สวยซ่อนคม
ตอนที่ 4
“เราแค่ใช้บริษัทเดินเรือเป็นตัวกลางย้ายเงินส่งผ่านให้ก็สบายแล้ว แต่ถ้าเราต้องคุมเองทำเองทั้งหมด นอกจากพี่เสียนจะมีเงินไปใช้หนี้แล้ว พี่ยังจะอยู่ได้สบายๆไปตลอดชีวิต...พี่ไม่เอาหรือ”
“นี่เธอคิดจะ...”
เจียอิงในคราบอ้ายผิงพยักหน้า เหยียดยิ้ม “ใช่ค่ะ...มันเป็นทางเดียวที่เราจะหาเงินมาใช้หนี้ที่พี่ยักยอกไปได้ ถ้าถูกทางการจับได้ก็ปล่อยให้ตระกูลปึงรับไป เขาถือหุ้นใหญ่อยู่แล้วนี่”
“ถามจริงๆเถอะ...เธอทำทุกอย่างนี่เพื่อช่วยพี่จริงๆหรือ”
“ถ้าบอกว่าจริงพี่จะเชื่อไหมล่ะคะ”
“เดี๋ยวนี้เธอฉลาดพูดฉลาดทำไม่เหมือนเมื่อก่อน คนที่เก่งแบบนี้มักจะนึกถึงผลประโยชน์ของตัวเองก่อนคนอื่น”
“บางทีน้องอาจจะทำทุกอย่างเพื่อตัวเองก็ได้ใครจะไปรู้”
เสียนดึงตัวเองจากอดีตเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน พลันก็มีชายแปลกหน้ามาทัก ลีมาเฟียฮ่องกงแก๊งเสือดาวนั่นเองที่มารับเสียนตามคำสั่งของเจียอิง โดยอ้างตัวว่าตัวแทนบริษัทรับคำสั่งมาจากสำนักงานใหญ่ เสียนไม่ติดใจยอมตามไปด้วยแต่โดยดี ไม่ทันสังเกตรอยยิ้มร้ายกาจของลีที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน
ooooooo
ซูเจ็งไม่ได้สนใจเรื่องสมาชิกครอบครัวคนอื่น ออกจากบ้านตอนเช้าก็สั่งเว่ยคนขับรถไปส่งคอนโดของประพนธ์ เว่ยไม่เต็มใจและไม่สบายใจกระนั้นก็ตาโตเมื่อเห็นเงินค่าปิดปากจากเจ้านายคนเล็ก
“ฉันให้...แกห้ามบอกใครเด็ดขาดว่าฉันมาที่นี่...เข้าใจไหม”
“ครับๆคุณหนู”
“เย็นนี้ไม่ต้องมารับนะ เดี๋ยวฉันกลับเอง”
“อีกแล้วเหรอครับ แล้วถ้ามีใครถาม...”
“โอ๊ย! โง่! คิดสิคิด...แกก็กลับบ้านให้มันค่ำๆหน่อย เดินเข้าทางด้านหลังแล้วเงียบๆไปแค่นั้น ไม่มีใครถามถึงฉันหรอก ทุกวันนี้แทบไม่มีใครอยู่บ้านสักคน”
เจียอิงในคราบอ้ายผิงรู้ดีว่าซูเจ็งไม่ได้ไปโรงเรียนทุกวันแต่แอบหนีเที่ยวกับประพนธ์เสมอ แต่เธอจงใจทำไม่สนปล่อยให้ลูกสาวคนเล็กของเจ้าสัวฟังกับเซียะเนี้ยใจแตกตามใจชอบ เซียะเนี้ยก็ไม่คิดถึงซูเจ็ง ห่วงไฉกับเสียนมากกว่าที่หายหน้าหายตาไปหลายวัน เจียอิงลอบยิ้มร้ายก่อนบอกเรื่องเสียนไปตรังเมื่อเช้านี้
“ทำไมตาเสียนต้องไปตรัง”
“หนูอยากให้พี่เสียนหลบไปสักพัก ไปเริ่มงานใหม่ที่นั่น เราปล่อยปละละเลยบริษัทเรือที่นั่นมานานแล้ว มันเป็นสิ่งเดียวที่ครอบครัวเราเหลืออยู่ ถ้าหลุดมือไปก็หมายความว่าครอบครัวเราจะไม่เหลืออะไรอีกแล้ว”
เซียะเนี้ยพยักหน้ารับรู้ เชื่อสนิทกับเหตุผลของลูกสาวคนโต เจียอิงในคราบอ้ายผิงพอใจมากก่อนเปลี่ยนเป็นโกรธจัดเมื่อหวารายงานเรื่องการมาถึงของซุนหลิง
