พรายพิฆาต
ตอนที่ 12
สนธยาถือวิทยุสื่อสารเดินไปอย่างรีบร้อน นั่งลงตรงหน้าจอคอมพิวเตอร์ บนหน้าจอมีภาพจากกล้องวงจรปิดหลายจอหลายที่ ต้องค้นหาครู่หนึ่งกว่าจะเจอ
“โอเค ฉันเจอแล้ว แต่ฉันจะขยายภาพขึ้นมาได้ยังไง”
“ไม่ยาก เครื่องที่อยู่ตรงหน้าคุณควบคุมด้วยระบบ AI เธอมีชื่อว่าแซนดี้”
อึดใจเดียวสนธยาก็ได้สนทนากับแซนดี้ “แซนดี้ ฉันต้องการให้ขยายภาพจากกล้องหมายเลข 16”
“ได้เลยค่ะ”
ภาพบนหน้าจอขยายให้เห็นในห้องสอบสวน แจ๊สมินนั่งอยู่คนเดียว เธอเป็นอาชญากรที่ร้ายกาจระหว่างการสอบสวนจึงต้องใส่กุญแจมือไว้ตลอดเวลา
“ตอนนี้แจ๊สมินอยู่ที่ห้องสอบสวนค่ะ”
“โอเค คุณเฝ้าดูไว้นะ ผมอาจโทร.มาขอข้อมูลเป็นระยะ”
“ได้เลย ถ้าคุณจะให้ฉันช่วยอะไรอีกล่ะก็...” สนธยาพูดได้แค่นั้น เพราะพรานตัดสายไปเสียแล้ว
ooooooo
ในห้องสอบสวน แจ๊สมินนั่งนิ่งพยายามควบคุมตัวเองไม่แสดงกิริยาใดๆออกมา ไม่ว่าเชษฐ์กับรุ้งจะถามอะไรเธอก็ไม่ตอบทั้งสิ้น
ภาพนั้นใช่ว่าพรานคนเดียวที่มองเห็นโดยตลอด พวกเฮนรี่ก็ติดตามบนหน้าจอภายในห้องลับของพวกมันด้วยเหมือนกัน ลุ้นกันว่าแจ๊สมินจะบอกอะไรกับสารวัตรเชิดวุธบ้าง แต่สำหรับกุหลาบดำคิดว่าบอกหรือไม่นั้นไม่สำคัญ เพราะอีกไม่นานพวกมันก็ต้องตายกันหมด
“ใช่ แค่รอไอ้พราน จอมภูต มา เราจะบุกไปถล่มพวกมันทันที”
“ครั้งนี้ผมขอลงมือเอง” เดชาเสนอตัว
“ไม่มีปัญหา ขอแค่ถล่มพวกมันอย่าให้เหลือเท่านั้น”
“ครับคุณเฮนรี่ ไม่มีเหลือแน่”
ในเมื่อแจ๊สมินยังไม่ยอมพูดอะไร เชิดวุธจึงเข้ามาหว่านล้อมเธอด้วยตัวเอง
“ผมว่าจะเป็นประโยชน์กับคุณมากกว่า ถ้าคุณจะยอมบอกมาตรงๆว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับองค์กรพรายดำ...คุณยังทำงานให้องค์กรพรายดำอยู่หรือเปล่า”
“องค์กรพรายดำกับฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน”
“แล้วตอนนี้คุณทำงานให้ใคร พราน จอมภูต เหรอ”
“ไม่ ระหว่างฉันกับพราน จอมภูต ไม่มีใครทำงานให้ใครทั้งนั้น”
“ถ้าอย่างนั้นคุณพร้อมให้ความร่วมมือ ยอมให้ข้อมูลที่จะเป็นประโยชน์ต่อทางราชการหรือเปล่า”
“ก็ขึ้นอยู่กับว่าข้อมูลอะไร”
“เราต้องการข้อมูลทั้งหมดที่คุณรู้เกี่ยวกับองค์กรพรายดำ”
“ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
“ถ้าคุณยอมบอก คุณจะได้รับพิจารณาลดโทษความผิดที่คุณทำมา”
“คุณมีหลักฐานอะไรถึงมากล่าวหาว่าฉันมีความผิด ทั้งๆที่เห็นอยู่ว่าฉันเป็นผู้เสียหาย”
“ผมมีก็แล้วกัน”
“ขอดูหน่อยสิ”
เชิดวุธนิ่งไม่ตอบ แจ๊สมินยิ้มเยาะ ถามว่าตนไปได้หรือยัง เชิดวุธชักสีหน้าเล็กน้อย รู้ว่ากำลังเล่นกับผู้หญิงที่ฉลาดเป็นกรด ขณะเดียวกันพวกเฮนรี่ยังคงจ้องจอไม่ละสายตา
