด้วย
กนกแขถามทันทีว่าจะเชิญฉัตรชนกด้วยหรือ เพราะวรดาเป็นศิษย์โปรดของฉัตร กานติมาบอกว่า
ไม่เฉพาะครูฉัตรเท่านั้นหรอก เห็นว่าแขกมาหลาย
สิบคน เพราะอย่างนั้นลูกแม่ต้องสวยที่สุดในงาน
“ค่ะ...แม่ ลูกจะต้องสวยที่สุดในงาน แต่ว่าลูกไม่รับรองว่าลูกจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับลูกชายป้าปฐมานะคะ” กนกแขเชิดหน้าอย่างยโส กานติมาได้แต่มองอย่างอ่อนใจ
บ่ายนี้วรดาเห็นพี่ชายนั่งดื่มชาก่อนกินอาหารค่ำก็ทักว่ายังดื่มชาอยู่อีกหรือ ตนเห็นพวกฝรั่งที่ห้างทำไม้ก็ดื่มกันอย่างนี้ ที่เห็นเพราะแม่ของครูฉัตรทำอาหารให้พวกนายห้างฝรั่งอยู่ ปภาคินได้ยินชื่อฉัตรก็รู้สึกคุ้นหู
วรดาบอกว่าครูฉัตรเป็นครูประจำชั้นของตน จบชั้น 8 จากกรุงเทพฯเป็นคนดีที่สุด สวยด้วย บอกว่างานวันเกิดพี่ใหญ่ตนเชิญครูฉัตรมาด้วย อวดว่าครูฉัตรสอนตนและยัยแขลูกพระยาสารประดิษฐ์เต้นรำด้วย
“งั้นดีเลย พี่จะจัดงานเต้นรำด้วย”
วรดายังบอกว่าแม่หมายตากนกแขไว้ให้พี่ใหญ่ด้วย ปภาคินปรามขำๆว่าพูดเลอะเทอะ เที่ยวจับคู่ให้เขาได้ไง ผู้หญิงสมัยนี้มีการศึกษา เขาคงอยากจะเลือกผู้ชายที่เขารักมากกว่าผู้ชายที่พ่อแม่จัดให้ วรดาบอกว่าตนอยากรู้เหมือนกันว่าเรื่องนี้จะลงเอยยังไง เพราะเขาตอบรับกันแล้วว่าจะมากันทั้งครอบครัว
วรดานัดฉัตรชนกไปรู้จักกับปภาคิน ทันทีที่เห็นฉัตรชนก ปภาคินก็รู้สึกถูกชะตามาก
