บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 2
ในบท ฉายฉานในบทธนกฤตตัดพ้อขวัญอุมาในบทโฉมเฉลาว่าหมดรักตนแล้วหรือถึงได้ตอบตกลงแต่งงานกับนายปราน หรือเพราะเขารวยกว่า โฉมเฉลาตอบอย่างมั่นคงว่า
“ธนกฤต คุณคงทราบว่าความรักของเราจะยืนยงตราบชั่วฟ้าดินสลาย เคยรักคุณยังไงถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนแปร โฉมหวังแต่ว่าคุณจะเข้าใจ ทุกอย่างที่โฉมทำก็เพื่อความสุขของเราในวันข้างหน้า”
ฉายฉานเงยมองขวัญอุมาถามอย่างเข้าใจไม่ได้ว่า
“ตกลงโฉมนี่ไม่ได้รักปรานหรอกหรือ แต่มารักธนกฤตก็น่าจะลงตัวนะไม่เห็นจะต้องมาตีกันเลย”
“เห็นไหม ฉายเห็นเหมือนขวัญเลย เรื่องมันเป็นไปไม่ได้ มันลงตัวตั้งแต่แรกแล้วถ้าโฉมรักกับธนกฤตจริงเพราะปรานก็ถูกหมายมั่นให้คู่กับพิมพ์แขแล้วตั้งแต่ต้น” ขวัญอุมาถามอย่างสมใจที่ฉายฉานพูดเข้าทางตน
คเชนทร์พยายามชี้แจงว่าก็เพราะขวัญเป็นคนดีแต่โฉมไม่ใช่ เขามีแผนมาตั้งแต่แรกแล้ว หญิงจนชายรวย ขวัญอุมาแย้งว่าถ้าชอบความรวยก็อยู่กับปรานเสีย
จะกลับมาอยู่อย่างจนทำไม
“แต่อย่างจนมีชายที่รักไงจ๊ะ รักมาก”
“รัก? จะรักได้ยังไงไม่เข้าใจ ก็คนนั้นเป็นผัว” ขวัญอุมาชี้ไปข้างนอกที่ปรานอยู่ คเชนทร์บอกว่าก็คนนี้เป็นชู้ไง “ชู้เหรอ! หน้าอย่างนี้น่ะหรือเป็นชู้”
ฉายฉานมองทั้งสองที่โต้เถียงกันแล้วชี้มาที่ตน ก็ยักไหล่งงๆ
ooooooo
วันนี้ธนากลับจากงานพอเข้าบ้านก็ตกใจเมื่อเห็นกนกแขมาแอบอยู่ในบ้านแล้ว เขาถามว่าแขเป็นอะไรวันนี้ไม่ไปโรงเรียนหรือ
กนกแขส่ายหน้าน้ำตารินบอกธนาว่าตนไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วพาตนไปอยู่ที่อื่นได้ไหม รำพันทั้งน้ำตาว่าตนรักใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากเขา ถามอย่างระแวงว่า
“ธนาล่ะคะ รักแขได้ครึ่งหนึ่งของที่แขรักธนาหรือเปล่า บ้านใกล้กันเสียขนาดนี้ ถามจริงๆเถอะ”
“โธ่...แข ผมไม่เคยคิดหลอกใครจริงๆ ผมอาจจะเคยรักฉัตร แต่เดี๋ยวนี้ผมรู้ว่าผมรักใครอื่นไม่ได้แล้วนอกจากแข”
กนกแขจ้องตา โน้มตัวธนาให้จูบตน กระซิบ...
“ธนา...รักแขใช่ไหมคะ บอกแขหน่อยนะคะ ว่ารักแขมากแค่ไหน”
แทนคำตอบ...ธนากอดกนกแขแน่น ช้อนร่างเธออุ้มไปที่เตียง...
ooooooo
ตกเย็นกนกแขกลับถึงบ้านก็เจอแม่นั่งรออยู่ในห้องนอนแล้ว กานติมาถามทันทีว่าไปไหนมา กนกแข ตอบหน้าตายว่าบอกแม่แล้วว่าไปเรียนพิเศษกับฉัตร วันนี้ปวดหัวเลยไม่ได้ไปโรงเรียน
