สวยซ่อนคม

ซุนหลิงเอะใจแต่ไม่อยากให้อีกฝ่ายสงสัยหรือไหวตัว แกล้งเถียงกลบเกลื่อน

“ต่อให้ถูกขังสิบวันมันก็คุ้ม แต่คุณไม่กลัวหรือว่าถ้านายคนใหญ่รู้เข้าว่าฉันไม่ได้กลับบ้าน”

ได้ผล...เจียอิงในคราบอ้ายผิงไม่สนเรื่องสีหน้าคาใจของเธอแต่หัวเราะเย้ยหยันแทน

“โถๆ...แกคงคิดว่าพี่สุ้ยไถ่พิศวาสแกมากงั้นสิ จะบอกให้เอาบุญนะ...เขาเพิ่งมาแล้วก็เพิ่งกลับไป จะมารับฉันไปกินข้าวนอกบ้าน ฉันเลยแกล้งถามเขาถึงแก รู้ไหมเขาบอกว่าไง...เขาบอกว่าแกชอบไปค้างบ้านแม่ ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าแกไปซุกหัวที่ไหน แค่ให้แกเรียนไม่มีปัญหาเท่านั้นเพราะขัดคำสั่งย่าเสียไม่ได้”

ซุนหลิงชะงัก คำพูดของอ้ายผิงกระแทกใจอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกปวดแปลบในอกทำให้ความตั้งใจที่คิดจะหนีหากพี่สาวคนละแม่เผลอถูกล้มเลิก เจียอิงไม่ทันสังเกตอาการนั้น มัวสะใจได้ซ้ำเติมอีกฝ่าย

“นังโง่! อย่ามาหลงตัวเองให้มากนัก...เขาเบื่อแกจะตาย!”

เจียอิงในคราบอ้ายผิงสาแก่ใจ ยิ่งเห็นสีหน้าสลดของซุนหลิงยิ่งย่ามใจ ตอกย้ำทิ้งท้าย

“แกจะไปมั่วกับใครที่ไหนเขาไม่เคยสนใจ ยิ่งแกล้มหายตายจากไปได้ยิ่งดี แต่ก็เอาเถอะ...ฉันจะให้แกอยู่สงบใจอีกสักคืน พรุ่งนี้ฉันจะปล่อยแกและขอบอกว่าถึงแกจะไปฟ้องพี่สุ้ยไถ่ก็ไม่เชื่อเด็กเสเพลอย่างแกอยู่ดี”

พูดจบก็ผละไป ทิ้งซุนหลิงให้ทรุดฮวบกับพื้น สะเทือนใจมากที่ได้รู้ว่าสุ้ยไถ่ไม่ห่วงใยเธอเลย

ooooooo

เสียนพาส่งไห้มาส่งเหลาไท่ที่สำนักงานบริษัทเดินเรือในตัวเมืองตรังหลังจากพาไปปรับทุกข์อยู่นาน ส่งไห้เก็บข้อมูลเต็มที่ก่อนเปรยถึงเรื่องของตัวเองบ้าง

“ฉันอยากทำให้ทุกคนในตระกูลฉันเห็น...ฉันอยากแข่งกับสุ้ยไถ่”

“แกต้องการมรดกหรอกหรือ ฉันนึกว่าแกสองคนรักกันเสียอีก”

“ฉันต้องการความภูมิใจ...ต้องการให้พี่ชายฉันหมดห่วง มีความสุข ให้ทุกคนเห็นว่าฉันไม่ใช่ไอ้ขี้ไก่ที่ทุกคนต้องคอยดูแล ถ้าฉันทำได้จริงฉันก็จะคืนทุกอย่างให้สุ้ยไถ่”

สีหน้ามุ่งมั่นของส่งไห้ทำให้เสียนทึ่ง อดย้อนคิดถึงเรื่องตัวเองไม่ได้ที่ไม่เคยคิดหยิ่งในศักดิ์ศรีแบบนี้แม้แต่น้อย กระทั่งมีเรื่องเม่ยหลานกับซัน เมียกับลูกลับๆของเขา ทำให้เขาคิดได้ว่าคงถึงเวลาต้องจริงจังกับชีวิตแล้ว

เสียนผละไปทันทีที่ส่งส่งไห้ที่สำนักงานฯ ง้วนรอรับเจ้านายหนุ่มอยู่แล้วพร้อมจดหมายน้อยจากหมิงเต๋อ ส่งไห้รับมาอ่านแล้วหน้าเครียด...กำหนดการ ขนของเถื่อนคือคืนนี้!

ส่งไห้มั่นใจว่าข่าวจากหมิงเต๋อเป็นความจริงเพราะจำคำพูดทิ้งท้ายของเสียนได้ว่ามีภารกิจสำคัญต้องทำคืนนี้ นายน้อยตระกูลปึงไม่รอช้ารีบรายงานเหลาไท่