สวยซ่อนคม

วันรุ่งขึ้น สุ้ยไถ่นิ่วหน้าก่อนตาเป็นประกายเมื่อคิดได้ว่านี่อาจเป็นโอกาสดีจะสืบเรื่องอ้ายผิงตัวปลอมจึงคิดตามไปฮ่องกงด้วย กระนั้นเขาก็ไม่กระโตกกระตากแกล้งหลอกถามข้อมูลเรื่องยาจากเธอ

“เป็นยาพิเศษมากขนาดนั้นเลยหรือ ยาที่เมืองไทยถึงไม่มี น้องต้องบินไปถึงที่ฮ่องกง”

“ม้าถูกกับยาของหมอโซวนี่คะ แล้วน้องก็ไม่อยากรอให้ทางนั้นส่งมา เดี๋ยวมันจะไม่ทันเวลา”

“ให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหม”

สุ้ยไถ่ลองเสนอตัวดูท่าทีเธอ แล้วก็เป็นดังคาดอ้ายผิงรีบปฏิเสธ

“อุ๊ย...ไม่ต้องค่ะ...เอ่อ...ทางนี้เหลาไท่ก็ไม่อยู่พี่สุ้ยไถ่หายไปอีกคน น้องว่ามันคงไม่ค่อยดี น้องไปเองดีกว่า เพราะน้องคงไปเจอเพื่อนที่นั่นด้วย ที่สำคัญ...น้องอยากไปช็อปปิ้งหาชุดเจ้าสาวสวยๆ...พี่ว่าดีไหมคะ”

เจียอิงพยายามหาข้ออ้างไม่ให้เขาไปด้วย สุ้ยไถ่รู้ทันแต่ทำไม่รู้เรื่องยอมเล่นเกมตามน้ำ กระทั่งวางสายจากเธอจึงต่อสายหาเหลียงผู้ช่วยคนสนิท

“ยังไม่นอนหรือนายคนใหญ่”

“ช่วยผมหน่อยเฮียเหลียง...ผมต้องการบินไปฮ่องกงพรุ่งนี้”

สุ้ยไถ่ไม่ได้บอกใครนอกจากเหลียงเรื่องไปฮ่องกงแม้แต่เหลาไท่ ญาติผู้ใหญ่ที่เขาเคารพรักสูงสุด เหลาไท่ไม่คิดมากเพราะเชื่อว่าหลานชายคนโตดูแลตัวเองได้ ต่างจากหลานชายคนเล็กอย่างส่งไห้ที่เธอยังไม่รู้ชะตากรรม

ส่งไห้ยังไม่ได้สติ ไข้ขึ้นสูงเพราะพิษบาดแผลถูกยิง หลินลู่หลานช่วยเช็ดตัวไม่ห่างเพราะหัวใจเมตตาและมีมนุษยธรรม หลินไห่หลงเห็นแล้วอดไม่ได้อยากจับส่งไห้โยนทิ้งทะเลเพื่อตัดปัญหาแต่น้องสาวไม่ยอม

“พี่ไห่หลง...พอเหอะ...เลิกพูดเลย...ฉันจะบอกพี่ว่าไปส่งฉันที่ท่าเรือเซ็นทรัลแล้วพี่ถึงเอาเรือกลับไปเกาะ”

หลินไห่หลงนิ่วหน้า ไม่เข้าใจว่าน้องสาวคิดแผนอะไรถึงไม่ยอมพาส่งไห้ไปพักรักษาตัวที่เกาะ เพราะน่าจะดูแลง่ายกว่า หลินลู่หลานถอนใจยาวก่อนอธิบายพี่ชายอย่างใจเย็น

“เอาเขาไปบ้านที่เกาะก็พังกันพอดี หมอก็ไม่มี...มีแต่คนคอยจะนินทา ฉันเอาไปอยู่ที่แฟลตนี่ล่ะจะได้ให้หมอเขามารักษาได้สะดวก แล้วก็ส่งอาอึ้มมาอยู่กับฉันจะได้ช่วยกัน”

“แกกล้าดียังไงสั่งฉันเป็นฉากๆ ไอ้หมอนั่นเป็นใครหา แกคิดว่าเอามันขึ้นไปแฟลตแกง่ายนักเหรอ”

“แหม...พี่ก็รู้จักสายตรวจออกเยอะแยะ ช่วยน้องแค่นี้”

“ทุกอย่างสำหรับแกมันง่ายไปหมดสินะ!”

ooooooo

สุ้ยไถ่ให้เหลียงจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินไปฮ่องกงให้ ส่วนตัวเองหลอกอ้ายผิงให้ตายใจด้วยการโทร.หาเธอแต่เช้า

“แปลกประหลาดมากที่พี่สุ้ยไถ่โทร.มาหาน้องแต่เช้า”

“เอาเสียงมาส่งน้องแทนตัวที่ไม่ได้ไปนี่ยังไง”

“ไม่เป็นไรค่ะ...น้องต้องออกแต่เช้าไม่อยากรบกวนพี่...ไปแค่ฮ่องกงแค่นี้”