สวยซ่อนคม
ตอนที่ 10
“แกมันเห็นแก่ตัว เงินสกปรกพวกนั้นได้มาเร็วก็หมดเร็วเหมือนแกได้พนันแต่ไม่เคยเก็บไว้ได้
จนต้องทำชั่วซ้ำๆอย่างนี้ไง แกโกงฉันโกงย่าฉันยังไม่เท่าไหร่แต่แกกำลังโกงชาติ แกยังเป็นคนอยู่
หรือเปล่า...เปลี่ยนใจเถอะเสียน”
“แต่ฉันต้องการเงิน แกไม่มีลูกไม่รู้จักห่วงหรอก ตอนนี้บ้านฉันก็ย่ำแย่ลงทุกอย่าง ฉันต้องการเงินก้อนนี้ส่งไห้”
“แกคิดหรือว่ามันจะเอาเข้าบัญชีให้แกไม่ใช่บัญชีนายใหญ่พวกมัน พอมันจ่ายน้ำมันให้เรือซอยเสร็จก็ผลักความผิดทั้งหมดให้แกให้ย่าฉัน...แล้วพวกมันก็จะไม่ปล่อยให้แกลอยนวลแน่...เชื่อสิ”
“ไม่เชื่อโว้ย! แกทำแผนฉันเสียหมดไอ้ส่งไห้”
เสียนเอะอะ พุ่งตัวจะทำร้ายแต่ส่งไห้หลบทัน หันมาคว้าคอเสื้อเพื่อน
“ฟังฉันให้ดีๆ...อย่าคิดทำอะไรโง่ๆอีก เราโตมาด้วยกัน...ยังไงฉันก็ไม่ทิ้งนาย อย่าคิดหาเงินด้วยวิธีสกปรก...ขึ้นฝั่งแล้วแกหนีไปกับฉัน กลับถึงกรุงเทพฯเมื่อไหร่ฉันจะเอาเงินมากองให้แกเอาไปเลี้ยงเมียกับลูกไม่คิดดอก...เข้าใจไหม กลับตัวเถอะเสียน...ทำอะไรให้ลูกมันภูมิใจบ้าง”
ส่งไห้สบตาวัดใจเพื่อนรัก เสียนหัวเสียมากกระนั้นก็คิดได้ก่อนไต้ก๋งโผล่มาไม่กี่อึดใจ
“เสียตรงไหนวะไอ้ส่ง...ไอ้ห่า! เสียเวลากูชะมัด”
เสียนมีท่าทีอึกอัก ส่งไห้กลัวเพื่อนทำเสียเรื่องโพล่งสวน
“อ้าว...เมื่อกี้มันมาบอกผมนะ...เลวจริงๆ ผมไปเอาเรื่องพวกมันเดี๋ยวนี้”
จบคำก็ผละไป ทิ้งไต้ก๋งให้มองตามเซ็งๆ ส่วนเสียนได้แต่เงียบหันหน้าหนีมองทะเล ไม่กล้าสบตาไต้ก๋งเพราะกลัวอีกฝ่ายเห็นพิรุธแล้วแผนของส่งไห้จะแตก...
ooooooo
สุ้ยไถ่สละตัวเองค้างคืนกับอ้ายผิงที่บ้านอันซินเพราะต้องการลายมือของเธอ ซุนหลิงเสียความรู้สึกมากเก็บกระเป๋าออกจากบ้านเทียนซั่งในคืนเดียวกัน
ฟานร้อนใจพยายามโทร.หาสุ้ยไถ่แต่เขา
ไม่รับสายเพราะไม่อยากให้อ้ายผิงสงสัย ซุนหลิงยิ่งโกรธเพราะคิดว่าเขาไม่สนจึงไม่ง้อและไม่ตามหา เด็กสาวมุ่งหน้ากลับบ้านเช่าของแม่แต่ไม่กล้าเข้าเพราะเห็นว่าดึกแล้ว
สุ้ยไถ่ไม่ได้คิดถึงซุนหลิงอีกมัววุ่นวายหลอกล่ออ้ายผิง ค่ำคืนเร่าร้อนผ่านไปอย่างไร้ความหมายเพราะเขาต้องการแค่ลายนิ้วมือของเธอ ต่างจากเจียอิงในคราบอ้ายผิงมีความสุขมากได้ใช้เวลากับชายหนุ่มที่แอบรักมานาน
เจียอิงในคราบอ้ายผิงเข้าห้องน้ำแต่เช้า อารมณ์ดีมากถึงขนาดฮัมเพลงระหว่างอาบน้ำ สุ้ยไถ่ถอนใจหนักหน่วงรีบลุกมาแต่งตัวเตรียมออกจากห้อง พลันสายตาเขาก็เหลือบเห็นสายเรียกเข้าบนมือถือเธอ
