บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 2
“แข...กนกแขสุดที่รักของผม ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณไม่ให้อะไรมาแผ้วพานคุณได้ ให้คุณเป็นยอดหญิงสุดที่รักของผมตลอดไป”
กนกแขมองธนาด้วยความชื่นชมหัวใจอิ่มเอิบกับความรักที่เขามีให้ตน ยกมือธนาขึ้นจูบและแนบแก้ม อย่างเทิดทูนสุดหัวใจ
ฝ่ายฉัตรชนกถูกกนกแขใช้ให้จัดขนมใส่จาน
ก็ทำอย่างใจลอย ตาคอยชำเลืองไปทางที่ทั้งสองเดินไป
ไม่นานธนาก็ชวนกนกแขกลับบ้าน กนกแขถามว่าฉัตรเรียกแล้วหรือ ธนาบอกว่าไม่อยากให้เธอเสียหาย
“ฉัตรเขาเป็นเพื่อนรักของแข เขาไม่ไปเที่ยวพูดหรอกคะ นอกเสียจากว่าเขาจะคิดว่าแขกำลังพรากคนที่เขารักมา”
“แต่ฉัตรเป็นเพื่อนของธนาเท่านั้น ธนาไม่รักใครเท่าแข”
กนกแขยิ้มอย่างมีความสุขที่ตนเหนือกว่า
ฉัตรชนก ชวนธนากลับไปกินขนมแสนหวานของตนกันเถอะ
พอทั้งสองกลับมาถึงห้องโถง ฉัตรชนกเมินไปจากภาพบาดตานั้นทำเป็นจัดขนมต่อ กนกแขทักว่ายังจัดขนมไม่เสร็จหรือ
“เสร็จแล้วจ้ะ มากินกันได้เลย” บอกธนาว่าอร่อยทุกอย่างเลย กนกแขชวนฉัตรชนกให้มากินด้วยกัน
ตนเอามาเผื่อเธอด้วย แต่ตัวเองหยิบขนมป้อนธนาอย่างอ่อนหวาน ธนายิ้มเขินแต่พอเห็นฉัตรชนกเมินไปทางอื่นก็อ้าปากรับขนมชมว่า “อร่อยมากจริงๆแข”
ooooooo
ค่ำแล้วกนกแขกับฉัตรชนกกลับมาที่บ้านโดยธนาถือตะเกียงเดินมาส่ง เขาถามว่าแล้วแขจะกลับบ้านยังไง
“เดี๋ยวรถคงมารับค่ะ ไม่ต้องห่วง...” แล้วเดินมาเอามือลูบแก้มธนาอย่างแสนรัก “แล้วเราเจอกันอีกนะคะ ธนาไม่ต้องห่วง แขจะตามหาหัวใจของแขจนเจอให้ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”
เมื่อธนากลับไปแล้ว ฉัตรชนกชวนกนกแขเข้าบ้าน กนกแขยังยืนมองธนาเดินกลับไปอย่างหลงใหล
“ฉัตร...ครูธนาเขาเป็นคนโรแมนติกมากๆเลยนะ เข้าใจแล้วว่าทำไมผู้หญิงคนไหนๆถึงรักเขา” ฉัตรชนกไม่ตอบแต่แววตาเจ็บแปลบแวบหนึ่ง “ฉัตร...ไหนเธอว่าเธอยอมยกธนาให้ฉันแล้วไง เธอว่าเธอไม่ได้รักเขาแล้วใช่ไหม แต่เธอก็เคยรักเขา...ไม่ใช่สิ เธอสองคนรักกัน รักจนเขาต้องตามเธอมาจากพระนคร แต่นั่นอาจเป็นพรหมลิขิตก็ได้ ฉัตร...เธอนำธนามาให้ฉัน”
“แข ความรักเป็นสิ่งดีงาม เมื่อมันถูกกาลเทศะถูกต้องตามครรลอง ก่อนจะนึกถึงความรัก แขเรียนให้จบชั้น 8 ก่อนเถอะ”
