ตอนที่ 9
เหลาไท่หนักใจเพราะทุกอย่างมาถึงเร็วอย่างไม่คาดคิด กระนั้นก็ตัดสินใจแล้วจะจัดการเรื่องนี้กับส่งไห้
“ไม่ต้องบอกสุ้ยไถ่เพราะเขาเองก็มีเรื่องปวดหัวมากพออยู่แล้ว”
ส่งไห้พยักหน้ารับ “งั้นเราจะทำยังไงกันดีครับย่า...เปิดหน้าเล่นกันเลยไหมครับเพราะไหนๆ พวกมันก็รู้แล้วว่าเรามาที่นี่ ผมอยากรู้จริงๆว่านายคนใหญ่ของพวกมันคือใคร”
“ทำอะไรวู่วามไม่เกิดประโยชน์หรอกส่งไห้ เวลานี้เราไม่รู้ว่าใครเป็นใคร มันอยู่ในที่มืดมันได้เปรียบ คนเก่าของเราก็เหลือไม่กี่คน คนงานใหม่ส่วนใหญ่ก็เป็นพม่า เขมร มาเลย์ไม่ก็ฮ่องกง เหมือนจะผิดกฎหมายเป็นส่วนใหญ่ จริงๆเราต้องจัดการตรงนี้แต่ย่าไม่อยากเข้าไปยุ่งเพราะตระกูลฟังเขาจัดการอยู่แล้ว”
“แต่เท่าที่ผมคุยกับเสียนเหมือนเขาไม่มีอำนาจอะไรเลย อ้อ...เสียนบอกว่าน้องอ้ายผิงรู้จักหัวหน้าคนเรือกับผู้จัดการที่นี่ด้วย รู้จักได้ยังไง...ผมยังงงอยู่เลย”
เหลาไท่นิ่งคิดตาม ง้วนฟังอยู่ด้วยอดโพล่งแทรกไม่ได้ “ขอโทษครับนายน้อย...หมิงเต๋อบอกว่าตอนที่นายท่านถูกยิงมีคนงานออกไปหลายคน... เป็นไปได้ไหมว่าพวกนั้นหลบไปเพราะหนีความผิด”
ส่งไห้ส่ายหน้าไม่รู้แต่มีข้อสันนิษฐานอื่น
“มันต้องมีคนวางแผนและบงการอยู่เบื้องหลังแต่ตอนนี้ผมกลุ้มใจเรื่องเสียน...ผมค่อนข้างมั่นใจว่าเรือสินค้าไปลังกาวีคืนนี้จะมีอะไรไม่ชอบมาพากล”
ง้วนเห็นด้วย “ผมคิดเหมือนนายน้อย...ส่งสินค้าแล้วซื้อน้ำมันกลับมาขายให้เรือซอย เรือประมงนอกน่านน้ำ ไม่ก็เอากลับเข้ามาบรรทุกส่งขายในเมือง น้ำมันถูกมาขายแพง...กำไรเห็นๆ”
“อาเสียนอาจต้องการเงินก้อนนี้ก่อนกลับ... เป็นไปได้ไหมครับย่า”
เหลาไท่ถอนใจยาว สะเทือนใจเหลือเกินเมื่อคิดถึงปัญหาของบริษัทเวลานี้
“เราเคยทำการค้าขายโดยซื่อสัตย์สุจริต ชื่อเสียงของเราไม่เคยแปดเปื้อน”
“และมันก็จะต้องไม่แปดเปื้อนตลอดไป ย่าครับ...ขออนุญาตให้ผมได้จัดการเรื่องนี้ได้ไหม”
“น้อยจะทำอย่างไร”
“ผมจะไปกับเรือคืนนี้ด้วย!”
ooooooo
ความมุ่งมั่นของส่งไห้เป็นเรื่องดีแต่เหลาไท่ก็อดห่วงไม่ได้เพราะหลานชายคนเล็กไม่เคยทำงานใหญ่ขนาดนี้ แถมเป็นภารกิจเสี่ยงตายที่มีผลกับหน้าตาบริษัท กระนั้นก็ไม่อยากห้ามกลัวหลานชายน้อยใจ
สุ้ยไถ่ก็คงคิดเหมือนเหลาไท่แต่ยังไม่รู้เรื่อง มัวสะกดรอยอ้ายผิงจนแน่ใจว่าเธอไปบริษัทแล้วจึงนั่งแท็กซี่กลับไปบ้านอันซินเพื่อสืบเรื่องซุนหลิง เก้าตกใจที่เห็นนายคนใหญ่ตระกูลปึง สุ้ยไถ่รีบบอกว่าเป็นเรื่องด่วน
“ฉันจะถามเรื่องซุนหลิง...เมื่อคืนเขามาหาเจ้าสัวรึเปล่า เขาไม่กลับบ้านตั้งแต่เมื่อคืน อาเก้ารู้ไหมว่าเขาไปไหน”










