สวยซ่อนคม
ตอนที่ 9
“แล้วก็ไม่ต้องรับหนังสือพิมพ์เลยทั้งสัปดาห์นับจากวันนี้ ทีวงทีวีก็ห้ามเปิดเข้าใจไหม แล้วก็ห้ามปากสว่างพูดถึงเรื่องพี่ไฉกับซูเจ็งอีกเป็นอันขาดไม่งั้นฉันไม่เอาไว้แน่!”
ooooooo
จัดการเรื่องข่าวของไฉเรียบร้อยเจียอิงในคราบอ้ายผิงก็กลับมาคิดถึงเรื่องซุนหลิง หญิงสาว เรียกหวาสาวใช้ที่รับหน้าที่ต้นห้องและเฝ้าเซียะเนี้ย มาสอบถามและรับคำสั่ง
“ไม่มีใครรู้ใช่ไหมว่าฉันขังมันไว้ที่ห้องอาเน้ย”
สีหน้าเหี้ยมๆของเจ้านายสาวทำให้หวาอึกอัก “มะ...ไม่มีเลยค่ะ”
“ดี...แกก็ห้ามไปยุ่งกับมัน ห้ามให้ข้าว ให้น้ำ ปล่อยให้มันทรมานอยู่ในนั้น ฉันจะทำโทษมัน...เอาให้เข็ด...เฝ้าดูมันไว้ด้วย...อย่าให้มันหนีออกไป ไหนได้ถ้าฉันไม่ได้ปล่อย”
“ได้ค่ะคุณหนูใหญ่”
ช่วงเวลาเช้าในบ้านอันซินผ่านพ้นด้วยดี
เจียอิงในคราบอ้ายผิงนั่งกินมื้อเช้าอย่างสุขใจเพราะไม่มีเรื่องกวนใจนอกจากเรื่องข่าวของไฉ หญิงสาวแสยะยิ้มร้ายเมื่อคิดถึงซุนหลิง
“ไม่เห็นจะมีใครเขาสนใจแกเลย หึๆ...น่าสมเพชนังซุนหลิง!”
กระนั้นความสุขใจของเจียอิงก็อยู่ไม่นานเมื่อจู่ๆ สุ้ยไถ่ก็โผล่หน้า
“พี่สุ้ยไถ่...มาได้ยังไงกันคะ ก็ไหนพี่ว่ามีประชุม...โกหก!”
เจียอิงในคราบอ้ายผิงแกล้งกระเง้ากระงอด สุ้ยไถ่อึ้งนิดเดียวก่อนแกล้งตอบเอาใจ
“พี่ไม่ได้โกหก...บังเอิญประชุมพี่เลื่อนไปเป็นบ่ายพี่เลยจะมารับน้องไปกินเบรกฟาสต์ข้างนอกกันไงครับ”
“ชิ! แต่น้องไม่ว่างแล้วนี่คะ น้องมีประชุมตอนสิบโมง”
“แย่จริง...พี่นี่พลาดเสียแล้ว”
“ก็น้องต้องไปจัดการเรื่องต่างๆแทนพี่ไฉที่บริษัท...มื้อเย็นสิคะ แต่ว่าพี่ห้ามพลาดอีกเพราะน้องจะไม่ยอม”
น้ำเสียงออดอ้อนของเธอทำให้สุ้ยไถ่อึดอัดไม่น้อยแต่จำต้องเล่นตามบทเพราะอยากสืบเรื่องซุนหลิง
“ได้สิ...พี่จะไม่พลาด...เย็นนี้พี่มารับ”
พูดพลางส่งสายตาหวาน ขยับมาใกล้จนเจียอิงอดสะเทินไม่ได้
“พี่สุ้ยไถ่นี่...ขนลุก!”
ใบหน้าแดงเรื่อเพราะเขินของเธอทำให้สุ้ยไถ่พอใจ อดยิิ้มบางๆให้ละครตบตาของตัวเองไม่ได้ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังเมื่อแกล้งพูดถึงคดีของไฉ
“งั้นพี่จะไปปรึกษาทนายพี่ที่บริษัทเรื่องไฉด้วยว่าพอมีทางช่วยเขาอย่างไรได้บ้าง”
ชื่อของไฉทำให้เจียอิงถอนใจเหนื่อยหน่าย หลุดปากโดยไม่รู้ตัว
“พี่ไฉไม่ต้องการให้ใครช่วยหรอกค่ะ เขายอมรับทุกอย่างว่าเป็นความผิดของเขา เขาเจตนายิงผู้ชายคนนั้น พี่สุ้ยไถ่คงยังไม่เห็นหนังสือพิมพ์เช้านี้...ทุกฉบับพาดหัวเรื่องนี้ทั้งนั้น”
