ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ดอกหญ้าในพายุ

SHARE

ณ กระท่อมกลางป่าภูเขียว ฟ้าแลบแปลบปลาบ ฝนทำท่าจะตกหนัก กรรณิการ์นั่งเขียนจดหมายอยู่ในห้องนอนภายใต้แสงตะเกียงเจ้าพายุ เขียนจดหมายลาตายไปพลางร้องไห้ไปด้วย เลือดเริ่มไหลออกมาทางจมูกหยดใส่กระดาษที่กำลังเขียน

ยาพิษออกฤทธิ์มากขึ้นทำให้เธอเลือดยิ่งไหลออกจากตัว แต่ก็แข็งใจเขียนจดหมายจนจบ จึงกระอักเลือดฟุบหน้าลง ปากกาในมือกระเด็น เสียงบัวหรือกชกรวัยหนึ่งขวบร้องไห้จ้า กรรณิการ์หันไปมองลูก อยากจะอุ้มแกเป็นครั้งสุดท้าย ขยับจะลุกขึ้นแต่ลุกไม่ไหวทรุดตัวลงนั่งอย่างเดิมแต่นั่งพลาดตกเก้าอี้ เสียงโครมครามยิ่งทำให้เด็กน้อยร้องไห้ด้วยความตกใจ เธอไปถึงแค่เปลก็กระอักเลือดออกมาอีก เลือดบางส่วนกระเด็นใส่ลูก

“บัวลูกแม่ ลูกต้องเติบโตและเข้มแข็งให้เหมือนดอกหญ้า อย่าอ่อนแอเหมือนแม่นะลูก แม่...รัก...ลูก” พูดได้แค่นั้น กรรณิการ์ฟุบหน้าลงสิ้นใจ กล้าแบกกล้วยป่าเปิดประตูเข้ามาเห็นลูกสาวนอนจมกองเลือดเข้าไปประคอง มองไปรอบๆเห็นถ้วยยาสมุนไพรตกอยู่ คว้าขึ้นมาดมรู้ทันทีว่าเป็นยาพิษ

“ทำไมคิดสั้นอย่างนี้ ฟื้นสิ...กรรณิการ์ พูดกับพ่อ แกจะทิ้งลูกไปแบบนี้ไม่ได้นะ...กรรณิการ์” กล้าตะโกนขึ้นสีหน้าเจ็บปวด ขณะที่บัวเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด เหมือนจะเสียใจกับการจากไปไม่มีวันกลับของแม่

ooooooo

หลายปีผ่านไปบัวโตขึ้นเป็นสาวสวยที่ยังคงอยู่ในกระท่อมกลางป่ากับกล้า ตาแท้ๆของตัวเอง เช้านี้หลังจากเก็บสมุนไพรกับดอกหญ้าได้ตามต้องการแล้ว เธอแวะไปที่น้ำตกเพื่อว่ายน้ำเล่นโดยถอดเสื้อเชิ้ตตัวนอกออกเหลือเพียงเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น

บรรยากาศสงบเงียบของป่าภูเขียว ทำให้บัวเกิดอารมณ์สุนทรีย์ หลับตาลงยกมือสองข้างขึ้นมาบนผิวน้ำ จินตนาการว่าตัวเองกำลังเล่นเปียโน เสียงเพลงดังขึ้นในหัวของเธอ ขณะที่เธอกำลังเพลินกับการเล่นเปียโนในจินตนาการ หาญจอมเกเรประจำหมู่บ้านผ่านมาเห็น ค่อยๆย่องเข้าไปแอบดู บัวได้ยินเสียงเหมือนมีคนเหยียบใบไม้แห้ง จึงดำลงไปในน้ำ หาญเห็นเธอหายไป โผล่หัวออกมาดู

บัวโผล่พรวดขึ้นจากน้ำปาก้อนหินใส่สุดแรงเกิดแต่โดนแค่เฉียดๆ หาญวิ่งหนีป่าราบโดยมีเธอวิ่งไล่ตะปบบ่าได้ทัน เขาหันมาเหวี่ยงหมัดใส่ เธอหลบทันสวนถูกเต็มแข้งอีกฝ่ายกระเด็นกระแทกโขดหินร้องลั่น

“โอ๊ย แขนฉันหักแล้ว”

“เฮ้ย...ไอ้หาญ จริงดิ” บัวมองแขนที่บิดของหาญด้วยความตกใจ ครั้นตั้งสติได้ เธอรีบพาเขากลับไปที่กระท่อมจับให้นั่งแคร่ที่ตั้งไว้ด้านหน้า แล้วเข้าไปหยิบน้ำมันสกัดจากสมุนไพรออกมาวางข้างๆ จับแขนหาญกระตุกอย่างแรงมีเสียงดังก๊อกเหมือนกระดูกเข้าที่ จากนั้นเธอเอาน้ำมันสกัดราดใส่แขนเขาก่อนจะถูแรงๆ

“โอ๊ย...บัวใจร้าย ไม่เคยเห็นแก่ความรักที่ฉันมีให้มาแรมปี เมื่อไหร่บัวจะรับรักฉันสักทีล่ะจ๊ะ”

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

#ทีมอำพน เตรียมฟิน "ก๊อต" สารภาพความในใจ "นุ่น" ใน "กระเช้าสีดา"

#ทีมอำพน เตรียมฟิน "ก๊อต" สารภาพความในใจ "นุ่น" ใน "กระเช้าสีดา"
12 พ.ค. 2564

05:15 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 12 พฤษภาคม 2564 เวลา 05:37 น.