พรายพิฆาต
ตอนที่ 12
“แต่สนไม่คิดอย่างนั้น สนคิดว่าที่พราน จอมภูตไม่ยอมให้เราออกไปจากที่นี่ เพราะเขามีความลับอะไรซ่อนอยู่ บางทีอาจเป็นตัวตนที่แท้จริงของเขา พ่อไม่อยากรู้เหรอคะว่าที่จริงแล้ว พราน จอมภูต เป็นใคร”
“อยากรู้สิ แต่ถึงรู้ไป แล้วจะมีประโยชน์อะไรล่ะ”
“ไม่รู้ล่ะค่ะ แต่ยังไงสนต้องหาทางรู้ให้ได้ว่าพราน จอมภูต เป็นใคร”
สนธยามุ่งมั่นมากที่จะค้นหาตัวตนของพราน ซึ่งเธอคิดเอาไว้แล้วว่ายังไงคืนนี้ต้องดำเนินการ
ooooooo
ค่ำนั้นเชิดวุธกลับเข้าบ้านด้วยความหม่นหมอง นั่งมองรูปถ่ายของสนธยาด้วยความคิดถึงและเป็นห่วง
“สน...ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน คุณเป็นยังไงบ้าง”
“ไม่ต้องห่วงหรอกครับสารวัตร ตอนนี้
คุณสนธยาปลอดภัยดี”
เสียงตอบนั้นทำให้เชิดวุธหันขวับไปมองด้านหลัง แล้วก็เห็นพรานเดินโปรยยิ้มเข้ามา
“สนอยู่กับแกเหรอ”
“ใช่ ผมจัดเซฟเฮาส์ให้พักอยู่กับพ่อของเธอ สบายใจเฉิบไปเลย”
“ส่งสนธยากับด็อกเตอร์วิมมาให้ฉันดูแลดีกว่า”
“เชื่อผมเถอะสารวัตร คุณสนธยาจะปลอดภัยกว่าถ้าอยู่กับผม”
“เพราะอะไรแกถึงมั่นใจว่าจะดูแลสนกับพ่อได้ดีกว่าฉัน”
“สารวัตรน่ะอยู่ในที่แจ้ง ส่วนผมซ่อนอยู่ในเงามืด ไม่แค่ความปลอดภัยของคุณสนธยากับ
ด็อกเตอร์วิมเท่านั้น ความปลอดภัยของตัวสารวัตรเองก็น่าห่วง”
“ทำไม?”
“ก็สารวัตรเล่นเอาระเบิดไปถล่มห้องแล็บของพวกมัน แถมยังฆ่าพวกพรายดำไปอีกเพียบ เป็นใครก็ต้องแค้น ผมว่าคราวนี้พวกมันต้องจัดชุดใหญ่ให้สารวัตรแน่”
“ให้พวกมันมาเลย ฉันพร้อมที่แลกชีวิตกับพวกมันอยู่แล้ว”
พรานมองเชิดวุธอย่างเชื่อมั่นในคำพูดของเขา...ในเวลาเดียวกันนั้น สนธยาขยับเลื่อนประตูลับออกมาที่ห้องรับแขกกลางบ้านด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เธอเดินช้าๆพยายามให้ฝีเท้าแผ่วเบาที่สุด ขณะที่สายตาสอดส่ายมองไปรอบๆ มือหยิบข้าวของต่างๆขึ้นมาพิจารณา แต่ไม่มีสิ่งใดที่บ่งบอกให้รู้ว่าพราน จอมภูตเป็นใคร จึงขยับไปที่โต๊ะ ดึงลิ้นชักและพบรูปถ่ายศรศิลป์กับผู้หญิงคนหนึ่ง
“ศรศิลป์” สนธยาพูดชื่อนั้นเสียงแผ่ว
“คุณสนธยา คุณมายุ่มย่ามอะไรห้องนี้” เสียงแจ๊สมินดังขึ้นจนอีกฝ่ายสะดุ้ง รีบเอารูปถ่ายเก็บที่เดิม แล้วดันลิ้นชักปิด
“เปล่า พอดีฉันมีเรื่องสำคัญต้องบอกคุณพราน จอมภูต ฉันพยายามเรียกเขาแล้ว แต่เขาไม่ตอบกลับ ฉันก็เลยลองเดินหาเขาดู”
แจ๊สมินเดินตรงมากระชากลิ้นชักเปิดและหยิบรูปที่อยู่ในนั้นออกมาดู เธอนิ่งงันไปครู่หนึ่ง
เมื่อเห็นรูปคู่ระหว่างศรศิลป์กับคนรักเก่า
“คุณสนธยา...คุณอย่าอยากรู้อยากเห็นให้มันมากเกินไปนัก มันจะเป็นอันตรายแก่ตัวคุณ”
“โอเค ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เรามาพูดกันตรงๆ สรุปว่าศรศิลป์ สรชัย คือพราน จอมภูต ใช่ไหม”
