สวยซ่อนคม
ตอนที่ 9
“สุ้ยไถ่...ย่าของเธอเป็นอย่างไรบ้าง”
“สบายดีครับ”
“ดีๆ...ฉันฝากความคิดถึงถึงเขาด้วย แล้ว...
เจ้าสัวดีขึ้นบ้างไหมอาเก้า”
เก้าสีหน้ายินดีมาก “นายท่านดีขึ้นมากครับ นี่ถ้ารู้ว่าคุณนายค่อยยังชั่วก็คงหายเร็วขึ้นอีกแน่ๆ”
ซุนหลิงเห็นบรรยากาศดีขึ้นอดโพล่งไม่ได้
“นั่นสิคะ...หนูว่าคุณแม่ใหญ่ดีขึ้นกว่าเมื่อคืนมากเลย คุณแม่ใหญ่รับอาหารเช้าแล้วใช่ไหมคะ”
เซียะเนี้ยพยักหน้า “ใช่...อีหวามันให้กินแต่ยังไม่ได้ยาหลังอาหารเลย แต่ก็แปลก...ไม่ได้กินยา บำรุงแต่กลับรู้สึกดีขึ้น ไม่หัวหมุน ขี้ลืมอย่างแต่ก่อน”
คำบอกเล่าเรื่องยาของเซียะเนี้ยทำให้สุ้ยไถ่ ซุนหลิงและเก้าสบตากันโดยอัตโนมัติ เก้าอ้าปากจะถามแต่สุ้ยไถ่โพล่งตัดหน้าขอดูยาของคุณนายใหญ่ เซียะเนี้ยไม่ได้เอะใจหยิบยาให้ดูแต่โดยดี
“หมอจากฮ่องกง...เพื่อนอ้ายผิงเป็นคนจัดยาให้ อ้ายผิงบอกว่าจะทำให้ฉันนอนหลับ หายเหนื่อยและสบายขึ้น”
สุ้ยไถ่มองยาของเซียะเนี้ยแล้วหน้าเครียด จำได้แม่นว่าหน้าตาเหมือนของเจ้าสัวฟังไม่มีผิด
แต่ไม่ทันอธิบายเรื่องนี้ตัวการอย่างอ้ายผิงก็โทร.
มาคุยเรื่องนัดมื้อเย็นเสียก่อน
ooooooo
สุ้ยไถ่ปลีกตัวไปคุยกับอ้ายผิงตามลำพัง สร้างเรื่องโกหกว่าอยู่บริษัทและมีประชุมเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายระแคะระคายเรื่องซุนหลิง
เจียอิงในคราบอ้ายผิงไม่ติดใจ แค่โทร.ขอเลื่อนเวลานัดตอนมื้อเย็นเท่านั้น
เซียะเนี้ยก็ไม่ได้เอะใจแผนตีสนิทอ้ายผิง
ของสุ้ยไถ่ ยอมรับปากเมื่อเขาขอร้อง
“เซียะเนี้ยอย่าบอกอ้ายผิงได้ไหมว่าผม
มาที่นี่เพราะผมไม่อยากให้น้องโกรธ ซุนหลิงอยู่
ที่บ้านผม เขาหายไปผมก็เป็นห่วง แต่พอรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่ผมก็สบายใจ อ้ายผิงทำโทษซุนหลิง...เขามีสิทธิ์ ทำได้เพราะซุนหลิงเองบางครั้งก็ชอบดื้อและขัดคำสั่ง สมควรที่อ้ายผิงจะโมโห”
ซุนหลิงหน้าเสีย อยากแก้ตัวแต่ถูกเขาตัดบท
“เงียบซุนหลิง...ฟังที่ฉันพูด เธอต้องยอมรับว่าเธอเป็นอย่างนั้นจริงเพราะฉะนั้นอย่าไปโทษคนอื่น เซียะเนี้ยปล่อยเธอออกมาให้กินข้าวนับว่าโชคดีแล้ว คนเราเมื่อทำผิดก็ต้องยอมรับผิด อยู่ๆทำตัวเป็น
ขโมยเข้าบ้านคนอื่นเป็นฉันก็ต้องทำอย่างอ้ายผิงคือลงโทษเธอบ้าง”
สุ้ยไถ่แกล้งโกรธกลบเกลื่อนแผนแท้จริง โดยเฉพาะ เรื่องที่ซุนหลิงต้องแอบเข้าบ้านอันซินทุกวันเพื่อนวดและฝังเข็มให้เจ้าสัวฟัง ซุนหลิงไม่เข้าใจนักแต่
ไม่กล้าขัด ส่วนเซียะเนี้ยไม่ติดใจ หันไปเอ็ดซุนหลิงบ้าง
