พรายพิฆาต
ตอนที่ 12
“ใช่ แต่ถึงผมจะเป็นพราน จอมภูต ตัวตนที่แท้จริงของผมก็ไม่เคยหายไปไหน ทุกวันผมยังคงเฝ้าคิดถึงปรายฟ้า และคอยภาวนาว่าอย่าให้มีใครต้องเป็นเหมือนกับเธอ”
“ที่คุณคอยคุ้มครองฉัน ก็คงเพราะเหตุผลนี้เอง”
ศรศิลป์นิ่งอย่างยอมรับ สนธยาเข้าใจกระจ่างชัดก็ตอนนี้
“คุณศรศิลป์ ฉันตั้งใจเข้ามาห้องนี้ก็เพื่อที่จะขอโทษคุณ...ขอโทษนะคะที่ฉันเข้าใจคุณผิดและพูดจาไม่ดีกับคุณ”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมก็ต้องขอโทษเหมือนกันที่ตะคอกคุณไปแบบนั้น”
“ถ้างั้นเรามาดีกันนะคะ”
สนธยายื่นมือออกมา ศรศิลป์มองมือเธออย่างเข้าใจความหมาย แล้วยื่นมือไปรับไมตรี
สองคนจับมือกันแน่นด้วยมิตรภาพ โดยไม่รู้ว่า ที่มุมหนึ่งแจ๊สมินมองมาด้วยสายตาโกรธเคือง เพราะรู้สึกว่ากำลังมีคนพยายามแย่งความรักของเธอไปอีกครั้ง
ooooooo
บ่อยครั้งที่เชิดวุธรอดชีวิตเพราะความช่วยเหลือของพราน จอมภูต ส่งผลให้ผู้จ้องจะเอาชีวิตรู้สึกเซ็งและเบื่อหน่าย แต่ก็ไม่ได้ล้มเลิกความคิดนี้อย่างแน่นอน เฮนรี่จึงวางแผนใหม่อย่างแยบยล
อยู่ดีๆหมู่เฉียบก็ไปเห็นฟอกซ์ที่สนามมวย เขาคิดว่าเป็นความบังเอิญ แต่ความจริงเป็นความตั้งใจของฟอกซ์ต่างหาก
เมื่อหมู่เฉียบรายงานมา เชิดวุธจึงให้คอยจับตาดูไว้ เชื่อว่ามันต้องนัดพบใครแน่นอน...ในเวลาเดียวกันศรศิลป์กำลังชวนแจ๊สมินออกไปปฏิบัติภารกิจ แต่สนธยาซึ่งได้ยินทำทีเป็นเข้าใจว่าเขาชวนเธอด้วย
“นี่หยุดเลย ผมไม่ได้หมายถึงคุณ”
“อ้าว ใครจะไปรู้ล่ะ ฉันก็นึกว่าฉันอาจมีประโยชน์อะไรบ้าง ที่จริงฉันก็อยากกำจัดพวกพรายดำให้หมดไปจากโลกนี้ไม่ต่างจากคุณสองคนหรอก พวกนั้นทำให้ฉันต้องสูญเสียทุกอย่าง ทั้งบ้าน อาวิทย์ โครงการที่พ่อทำมาทั้งชีวิต แล้วก็ยังต้องคอยหลบๆซ่อนๆอยู่แบบนี้”
“ผมเข้าใจ ครั้งที่แล้วผมถึงได้ให้คุณเข้าไปสอดแนมในสำนักงานของนายอำพลไง แต่ผมคิดผิด พวกมันลงมือเร็วกว่าที่ผมคาดไว้ เพราะผม พวกมันถึงได้ตัวคุณไป แต่ผมจะไม่ยอมให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีก...เชื่อผม คุณจะต้องเป็นหนึ่งในกำลังสำคัญในการจัดการกับพวกพรายดำ คุณเอานี่ติดตัวไว้บางทีผมอาจต้องการความช่วยเหลือ”
สนธยารับวิทยุสื่อสารจากศรศิลป์ไว้และมองเขาอย่างเชื่อมั่น ขณะที่แจ๊สมินกลับหรี่ตามองทั้งคู่อย่างค้างคาใจ แล้วพอได้อยู่กันสองคน เธอก็ถามศรศิลป์ว่า
“แน่ใจนะว่าปล่อยผู้หญิงคนนั้นไว้แบบนี้เขาจะไม่สร้างปัญหาให้กับเรา”
“คุณหมายถึงสนธยาเหรอ”
“ก็จะมีใครอีกล่ะ”
“แล้วคุณคิดยังไง”
“ดูท่าแล้วเหมือนคุณจะคุมเธอไม่อยู่”
