บ่วงนฤมิต

ปฐมามองปภาคินอย่างชื่นชม ปรารภกับปพนว่า “ทำยังไงดี ลูกเราออกหล่อเหลา อายุก็ควรจะมีครอบครัวแล้ว เราจะหาสะใภ้กันยังไงดี” ปพนบอกให้จัดงานเต้นรำเชิญสาวๆทั้งเมืองมาให้ดูตัวกันโดยไม่สนใจปภาคินที่เขินอายเลย

ไวเท่าความคิด ปฐมาไปหากานติมาเพื่อนรักแม่ของกนกแขที่บ้านปรารภเรื่องจะหาคู่ให้ลูกชาย

กานติมาติงว่าถามตาใหญ่แล้วหรือว่าไม่ได้เอาเมียแหม่มมาด้วย ปฐมาบอกว่าตาใหญ่น่ารักก่อนไปตนก็บอกแล้วว่าอย่าเอาเมียแหม่มมาก็ไม่มีใครจริงๆ จึงอยากชวนหนูแขไปกินข้าวที่บ้านสักหน่อย

กานติมาบอกว่ายัยแขยังเด็กและยังเรียนไม่จบชั้น 8 เลย ปฐมาจึงเชิญกานติมากับท่านเจ้าคุณไปกินข้าวที่บ้านวันอาทิตย์ ย้ำว่าพากนกแขไปด้วย จะได้รู้จักกันไว้

แม้ไม่ได้พูดตรงๆ แต่กานติมาก็ยิ้มยินดีเข้าใจคำเชิญว่าปฐมาต้องการกนกแขไปเป็นสะใภ้

พอตกเย็น กนกแขกลับจากโรงเรียน กานติมาบอกว่าผลัดผ้าแล้วลงไปกินของว่างกันเลย กนกแขบอกว่าตนอยากไปหาฉัตร จะไปคุยเรื่องเรียน ตนอยากเรียนมหาวิทยาลัย มันต้องสอบซึ่งต้องอ่านหนังสือมากๆ

ตนอยากให้ฉัตรแนะนำเรื่องเรียน

กานติมาติงว่ามันค่ำแล้ว แต่ก็ไม่ขัด กำชับให้กนกแขดูแลเสื้อผ้าหน่อยเพราะอาทิตย์หน้าเราจะไป

กินข้าวที่บ้านป้าปฐมากัน กนกแขถามว่ามีงานอะไรหรือ

“ลูกชายป้าปัทเขากลับมาจากอังกฤษแล้วไง

หมอปภาคิน ก็เลยอยากจะให้เจอกับครอบครัวเราหน่อย” กนกแขถามว่าทำไมต้องเป็นครอบครัวเรา กานติมาพูดเป็นนัยว่า “เพราะว่าแขลูกแม่งดงามน่ารัก ป้าปัทเขาชอบใจเราน่ะสิ”

“อ้อ...จะจับใส่ถุงให้ลูกชายเขาหรือคะ แปลกจริง แขไม่ชอบเลย พ่อแม่ที่คิดอย่างนี้มันล้าสมัยแล้ว ไม่เอาหรอกค่ะ ผู้ชายที่ต้องแต่งงานตามคำสั่งของพ่อแม่น่ะ ถ้าแขจะเลือกใครก็เพราะว่าแขรักผู้ชายคนนั้น”

“แขรักใครอยู่หรือจ๊ะ” กานติมาถามอย่างหวั่นใจ

“แขจะรักใครล่ะคะ ยังเด็กอยู่ ยังเรียนไม่จบ แขยังไม่คิดค่ะ ตั้งใจเรียนอย่างเดียว แม่คะ ฝากเอาของว่างห่อให้หน่อยได้ไหมคะ แขจะเอาไปฝากฉัตรเขา แขสงสารฉัตร บ้านฉัตรไม่มีอะไรดีๆกินเลย กับข้าวก็มีแต่น้ำพริกผักจิ้มกับปลา ขนมนมเนยอะไรไม่เคยมีเลยค่ะ”

กานติมาบอกว่าแม่ถึงไม่ค่อยอยากให้ลูกคบกับเขา กนกแขบอกว่าเขาเป็นครูโรงเรียนตนจะไม่คบได้ยังไง แล้วอ้อนแม่ขอขนมหิ้วไปฝากฉัตรด้วย พอแม่พยักหน้า กนกแขก็ยกแขนแม่มาแนบแก้มพูดประจบว่ารักแม่มากที่สุดเลย

กนกแขให้รถมาส่งแล้วให้กลับไปเลย เธอยืนตะโกนเรียกฉัตรชนกให้ออกมารับหน่อยมีของมาฝากด้วย