ตอนที่ 4
พูดจบก็ผละขึ้นบ้าน ทิ้งสุ้ยไถ่ให้มองตามด้วยความหงุดหงิด ระอาใจกับความรั้นของซุนหลิง
สุ้ยไถ่วุ่นกับงานในบริษัทเดินเรือและตรวจสอบเรื่องทุจริตจึงไม่ได้สนใจซุนหลิงอีก เหลาไท่เลยอาสาพาซุนหลิงไปเปิดหูเปิดตาในห้างสรรพสินค้าชื่อดังกลางเมือง โดยพาฟานแม่บ้านเก่าแก่ไปด้วย ไปช่วยเลือกเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ให้ซุนหลิง ซุนหลิงอึดอัดใจมาก เกรงใจเพราะมีแต่ของราคาแพง ฟานต้องปลอบให้คลายใจ
“คุณท่านอุตส่าห์พามาให้เลือกซื้อเองแบบนี้ต่อไปเธอก็จะมีชุดใหม่พอใช้เสียที”
“แต่มันแพงทั้งนั้นเลยเจ๊ ฉันไม่ค่อยอยากเอามาใส่”
“เราเสียตังค์ซื้อไปแล้ว ถ้าเธอไม่ใส่ คุณท่านก็เสียเงินฟรีสิ”
เหลาไท่ได้ยินทุกอย่างแต่ไม่พูดอะไรนอกจากยิ้มบางๆ เธอสั่งฟานพาซุนหลิงไปเลือกซื้ออาหารจีนดีๆ ซุนหลิงไม่กล้าเลือกเพราะเหตุผลเดิม ฟานต้องเฉลยว่าเหลาไท่ให้ซื้อฝากหงกับซุนเหมยเพราะหลังจากนี้ท่านจะไปส่งซุนหลิงที่บ้านเช่า สามคนแม่ลูกจะได้กินข้าวดีๆบ้าง
ooooooo
สุ้ยไถ่เป็นห่วงเจ้าสัวฟังมาก อดใจไม่ไหวแวะบ้านอันซินวันเดียวกันเพื่อแจ้งข่าวเรื่องยาให้เก้ากับเจ้าสัวรู้ เก้ากับเจ้าสัวฟังตกใจมากว่ายาของอ้ายผิงเป็นยาอันตราย
“มันเกิดอะไรขึ้นนี่นายคนใหญ่ อั๊วงงไปหมด ...ทำไมคุณหนูใหญ่ถึงเอายาแบบนี้มาให้ท่าน”
“ใจเย็นอาเก้า ใจเย็นนะครับเจ้าสัว บางทีน้องผิงอาจไม่รู้เพราะได้ยามาผิด”
“ถ้างั้นเราควรรีบไปบอกคุณหนูใหญ่ให้รู้นะครับ”
เก้าเอ่ยอย่างกระตือรือร้น สุ้ยไถ่รีบห้ามเพราะยังไม่อยากให้อ้ายผิงไหวตัว แถมเขาก็ยังไม่ปักใจนักว่าหญิงสาวที่เคยอ่อนหวานและอ่อนโยนกับทุกคนจะใจร้ายใจดำกับพ่อแท้ๆขนาดนี้
ระหว่างที่สุ้ยไถ่หาทางกลบเกลื่อนไม่ให้เก้ากับเจ้าสัวฟังวิตกเรื่องอ้ายผิง เหลาไท่ที่นั่งรอซุนหลิงกับฟานซื้ออาหารฝากหงกับซุนเหมยก็บังเอิญเจอใครบางคนที่ร้านกาแฟ
ลี สมาชิกแก๊งเสือดาวมาเฟียฮ่องกงนั่นเองที่เหลาไท่พบที่ร้านกาแฟ ชายหนุ่มไม่ได้มีท่าทีคุกคามแค่แปลกใจเล็กน้อยเพราะได้ยินหญิงชราแปลกหน้าอุทานเป็นภาษาจีนกวางตุ้ง
กระทั่งการปรากฏตัวของใครอีกคนทำให้เหลาไท่เซอร์ไพรส์มากกว่า เจียอิงในคราบอ้ายผิงนั่นเองที่เดินยิ้มร่าเข้ามาในร้านกาแฟเดียวกัน พร้อมส่งเสียงทักทายชายหนุ่มแปลกหน้าที่มีรอยสักรูปเสือดาวที่ข้อมือ
“หนูอ้ายผิง! อยู่กับแก๊งเสือดาว...มาเฟียฮ่องกง!”










