สวยซ่อนคม
ตอนที่ 9
“ฉันเริ่มไม่ไว้ใจอ้ายผิงมากขึ้นทุกวัน มันยืนยันความรู้สึกที่ว่าเขาไม่ใช่อ้ายผิงคนเดิม แต่วิธีเดียวที่จะสืบหาความจริงคือการตีสนิท วันนี้ฉันคิดว่าเธอเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเพราะฉะนั้นเธอจะต้องเข้าใจว่าฉันทำทุกอย่างเพราะอะไร”
“นายคนใหญ่ก็บอกให้ชัดสิว่าเพราะอะไร ฉันมันคนโง่ เห็นคนจูบกันตำตาแต่บอกว่าไม่รักกัน ...เป็นไปได้ยังไง!”
ซุนหลิงยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจอะไรที่ซับซ้อน ภาพสุ้ยไถ่พลอดรักกับอ้ายผิงช่วงหลายวันที่ผ่านมา
ยังฝังหัว ความรู้สึกดีที่ค่อยๆก่อตัวพลันจางหาย สะบัดหน้าเดินหนีจนเขาต้องตามไปเคลียร์
“คนโง่ไม่มีวันพูดอย่างนี้แน่ วันนี้เธอคงไม่เชื่อฉัน แต่ต่อไปเธอจะต้องเข้าใจและรู้ว่าฉันพูดจริง”
“จนกว่าวันนั้นจะมาถึงค่อยว่ากันใหม่!”
พูดจบก็ผละไป สุ้ยไถ่รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ตามไปง้อ
“เธอหิวอะไรอีกไหม”
ซุนหลิงยักไหล่ไม่ยี่หระ สุ้ยไถ่ไม่ถือสาเพราะเข้าใจความอึดอัดใจของเธอ
“ทนเอาหน่อยนะ...ถ้าถึงเวลาแล้วเขาไม่ปล่อยเธอ ฉันจะกลับมาช่วย...ไม่ต้องกลัว”
“คนอย่างฉันไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว...นายคนใหญ่กลับไปเถอะ”
ooooooo
สุ้ยไถ่ตัดใจทิ้งซุนหลิงไว้บ้านอันซินเพราะไม่อยากให้เสียแผน ฟานข้องใจมากแต่ไม่ทันได้ถามนายคนใหญ่ตระกูลปึงก็ผละไปหาเหลียงคนสนิท ที่แวะมาพร้อมแขกพิเศษ
แขกพิเศษของเหลียงคือเม่ยหลานกับซัน เมียกับลูกชายลับๆของเสียน ที่เขาพามาพึ่งใบบุญของสุ้ยไถ่ นายคนใหญ่อึ้งเพราะไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน เหลียงจึงลากตัวไปคุยอีกทาง
“แม้แต่เซียะเนี้ยก็ไม่รู้เรื่องสองแม่ลูกนี้ แต่ดูเหมือนเจ้าสัวจะระแคะระคาย คุณเสียนเลยเลี้ยงดูพวกเขา หาบ้านให้อยู่ ให้เงินทองใช้มาเงียบๆจนกระทั่งไปใต้”
“แล้วเฮียเหลียงพาพวกเขามาที่นี่ทำไม”
“ห้องพักที่แฟลตพวกเขาถูกเผาเกือบเอาชีวิตแทบไม่รอด”
“นั่นก็ยังไม่ใช่คำตอบ...ทำไมไม่พาไปบ้านอันซินล่ะ”
“เพราะคนที่สั่งเผาอยู่ที่นั่นน่ะสิครับนายคนใหญ่”
สุ้ยไถ่ผงะ ส่ายหน้าไม่เชื่อ “อะไร...ที่นั่นไม่เหลือใครแล้ว มีแต่คนแก่ๆ ฟังไฉก็ติดคุก”
เหลียงสีหน้าจริงจัง รายงานตามที่รู้มา “คุณอ้ายผิงไปทำงานแทนคุณไฉ วิจัยพยายามติดต่อนายคนใหญ่แต่ไม่ได้เขาเลยโทร.หาผมบอกว่าเห็นคุณหนูฟังไปที่แฟลตสองแม่ลูก”
“หมายความว่ายังไง อ้ายผิงรู้จักกับผู้หญิงคนนั้นน่ะสิ”
“เม่ยหลานสาบานว่าไม่รู้จักคุณหนูฟัง คุณเสียนก็ไม่เคยพูดถึง มีแต่วิจัยที่รู้เรื่องนี้”
“หมอนั่นมันนกสองหัว ลิ้นสองแฉก”
สุ้ยไถ่พูดอย่างหัวเสีย รู้จักนิสัยหัวหน้าฝ่ายบัญชีของบริษัทเดินเรือดี เหลียงเข้าใจแต่คิดว่าวิจัยคงมีเหตุผล
