สวยซ่อนคม

“พี่ก็รักน้องเช่นกัน”

ooooooo

คำบอกเล่าของเสียนเรื่องถูกน้องสาวอย่างอ้ายผิงบงการจนต้องระเห็จมาอยู่ตรังทำให้ส่งไห้อึ้งไม่น้อย ไม่คิดมาก่อนว่าอดีตแฟนสาวจะใจร้าย ใจดำกับพี่ชายคนโตขนาดนี้ แต่ที่ทำให้เขาตะลึงกว่าคงหนีไม่พ้นเรื่องเมียกับลูกของเสียน

ส่งไห้บังเอิญเห็นภาพหน้าจอมือถือของเสียน เป็นรูปผู้หญิงกับเด็กหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง เสียนไม่มีทางเลือกต้องสารภาพว่าสองแม่ลูกนั่นคือเม่ยหลานกับซัน เมียกับลูกแบบลับๆของเขา

“อะไรนะ...แกมีลูก! ก็ฉันไม่เคยได้ยินเลยว่าแกแต่งงาน”

“ผู้หญิงคนนี้ท้องกับฉัน ฉันให้เงินไปทำแท้งมันก็ไม่ไป มันเก็บเงินไว้เลี้ยงลูก มารู้อีกทีก็มันคลอดแล้วเป็นผู้ชาย มันไม่เคยร้องขออะไรจากฉันเลยนะ ตอนนั้นฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าไอ้เด็กนั่นมันลูกฉันรึเปล่า แต่พอมันโตขึ้น...ให้ตายเถอะส่งไห้...มันเหมือนฉันยังกะแกะ”

สีหน้าภูมิใจและดวงตาเป็นประกายของเสียนทำให้ส่งไห้อดทึ่งไม่ได้ ไม่อยากเชื่อว่าเพลย์บอยอย่างเสียนจะมีมุมแบบนี้ เสียนไม่แคร์ว่าใครจะมองเขาเช่นไรแต่ก็อดรู้สึกผิดไม่ได้เมื่อนึกถึงอนาคตของลูกเมีย

“ฉันอยากหาอะไรไว้ให้ลูกบ้าง...ไอ้เงินเดือนกับที่ฉันออกเที่ยวมันไม่พอหรอก ฉันเลยเล่นหนักกว่าเดิมจนเข้าเนื้อถึงต้องยักยอกเงินบริษัทออกมา”

“ทำไมแกไม่บอกเซียะเนี้ย เขารักแกมากกว่าลูกทุกคนไม่ใช่หรือ”

“พอฉันผลาญเงินมากๆเขาก็เหม็นหน้า จะให้ไปบอกว่าฉันมีลูกม้าคงพอรับได้อยู่หรอก แต่เมียฉันคงไม่ยอมให้ร่วมตระกูลด้วย จะไปแยกแม่แยกลูกฉันก็ทำไม่ลงเพราะเม่ยหลานเขาก็เลี้ยงลูกมาคนเดียว...มันไม่ยุติธรรม”

คำพูดของเสียนถึงเม่ยหลานทำให้ส่งไห้ทึ่งกว่าเดิม ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าจะมีวันนี้ที่ได้ยินเสียนพูดถึงครอบครัวอย่างมีความรับผิดชอบ เสียนถอนใจหนักหน่วงเมื่อคิดถึงวีรกรรมของตน ไหนจะเม่ยหลานกับซันที่เขาติดต่อไม่ได้ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ส่งไห้เห็นใจอีกฝ่ายไม่น้อยแต่ก็ไม่ลืมภารกิจที่รับปากไว้กับย่า

“อ้ายผิงน่ะเหรอที่ให้แกมาอยู่ที่นี่”

“พร้อมเงินก้อนนึงแล้วบอกว่าจะส่งเสียเมียและลูกฉันเอง”

ส่งไห้อ้าปากค้างไม่อยากเชื่อหู เสียนหัวเราะหึๆแล้วยืนยัน

“คนรักเก่าของแกนั่นแหละ...เด็กสาวอ่อนหวานและอินโนเซนต์...กลับมาจากเมืองนอกคราวนี้เขาเก่งจนฉันกลัว”

“ถ้าไม่ใช่แกพูดฉันจะไม่เชื่อเลย”