สวยซ่อนคม

“ได้โปรด...ฉันขอร้องนะ...ยังไงก็ตอบแทนที่ฉันเคยดีกับเธอเคยช่วยเธอบ้างได้ไหม”

สุ้ยไถ่อ้อนวอนเสียงอ่อน ซุนหลิงสบตาเขา พลันใจก็อ่อนยวบยอมให้เขาไปส่งที่บ้านเช่าของแม่...

ooooooo

ลีมาเฟียฮ่องกงสั่งไต้ก๋งนำร่างเสียนใส่กระสอบโยนทะเล พร้อมโทร.รายงานเจียอิงว่าภารกิจทุกอย่างเสร็จสิ้น ทั้งเรื่องขนของ ฆ่าปิดปากเสียนและกำจัดคนงานหนวดเฟิ้มที่เขาสงสัยว่าคือส่งไห้!

เจียอิงในคราบอ้ายผิงสะใจมาก ก่อนหน้าหงิกเมื่อหวารายงานว่าหมอโซวโทร.หาไม่หยุด เจีิยอิงไม่มีทางเลือกต้องรับสายเขา แสร้งทำเสียงน่าสงสารขอความเห็นใจเต็มที่

“หมอหรือคะ...ฉันกำลังคิดว่าจะโทร.หาหมอพอดี...ฉันไปกินข้าวกับทนายความที่จะมาว่าความให้พี่ไฉ ฉันกลุ้มใจเหลือเกิน...ไม่รู้ว่าจะไปหาทนายมือดีที่ไหนมาช่วย...แต่มันเกือบจะจบแล้วค่ะหมอ”

หมอโซวยอมเชื่อเจียอิงเหมือนเคย แม้รู้ดีว่าเธอทำไม่ถูกแถมทำเกินกว่าเหตุแต่เพราะรักเขาจึงยอมเชื่อหมดใจ ต่างจากซุนหลิงที่แม้จะหวั่นไหวกับสุ้ยไถ่แต่ทำใจไม่ได้ที่เขาเอาตัวพัวพันกับอ้ายผิง...คนรักของส่งไห้

สุ้ยไถ่เข้าใจความรู้สึกเด็กสาวแต่อยากให้เธอเปิดใจ “จำคำฉันไว้นะ...ทุกอย่างที่ฉันทำมีเหตุผล ฉันไม่ได้เลวอย่างที่เธอคิด ยังไงฉันก็รักครอบครัว รักน้องของฉัน วันนึงเธอจะต้องเข้าใจ”

ซุนหลิงไม่ตอบ รอกระทั่งเขาจอดรถหน้าบ้านเช่าของแม่จึงเปิดประตูลงไป สุ้ยไถ่อ่อนใจกับทิฐิแบบเด็กๆ ของเธอแต่ก็ไม่ถือสา ได้แต่ทิ้งท้ายเสียงอ่อน

“บางทีฉันอาจไม่อยู่บ้านสักพัก ถ้าว่างก็กลับไป ...อาฟานคิดถึงเธอ”

สุ้ยไถ่รู้สึกผิดที่ทำให้ซุนหลิงเสียใจและเข้าใจผิด ไม่ต่างจากหมอโซวสะเทือนใจมากเมื่อเจียอิงบอกว่ามีเรื่องต้องชำระและสะสางนอกเหนือจากการวางยาเจ้าสัวฟังกับเซียะเนี้ย

“เมียกับลูกชายของไอ้ฟังเสียน...มันจะต้องไปพร้อมกับผัวของมัน!”

น้ำเสียงเกรี้ยวกราดของเธอทำให้หมอโซวไม่สบายใจ

“เจียอิง...คุณจะทำอะไรเขา”

“ฉันก็แค่นั่งฟังข่าวไฟไหม้อพาร์ตเมนต์กับศพคนถูกฉลามกินในทะเล”

“พูดเป็นเล่นน่าเจียอิง คุณจะไม่เหลือใครไว้เลยเชียวหรือ”

“ฉันมาไกลเกินไปแล้วค่ะหมอ ฉันหยุดไม่ได้เพราะไม่อยากให้ลมตีกลับ ฉันใกล้จะคว้าธงแห่งชัยชนะไว้ได้แล้ว”

“แล้วต่อจากนั้นก็จะถึงวันของเราเสียทีใช่ไหมเจียอิง...คุณให้ความหวังผมหน่อยสิ”

หมอโซวคร้านจะเถียงหรือกล่อมให้เธอเปลี่ยนใจ ได้แต่ข่มใจให้คิดแค่เรื่องความสุขหลังจากนี้ เจียอิงเบ้หน้าเซ็งๆก่อนแสร้งบอกเขาเสียงหวาน

“แน่นอนค่ะ...วันของเรากำลังจะมาถึงแล้วค่ะ หมอคะ...พรุ่งนี้ฉันจะบินไปหาอย่างที่ฉันสัญญากับหมอไว้...ฉันอยากไปเยี่ยมม้าด้วย แล้วเราก็หลบไปอยู่บนเรือกันสักสองสามวันฉันค่อยกลับ”