สวยซ่อนคม
ตอนที่ 10
“ทำไมหน้าเครี้ยดเครียดจังล่ะคะ...ยิ้มสิๆ”
“นี่เย็นแล้วเหรอ”
“ค่ะ...ห้าโมงแล้ว...อะไรกันพี่สุ้ยไถ่ คิดเรื่องงานจนลืมวันลืมคืนลืมน้องเลยเหรอ”
“เอ่อ...เปล่าๆ พี่...ขอโทษที งั้นเดี๋ยวพี่ขอไป แต่งตัวก่อน”
พูดจบก็ขอตัว เจียอิงไม่ถือสาแต่แกล้งกระเง้ากระงอดจนเขาต้องปั้นหน้าง้องอน
“ก็ได้...น้องจะทำทัณฑ์บนพี่ไว้ก่อน”
สุ้ยไถ่ทำอะไรไม่ได้นอกจากสวมบทบาทชายคนรักให้แนบเนียน เจียอิงในคราบอ้ายผิงย่ามใจมาก ปรายตามอง ฟานแม่บ้านเก่าแก่ที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันเซ็งๆก่อนถามถึงน้องสาวคนละแม่
“แล้วซุนหลิงไปไหนล่ะคะ ทำไมน้องไม่เห็น”
“เขาไปอยู่กับแม่”
“ทำไมล่ะคะพี่สุ้ยไถ่ อยู่บ้านใหญ่โตสบายดีไม่ชอบ กระต๊อบเน่าๆในสลัมมันเป็นสุขนักรึ”
“เขาอยากอยู่ใกล้แม่ละมั้ง...อยู่นี่ทำผิดเราดุเขาก็ไม่ชอบ”
“โง่จังเลยนะคะ...ปล่อยมัน”
ฟานทนฟังไม่ไหวเดินหนี เจียอิงในคราบอ้ายผิงมองตามด้วยความไม่ชอบใจแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะไม่อยากแผลงฤทธิ์ให้สุ้ยไถ่ไม่พอใจ...
ooooooo
เหลาไท่สังหรณ์ใจไม่ดี เป็นห่วงส่งไห้หลานชายคนเล็กอย่างบอกไม่ถูก แม้จะเข้าใจความมุ่งมั่นอยากพิสูจน์ตนเองของเขาแต่ก็อดกังวลไม่ได้ ถึงขั้นต้องไปจุดธูปอธิษฐานกับรูปภาพสามีผู้ล่วงลับ
“ฉันรู้ว่าเขาก็โตแล้วแต่ส่งไห้ก็เหมือนลูกนกยังบินไม่แข็งแรงพอไปเผชิญโลกกว้างใหญ่โหดร้ายแบบนั้นได้ คุ้มครองอย่าให้ลูกนกตัวนั้นพลัดไปอยู่ในกรงเล็บพญาอินทรีเลย ขอให้เขากลับมาอย่างปลอดภัย ช่วยหลานด้วยนะ”
ไม่มีใครรู้ชะตากรรมของส่งไห้ที่ถูกยิงตกทะเล เสียนก็เช่นกันเพราะตัวเองก็ถูกจับขังในห้องเครื่องใต้ท้องเรือ บาดแผลถูกยิงทำให้เสียนนิ่วหน้า พลันภาพสุดท้ายของส่งไห้ก็ผุดในหัว
“แกหวังดีกับฉัน แกต้องมีอันเป็นไปเพราะฉัน แต่มันก็สายไปแล้ว...พวกมันรู้มาตลอดว่าแกคือใคร”
เสียนรู้สึกผิดมาก คำพูดเตือนสติของส่งไห้ยังก้องในหัว น้ำตาไหลอย่างกลั้นไม่อยู่เพราะเข้าใจว่าเพื่อนตายแล้ว
“ฉันแค่ต้องการเงิน ฉันไม่ได้ต้องการให้เรื่องมันมาเป็นอย่างนี้ ส่งไห้...ฉันขอโทษ”
สุ้ยไถ่ไม่มีเวลาคิดถึงส่งไห้เลย ใจพะวงถึงซุนหลิงที่ยังโกรธไม่ยอมกลับบ้านเทียนซั่ง เจียอิงในคราบอ้ายผิงพาเขาไปกินมื้อเย็นต่อด้วยฟังเพลงในผับดัง สังเกตเห็นเขาทำหน้าเครียดไม่พะเน้าพะนอเธอเหมือนเคยก็อดถามไม่ได้
“คิดอะไรอยู่คะ”
“อ้อ...พี่...คิดเรื่องของเราน่ะสิ”
“หืม...เรื่องอะไร ไหนบอกน้องสิ”
เจียอิงปลื้มที่เขาคิดถึงแต่เรื่องของเธอ “เหลาไท่กลับเมื่อไหร่พี่สุ้ยไถ่ต้องเรียนท่านเรื่องของเรานะคะ น้องไม่อยากให้เราอยู่ไกลกันเกินจำเป็น...เราจะแต่งงานกันโดยเร็วที่สุดนะคะ”
