ตอนที่ 10
“เจียอิง...คุณพูดเล่นหรือเปล่า อย่าหลอกให้ผมดีใจ...คุณจะมาหาผมจริงๆนะ”
“แน่นอนสิคะ”
ooooooo
ซุนหลิงว้าวุ่นใจมาก ทั้งรักทั้งชังสุ้ยไถ่ในเวลาเดียวกันจนสับสน จัดการความรู้สึกตัวเองไม่ได้ หงเห็นอาการลูกสาวก็เป็นห่วงอยากซักถามแต่ซุนหลิงก็บ่ายเบี่ยงบอกว่าไม่มีอะไร
เซียะเนี้ยที่กินยาเลียนแบบของสุ้ยไถ่เลยมีอาการง่วงงุนน้อยลง เห็นอ้ายผิงจะกลับเข้าห้องหลังคุยโทรศัพท์กับหมอโซวกลางดึกจึงเรียกตัวไว้เพราะอยากถามเรื่องซูเจ็ง
เจียอิงในคราบอ้ายผิงเบื่อมากแต่ต้องปั้นหน้าตอบอย่างใจเย็น
“ม้าลืมอีกแล้วหรือคะ...อาเน้ยบินไปเรียนต่อเมืองนอกแล้ว ปีหน้าถึงจะกลับ”
“ทำไมอาเน้ยไม่มาลาม้า”
“ม้าจำไม่ได้อีกแล้วเหรอ เขามาลาแล้ว ม้าเป็นคนให้เงินไปเองกับมือแล้วหนูก็พาน้องไปแลกเงินที่ธนาคาร”
“จริงหรือ...อืม...แล้วไหนอาไฉล่ะ...ไปไหน... กลับบ้านรึยัง...ไม่เห็นมาหาม้าเลย”
“เอ่อ...พี่ไฉทำงานดึกทุกวัน กลับถึงบ้านม้าก็หลับแล้วทุกที”
“งั้นเหรอ...หนูบอกอาไฉนะ ทีนี้ม้าจะไม่นอน ...จะรอเขา”
“ค่ะๆ...ม้านอนเถอะ เดี๋ยวหนูบอกเขาให้...ดึกแล้ว”
เซียะเนี้ยยอมนอนแต่โดยดี อาการมึนหัวดีขึ้นเพราะไม่ได้รับยากล่อมประสาท เจียอิงในคราบอ้ายผิงไม่ทันสังเกตความผิดปกตินั้น คิดว่าทุกอย่างเป็นตามแผนเพราะขวดยาที่เคยให้หวาก็อยู่เหมือนเดิม
สุ้ยไถ่ถึงบ้านเทียนซั่งกลางดึกของวันเดียวกัน แวะหาเม่ยหลานเมียของเสียนเป็นครั้งแรกเพราะตั้งแต่อนุญาตให้สองแม่ลูกย้ายมาอยู่ด้วยก็ไม่เคยคุยกันสักครั้ง
“เม่ยหลาน...ลูกชายเธอเป็นยังไง”
“เพิ่งจะหลับไป...เชิญคุณข้างในก่อนค่ะ”
“ไม่เป็นไร...ฉันไม่เข้าหรอก...ดึกแล้ว ฉันแค่แวะมาดู ขาดเหลืออยากได้อะไรไหม”
“ไม่หรอกค่ะ...แค่นี้ก็เป็นพระคุณอย่างสูงแล้ว แต่ถ้าเป็นไปได้หนูอยากติดต่อเฮียเสียน ปกติหนูกับเฮียไม่เคยห่างกันนาน ยังไงก็ได้คุยกันเกือบทุกวัน ซันก็ร้องหาพ่อทุกวัน คุณหนูอ้ายผิงก็ไม่ให้หนูติดต่อ...หนูเป็นห่วงเฮียค่ะ”
“โอเค...ฉันจะลองหาทางติดต่อเขาให้ เธอควรทำใจให้สบายให้ลูกเห็นนะ”
“ค่ะ...ขอบคุณคุณมากจริงๆค่ะ”
ooooooo
เจียอิงในคราบอ้ายผิงมั่นใจว่าแผนที่ตนวางไว้จะสำเร็จ เส้นทางรักระหว่างตนกับสุ้ยไถ่ก็จวนจะสมหวังเพราะเขารับปากเรื่องแต่งงานแล้ว เหลือแค่อุปสรรคสำคัญอย่างหมอโซวที่เธอต้องกำจัดโดยเร็วที่สุด!
หลังส่งเซียะเนี้ยเข้านอนเจียอิงก็โทร.หาสุ้ยไถ่เพื่อบอกเขาเรื่องเธอต้องเดินทางไปฮ่องกงด่วน










