สะใภ้อิมพอร์ต

“สิ่งที่คุณแม่ทำ สิ่งที่คุณแม่พูดมันทำให้ดาคิดแบบนั้นนี่คะ” ลดาเถียงไม่เลิก

“แม่ดา รู้ตัวไหมว่าเราเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายมาตลอดในเรื่องที่ชอบคิดไปเอง แล้วก็มาน้อยใจไม่เข้าท่า คิดว่าทุกคนไม่รักเธอทั้งๆที่เธอคือคนที่คุณพ่อรักมากที่สุดรู้ตัวหรือเปล่า”

ลดาถึงกับอึ้ง ทับทิมพูดเพิ่มเติมอีกว่าอรเป็นคนเก่งเอาตัวรอดได้เสมอ ไม่ว่าจะเจอปัญหาอะไรก็ตาม แต่ลดาไม่เป็นอย่างนั้น แค่มีดบาดนิดเดียวก็ร้องไห้จะเป็นจะตาย เธอยังชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับพี่สาวทั้งๆที่ไม่มีใครว่าเธอด้อยกว่าพี่สักคน คุณสุเทพถึงห่วงเธอมาก คำพูดสุดท้ายของเขาที่พูดกับท่านก็คืออย่าทิ้งแม่ดา คนถูกเอ่ยชื่อถึงกับร้องไห้โฮ อรเองพลอยร้องไห้ไปด้วย สามคนแม่ลูกร้องไห้กันกระจองอแง

“คอยอยู่ข้างๆแม่ดา ให้กำลังใจแม่ดา บอกแม่อรให้รักน้องให้อภัยน้อง แล้วดูสิ่งที่เธอทำ เธอทำเหมือนคนทั้งโลกดูถูกเธอทั้งๆที่เธอต่างหากที่ดูถูกตัวเอง เธอก็เหมือนกันแม่อร ฉันรู้ว่าเธอเก่งแต่อย่าอีโก้คิดว่าตัวเองอยู่เหนือทุกคน ถ้าเธอเอาใจเขามาใส่ใจเรา รู้จักเห็นใจคนข้างๆทุกอย่างจะไม่เป็นแบบที่เป็นอยู่” ระบายจบทับทิมหันหลังกลับเข้าบ้าน ลดาคว้าแขนไว้ ท่านขอร้องให้ปล่อยท่านอยากอยู่คนเดียว เธอจำใจปล่อยมือ

ท่านปาดน้ำตาเดินเข้าบ้าน ลดาจะตามแต่อรรั้งตัวไว้  ขอให้ปล่อยท่านอยู่คนเดียวตามที่ท่านต้องการ

ooooooo

แหวน พอลล่า โก้ จีจี้กับพนม เร่งฝีเท้าเพื่อจะมาดูอรกับลดาตีกัน มองไปเบื้องหน้าเห็นทั้งคู่เดินมาตามทาง แก๊งเผือกทั้งห้าคนรีบหาที่ซ่อน

ลดาเห็นอรคอยมองตัวเองมาตลอดทางก็ทนไม่ไหวหยุดถามว่ามองแบบนี้จะเอาอย่างไรให้ว่ามาได้เลย ให้บังเอิญที่เธอหยุดตรงหน้าแก๊งเผือกที่ซ่อนตัวอยู่พอดี อรมองน้องสาวอย่างไม่พอใจ

“พูดแบบนี้คิดจะหาเรื่องกันเหรอ”

สมใจแก๊งเผือกเรื่องเจ้านาย ทั้งคู่เปิดศึกน้ำลายกันอีก ลดาเถียงสู้ไม่ได้ยกเรื่องที่วันนี้ตัวเองเพิ่งรู้ว่าพ่อรักตัวเองมากกว่าพี่สาวขึ้นเยาะเย้ย อรยักไหล่ไม่ยี่หระ ถึงท่านจะรักเธอมากกว่าตนแต่ท่านก็ยกฟาร์มที่ท่านรักมากให้ดลเพราะท่านรู้ว่าเธออ่อน ปวกเปียกพึ่งพาไม่ได้  ท่านถึงต้องฝากเธอให้แม่กับตนช่วยกันดูแลทั้งที่แก่ปูนนี้แล้วก็ยังคิดอะไรเองไม่เป็น ลดาปรี๊ดแตกที่ถูกพูดแทงใจดำตบพี่สาวหน้าหัน

แก๊งเผือกต่างตะลึงอรไม่ยอมเจ็บฟรีตบคืน สองพี่น้องตบตีกันอุตลุด แหวนเห็นท่าไม่ดีหันบอกเพื่อนร่วมแก๊ง

“ขืนปล่อยไว้แบบนี้คุณท่านออกมาเห็นแน่ แล้วคราวนี้คงไม่ใช่แค่ปวดหัวแต่เป็นเส้นเลือดในสมองแตก” สิ้นเสียงแหวน ทุกคนกรูเข้าไปแยก

สองพี่น้องออกจากกัน จีจี้กับแหวนดึงลดาไว้ ขณะที่พอลล่ากับโก้ช่วยกันล็อกตัวอร โดยมีพนมยืนกั้นตรงกลางขอร้องอย่าตีกันอีกเลย ทั้งที่ถูกล็อกตัวไว้ทั้งอรและลดาไม่วายยกเท้าถีบกัน พนมที่ยืนกั้นกลางถูกเข้าไปเต็มท้องจุกแทบอ้วก

“คุณสองคนอยากให้คุณท่านอกแตกตายเหรอคะ” แหวนพยายามพูดเตือนสติ ทั้งคู่ไม่ยอมหยุดยังเถียงกันไม่เลิกไม่แล้ว แหวนสุดทนสั่งให้ทุกคนปล่อยทั้งคู่ หากอยากตีกันนักก็เชิญตีกันให้ตายไปเลย

“แต่รู้ไว้ด้วยนะคะว่าคุณท่านรักคุณสองคนมาก ท่านไม่เคยมีความสุขเลยเวลาที่เห็นคุณสองคนทะเลาะกันตีกัน ทำไมแหวนถึงรู้ใช่ไหมคะ เพราะคุณท่าน...จะร้องไห้กับแหวนทุกครั้ง” แหวนเล่าทั้งน้ำตา “ความฝันของคนเป็นแม่คืออยากเห็นลูกรักกัน ช่วยเหลือกันไปจนกว่าวาระสุดท้ายของชีวิต ท่านเหนื่อยยากเลี้ยงคุณสองคนมา แค่นี้คุณจะทำให้ท่านไม่ได้เหรอคะ”