สวยซ่อนคม
ตอนที่ 10
“ไหวสิคุณเสียน ยิ่งกว่านี้ก็ไหว ผมอยู่ทั้งคนคุณเสียนสบายใจได้เลย”
แววตามีเลศนัยของไต้ก๋งทำให้เสียนไม่ไว้ใจแต่ไม่ทันพูดอะไรมากกว่านั้น ส่งไห้ที่แอบตามมาห่างๆก็แกล้งส่งเสียงโวยวายเรียกไต้ก๋งเรือ
ไต้ก๋งเรือตอบรับด้วยท่าทางหงุดหงิด “อะไร... อะไรวะไอ้ส่ง”
“ข้างล่างมีปัญหานาย...เครื่องทำความเย็นไม่ทำงาน ไม่รู้เป็นอะไร สินค้าที่แช่ไว้จะเน่าหมด นายต้องลงไปดูหน่อยไม่งั้นสงสัยของต้องโยนทิ้งหมด”
“เป็นไปได้ยังไง ก็ตรวจเรียบร้อยดีก่อนออกเรือแล้วนี่หว่า”
“ผมก็ไม่รู้ พวกมันให้ขึ้นมาบอก”
ส่งไห้ตอบหน้าตาย เสียนเชื่อสนิทรีบบอกให้ไปดู ไต้ก๋งลังเลแต่สุดท้ายก็ยอมตามหน้าที่
“โว้ย! ยุ่งชะมัด ลงไปเรียกไอ้เพ้งมาบังคับเรือไว้ก่อน...เร็วเข้า!”
ไต้ก๋งออกคำสั่งเสียงห้วน ส่งไห้ไม่สะทกสะท้านอาสาด้วยท่าทางกระตือรือร้น
“ไม่ต้อง...ฉันทำได้ หมิงเต๋อไม่ได้บอกนายไว้หรอกเหรอ”
ไต้ก๋งหรี่ตา ไม่อยากเชื่อว่าคนงานใหม่เพื่อนหมิงเต๋อจะขับเรือได้
“โกหกเปล่าวะ...อย่างเอ็งนี่นะ...งั้นก็มา...ดูไว้...กูไปแป๊บเดียว”
“ได้...นายรีบไปเถอะ”
พูดจบก็รีบไปบังคับเรือแทน ไต้ก๋งจึงผละไปดูห้องเย็น เสียนมองคนงานหนวดเฟิ้มนิ่งๆก่อนทัก
“เอาอยู่เหรอ แน่ใจนะว่าเรือไม่ล่ม”
ส่งไห้ยิ้มเจ้าเล่ห์ “กลัวเรือล่มแล้วจะไม่มีน้ำมันกลับเข้าไปขายหรือไงไอ้เพื่อนยาก”
คำพูดเหมือนรู้จักเขาทำให้เสียนร้อนตัว โพล่งถาม “เอ็งเป็นใครวะ!”
ส่งไห้เลิกล้อเล่น เอ่ยเสียงจริงจัง “ฟังเสียน ...แกต้องหยุด อย่าทำเรื่องผิดกฎหมายแบบนี้ เงินพวกนี้ถึงหามาได้ก็เป็นเงินร้อน ดีไม่ดีแกจะติดคุกติดตะรางไปด้วย ฉันเสี่ยงมานี่ก็เพื่อจะเตือนแก”
“แกเป็นใคร!”
เสียนร้อนรนกลัวถูกจับได้ ส่งไห้ไม่ได้คิดปิดบังอยู่แล้ว ผละมือจากที่บังคับเรือแล้วเปิดหน้าให้เห็น เสียนเพ่งมองแวบเดียวก็เบิกตาโพลง จำส่งไห้...เพื่อนตั้งแต่เด็กได้ดี
“แกมาได้ไง!”
ooooooo
เสียนตกใจที่เห็นส่งไห้ในสภาพคนงานปลอมตัวมา ส่งไห้ไม่มีเวลามากรีบกล่อมเพื่อนรัก ไต้ก๋งอาจกลับมาได้ทุกขณะเพราะเรื่องเครื่อง
ทำความเย็นไม่ทำงานเขากุขึ้นทั้งหมด!
ส่งไห้รีบบอกแผนกับเสียน “เมื่อเรือไปถึงท่าแกต้องขึ้นฝั่งไปพร้อมฉัน เราจะไม่กลับมาพร้อมเรือ ตำรวจน้ำกับศุลกากรจะรอรับพวกมันทันทีที่เรือ
กลับเข้าน่านน้ำไทย”
“อะไรนะ! นี่แกเซตทุกอย่างไว้แล้วงั้นเหรอ แกจะทำให้ฉันสูญเงินจำนวนมหาศาลชนิดที่ฉันกับลูกกับเมียจะสบายไปจนตาย แกทำกับฉันได้ยังไงวะ”
