ดอกหญ้าในพายุ

“เรามาลุ้นกันว่าปืนในมือฉันจะยิงออกไหม” บัวกำลังจะเหนี่ยวไกแต่อยู่ๆก็เปลี่ยนใจเล็งปืนไปทางอื่นก่อนจะลั่นไก เสียงดังปังกระสุนโดนต้นไม้กระจุย แผลที่แขนมีเลือดออกมากทำให้เธอหมดแรงทรุดฮวบ ห้าวได้ทีปีนขึ้นมาถึงขอบบ่อจะคว้าตัวเธอเพื่อดึงตัวเองขึ้นไปแต่คว้าได้แค่สร้อยคอที่เธอสวมอยู่สร้อยขาดติดมือ เขายังมีแรงฮึดคว้าขาบัวไว้ได้ เธอพยายามจะถีบเขาแต่ไม่มีแรง ห้าวปีนขึ้นมาถึงขอบบ่อจนได้

ก่อนที่คนชั่วจะปีนพ้นขอบบ่อ พงศ์ระพีเข้ามาเหยียบมือ เขาเจ็บมากจำต้องปล่อยขาบัว ร่วงลงไปกระแทกก้นบ่อ เธอต่อว่าพงศ์ระพีว่ากลับมาทำไม อยากตายอย่างนั้นหรือ

“เราจะไม่ตาย” พงศ์ระพีว่าแล้วพยุงบัวกลับไปที่รถ เห็นมอมแมมถูกยิงเธอถลาเข้าไปกอดร้องไห้

“ในโลกนี้ฉันเหลือแค่แกเท่านั้น แกยังทิ้งฉันไปอีก”

พงศ์ระพีเข้าไปประคองบัวให้รีบไปเดี๋ยวห้าวปีนขึ้นมาได้จะยุ่งแล้วพามานั่งที่แคร่ใกล้ๆกับรถ เอาผ้ามาพันแผลไว้เพื่อห้ามเลือด แล้วเอามีดยัดใส่มือเธอ

ถ้าห้าวกลับมาจัดการได้เลย เขาขอไปเปลี่ยนยางอะไหล่ก่อน เธอสงสัยเปลี่ยนล้อเดียวจะไปได้หรือ เขาเองก็ไม่แน่ใจ แต่คงต้องเสี่ยงวิ่งไปแค่สามล้ออาจจะพอไปถึงถนนใหญ่ได้ ไม่นานนักพงศ์ระพีเปลี่ยนล้ออะไหล่เสร็จ จากนั้นค่อยๆ ขับรถแค่สามล้อออกไป...

ฝ่ายห้าวอึดได้โล่ปีนขึ้นมาถึงปากบ่อจนได้ แต่พอโผล่หัวขึ้นมาเท่านั้นถูกงูฉกหงายหลังตกลงไปอีกครั้ง

ooooooo

เดชาต้องการพิสูจน์ให้ได้ว่าดุสิตาพูดจริงหรือเปล่าที่ว่าโดนมอมยา จึงไปขอหัวหน้าเช็กดูจากกล้องวงจรปิดของร้านอาหาร เห็นชัดเจนว่าเธอโดนวางยาจริงๆ เขาก๊อปปี้คลิปที่ได้จากกล้องวงจรปิดเอาไปให้จิตราดูถึงที่บ้าน ท่านขอให้เขาส่งคลิปมาที่มือถือของท่าน จากนั้นจิตราเอาคลิปนี้ไปให้ปวีณกับวรรณพรดูอีกทอดหนึ่ง

“เป็นไปไม่ได้มันเป็นคลิปตัดต่อยัยวิไม่กล้าทำแบบนี้แน่ สิตานี่เธออิจฉาน้องขนาดต้องใส่ร้ายกันเลยหรือ”

“หยุดสปอยล์ลูกได้แล้ววรรณ ลูกเธอต่างหากที่ทำร้ายสิตา ฉันไม่นึกเลยว่าอายุแค่นี้จะใจร้ายใจดำทำกับพี่น้องได้ลงคอ” จิตรากระชากมือวรรณพรออกจากแขนดุสิตา เป็นจังหวะที่วิภูษากลับมาถึงบ้านพอดี

ปวีณต่อว่าลูกยกใหญ่ว่าไปทำเรื่องเลวๆกับพี่สาวได้อย่างไร วิภูษาลอยหน้าลอยตาถามแม่ว่าตัวเองมีพี่สาวด้วยหรือ เท่าที่จำได้เธอเป็นลูกคนเดียวของแม่ หรือว่าพ่อแอบมีเมียน้อย ปวีณฟิวส์ขาดเงื้อมือจะตบสั่งสอน วรรณพรต้องเข้ามากันลูกไว้ ดุสิตาขอร้องปวีณอย่าโกรธวิภูษาเลย เธอให้อภัยน้องขอแค่อย่าทำแบบนี้อีกก็พอ