ตอนที่ 10
“เป็นคนไทยนี่...แต่หน้าตาไม่ค่อยเหมือนในไอดีการ์ด”
หลินลู่หลานพยักหน้าเห็นด้วย “อือ...เหมือนเขาจะปลอมตัว ดูรอยสักพวกนี้สิ...จะหายออกหมดแล้ว หนวดคิ้วก็น่าจะเป็นของปลอม...ผมที่หัวเขานี่ก็ด้วย”
จบคำก็ดึงวิกผมออก เช่นเดียวกับหนวดเคราเฟิ้มที่เป็นของปลอม พลันสองพี่น้องก็เบิกตาโพลงเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มผู้โชคร้ายชัดๆ...ดูท่าเรื่องนี้จะไม่ธรรมดาเสียแล้ว!
ooooooo
เสียนเจ็บใจพลาดท่าเสียทีลีกับไต้ก๋ง ไหนจะส่งไห้ถูกยิงตกทะเลเพราะช่วยเขา ทายาทคนโตตระกูลฟังฮึดสู้รอเวลากระทั่งไต้ก๋งลงมาห้องเครื่องใต้ท้องเรือจึงจู่โจม!
“บอกกูมาเดี๋ยวนี้...ใครสั่งให้มึงทำ”
ไต้ก๋งไม่บอกเลยถูกรัดคอเกือบตาย เสียนโกรธมากก่อนแทบช็อกเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าอ้ายผิงสั่งการทั้งหมด!
เสียนเข่าอ่อนเพราะคาดไม่ถึงว่าน้องสาวคนโตจะโหดเหี้ยมเลือดเย็นขนาดนี้ ลีซึ่งตามมาทีหลังเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแสยะยิ้มก่อนปรากฏตัวให้เห็น
“ลูกเมียแกก็โดนเผาย่างสดคาแฟลตไปแล้วไอ้เสียน...ตามไปอยู่กับลูกกับเมียมึงไป!”
ขาดคำก็ควักปืนมาจ่อยิง เสียนไม่ทันหนี ได้แต่เบิกตาค้างก่อนที่ทุกอย่างจะวูบไป...
ส่งไห้ไม่รู้ชะตากรรมเสียน แค่ตัวเองก็เอาชีวิตแทบไม่รอดนอนสลบเพราะเสียเลือดให้หลินลู่หลานดูแล หลินไห่หลงไม่เต็มใจนักเพราะไม่อยากมีเรื่องเดือดร้อนแต่ก็ห้ามน้องสาวคนเดียวไม่ได้
หลินลู่หลานเตรียมพาชายหนุ่มผู้โชคร้ายเข้าฮ่องกง จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ให้สะดุดตา หลินไห่หลงมองมาด้วยความเซ็ง อยากค้านเต็มแก่แต่ทำได้แค่มองดูห่างๆ
“ถึงท่าเรือแล้วฉันค่อยโทร.ตามหมอมาผ่าเอากระสุนออก”
“หึ...ไอ้หมอเฉินโซวล่ะสิ”
ชื่อหมอโซวทำให้หลินไห่หลงหงุดหงิด จำได้ดีถึงบาดแผลในใจน้องสาวที่อีกฝ่ายฝากไว้เมื่อหลายเดือนก่อน
“แกก็หาเรื่องได้เจอหน้ามันจนได้นะ...หัวแหลม ไม่เลว แต่อย่าให้ฉันเห็นหน้ามันล่ะเดี๋ยวได้กระทืบกันตาย”
หลินลู่หลานก็สะเทือนใจไม่แพ้กันแต่ทำเป็นไม่รู้สึกรู้สา
“อะไรกันนักหนา...เลิกกันไปแล้วก็เป็นเพื่อนกันได้นี่หน่า เขามีคนของเขาแล้ว ยังไงเขาก็ไม่เอาฉันหรอก”
พูดจบก็ปึงปังจากไป ทิ้งหลินไห่หลงให้มองตามกลุ้มๆ...ดูออกว่าน้องสาวยังทำใจไม่ได้
ooooooo
สุ้ยไถ่พาอ้ายผิงในสภาพเมาแอ๋กลับบ้านอันซิน เก้าเห็นแล้วรีบไปบอกซุนหลิงที่กำลังเก็บของเตรียมกลับบ้านหลังนวดและฝังเข็มให้พ่อเสร็จ ซุนหลิงเจ็บแปลบในอกเมื่อรู้ว่าสุ้ยไถ่กลับมาพร้อมอ้ายผิงแต่ต้องตั้งสติพาตัวเองออกไปทางประตูหลังบ้านเหมือนเคย










