พรายพิฆาต

เชิดวุธรับข้อมูลอย่างตื่นเต้น ก่อนสั่งการลูกน้องทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม อย่าลืมว่าพวกนั้นอาจมีมากกว่าที่เราเห็น...ทุกคนหลบเข้าที่กำบังและรอคอย จนกระทั่งพวกเดชาเดินออกมา เชิดวุธกับลูกน้องก็เข้าล้อมกรอบ แต่เดชาไม่สะทกสะท้าน ประกาศว่า “ถ้าใครเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว หัวนังนี้กระจุยแน่”

เชิดวุธไม่มีทางเลือก ตัดสินใจสั่งลูกน้องเปิดทาง ทันใดนั้นเองรถมอเตอร์ไซค์สองคันก็พุ่งเข้ามาจอด ปืนกลในมือสายลับสองคนสาดมาไม่ยั้ง จนพวกเชิดวุธต้องหลบกันจ้าละหวั่น

ฟอกซ์กับเดชาแยกกันกระโดดขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์คนละคันแล้วพุ่งออกไปอย่างเร็ว เชิดวุธร้องถามลูกน้องว่ามีใครเป็นอะไรหรือเปล่า...ปรากฏว่าทุกคนปลอดภัย แต่รุ้งตะโกนเรียกหัวหน้าไปดูแจ๊สมินที่นอนสลบอยู่กับพื้น

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”

พรานแอบมองดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ แล้วทันทีที่แจ๊สมินรู้สึกตัว ก็โดนตำรวจจับใส่กุญแจมือพาไปขึ้นรถ เชิดวุธก้าวตาม แต่ยังไม่วายหันกลับมากวาดตามองไปทั่ว เขามั่นใจว่าพราน จอมภูต ต้องซ่อนตัวอยู่ในบริเวณนี้แน่

ooooooo

กลับถึงองค์กรพรายดำ ฟอกซ์หงุดหงิดทำท่าจะเอาเรื่องคนต้นคิดแผนการซึ่งก็คือกุหลาบดำหนึ่งในสายลับต่างชาติ โดยที่เดชาก็ร่วมวงต่อว่าเธอด้วย

“นี่เหรอแผนที่ว่าจัดการพวกมันพร้อมกันทีเดียวเลยน่ะ”

“นั่นสิ ดูเหมือนเธอจะประมาทไอ้พราน จอมภูตไปหน่อย แค่มันไม่ยอมออกมา แผนที่วางไว้ก็ล่มไม่เป็นท่าแล้ว”

กุหลาบดำยิ้มไม่ยี่หระ ขณะที่เฮนรี่ช่วยแก้ต่างให้ทันที

“ใครว่าแผนของเราล่ม ฉันยังไม่เห็นว่ามีอะไรผิดพลาดเลยสักนิด”

“อะไรที่ว่าไม่ผิดพลาด อ๋อ นี่เข้าข้างกันใช่ไหม ที่แท้คุณสองคนก็...”

“แกเข้าใจผิดแล้วฟอกซ์ ถึงตอนนี้พราน จอมภูตจะยังไม่ออกมา แต่ยังไงมันต้องออกมาให้เราจัดการแน่”

“ใช่ แจ๊สมินคือเหยื่อล่อ สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือรอให้พราน จอมภูต ออกมาตะครุบเหยื่อ จากนั้นเราจะซัดให้เรียบ ทั้งเหยื่อ พราน แล้วก็กรงที่ใช้ขังเหยื่อ ทุกอย่างจะไม่มีอะไรเหลือ” กุหลาบดำกล่าวอย่างมั่นใจ แต่ดูเหมือนฟอกซ์ยังไม่ปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์

ทางด้านพราน จอมภูต หลังจากเห็นแจ๊สมินโดนตำรวจจับไปต่อหน้าต่อตา แน่นอนว่าเขาต้องเกาะติดสถานการณ์ เขาติดต่อมายังสนธยาโดยพูดผ่านนาฬิกาซึ่งเป็นวิทยุสื่อสารในเครื่องเดียวกัน

“คุณสนธยา ผมอยากให้คุณไปดูที่จอมอนิเตอร์ ตอนนี้แจ๊สมินถูกสารวัตรเชิดวุธจับตัวไป ผมต้องการทราบให้แน่ชัดว่าแจ๊สมินถูกพาไปตรงไหนของสำนักงาน”

“ค่ะ เดี๋ยวฉันรีบดูให้”