บ่วงนฤมิต

“ไม่ต้องห่วงหรอกฉัตร ฉันไม่ยอมแพ้เธอแน่

เธอจบชั้น 8 ได้คนเดียวหรือ ไม่มีทาง ฉันจะจบชั้น 8 ให้ได้เหมือนเธอ” ฉัตรชนกดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นชวนเข้าบ้านกันเถอะ แต่กนกแขยังพูดต่ออย่างอารมณ์ติดพันว่า “แล้วฉันก็จะไม่ยอมให้แม่จับคลุมถุงชน...อีตาปภาคินอะไรนั่นไม่มีวันเลยที่ฉันจะยอม น่าจะแลกกันเนอะฉัตร ฉันจะเอาธนามาเป็นคู่รัก ฉันยกปภาคินให้เธอ เอาไหม”

ฉัตรชนกกัดริมฝีปากเงียบๆ

ooooooo

ที่บ้านวิยาดา ภาพของขวัญอุมาที่วิยาดาวาดใกล้เสร็จ หน้าในภาพเป็นพิมพ์เดียวกับฉัตรชนกแต่อยู่ในชุดพีเรียดเหมาะสมกับตัวละคร วิยาดากำลังแต่งแต้มเก็บภาพครั้งสุดท้าย ไฟระเบียงเปิดสว่างแล้ว

สุดใจเดินเข้ามาถามว่าจะทานข้าวกันหรือยัง

ตนจะได้ตั้งโต๊ะ ชะเง้อมองรูปถามว่าขวัญอุมาใช่ไหม สวยจัง บอกว่าตนเป็นแฟนคลับของเธอและอยากเห็นตัวจริงมาก อยากขอลายเซ็น เห็นว่าไปปรากฏตัว

แถวบ้านตนบ่อยแต่ตนไม่อยู่เลยไม่ได้เห็นตัวจริง

สุดใจยังพร่ำพรรณนาถึงความคลั่งไคล้ดาราในดวงใจว่าแสดงดีสวยด้วย ถามว่าไม่เซ็นชื่อตัวเองใต้รูปหรือ วิยาดาบอกว่าไม่เซ็นเพราะเขาจะเอาไปประกอบละครรอยอดีต สุดใจถามว่าหนังสือที่คุณรัชติดงอมแงมหรือ วิยาดาบอกว่าน่าจะอ่านจบแล้ว เห็นอ่านทั้งวันทั้งคืน

“เห็นเขาว่าเรื่องจริงหรือคะ น่ากลัวจัง นี่มิไหว้กันมากมายหรือคะ ทั้งคณะ แหม...พอรู้ว่าเป็นเรื่องจริงก็ชักจะหนาวๆแล้วค่ะคุณ ดูตาสิ เหมือนมองตาม” สุดใจทำท่าขนลุกขนพอง

วิยาดาหัวเราะบอกว่าถ้าตนเขียนได้อย่างนั้นก็ดีสิ เร่งให้สุดไปปิดบ้านเสีย

“แม่ครับ...เห็นหนังสือรอยอดีตไหมครับ” ธีรัชเข้ามาถาม วิยาดาถามว่าก็ลูกอ่านอยู่ไม่ใช่หรือ “ยังอ่านไม่จบเลยแม่เหลืออีกนิดเดียว หาไม่เจอแล้ว สุดใจล่ะเห็นไหม”

สุดใจบอกยังไม่เห็น วิยาดาชวนมากินข้าวกันก่อนดีกว่า สั่งสุดใจปิดบ้านแล้วตามไปห้องกินข้าวเลยแล้วควงแขนธีรัชออกไป สุดใจยืนใจคอไม่ดีอยู่ตรงนั้นหันไปพูดกับรูปขวัญอุมาว่า

“เรื่องจริงมันดีหรือร้ายนะคุณ แต่ยังไงฉันก็เชียร์คุณเป็นฝ่ายชนะนะคุณขวัญ ในฐานะที่เป็นเอฟซีตัวจริงของคุณ”

แล้วจู่ๆสุดใจก็ขนลุกซู่โดยไม่ทราบสาเหตุ จึงรีบถอยออกไปใจคอไม่ดี

ooooooo

แล้วเหตุการณ์ก็เป็นอย่างที่ลูกปลากังวล เมื่อวันนี้ขวัญอุมากับฉายฉานซ้อมบทด้วยกันเป็นฉากรักพอดี