พันธกานต์รัก

สักพักใหญ่ป้าปิ่นเดินนำพระพายมาที่ห้องนอนเก่าของเธอ ถ้าคนอื่นเลี้ยงเธอไม่ได้ ตนก็จะเลี้ยงเอง อยู่ที่นี่ไม่ต้องไปไหนอีก พระพายน้ำหูน้ำตาเอ่อขึ้นมาด้วยความซาบซึ้งใจ

“พอๆไม่ต้องมาทำซึ้ง ถือว่าฉันชดเชยที่ไม่ได้เลี้ยงแกมาตั้งแต่ตอนเด็กก็แล้วกัน...นังพายเอ๊ย สันดานผู้ชายมันก็อย่างนี้แหละ” คำพูดของป้าปิ่นทำเอาพระพายตกใจ นี่ป้ารู้เรื่องนี้ด้วยหรือ ป้าปิ่นพยักหน้า เร็กเก้เล่าให้ฟังหมดแล้ว พระพายเข้าใจผิดคิดว่าเรื่องที่ท่านรู้คือเรื่องที่เธอถูกพันธกานต์จูบก็อายมากก้มหน้างุด นี่ป้ารู้เรื่องนี้แล้วไม่โกรธเธอหรือ

“โกรธ...แต่โกรธไอ้คนที่มันทำกับแกมากกว่า คอยดูนะ ถ้าฉันเจอไอ้ผู้ชายคนนั้นเมื่อไหร่ล่ะก็...” ป้าปิ่นยั้งปากไว้ด้วยไม่อยากทำให้พระพายเครียด “เอาๆ ดึกแล้วนอนเถอะ แล้วจะเอายังไงต่อ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

ooooooo

พันธกานต์เดินผ่านห้องพระพายไปแล้ว แต่เปลี่ยนใจถอยกลับมาหยุดที่หน้าประตูห้อง แล้วเคาะเรียก เงียบไม่มีเสียงตอบ เริ่มโมโห เคาะอีกเหมือนเดิม ไม่มีเสียงขานตอบ มีเสียงสะดิ้งดังขึ้นทางด้านหลัง

“คุณพันจะรับอะไรหรือเปล่าคะ”

“ไม่มีอะไร” พันธกานต์เห็นสะดิ้งจะลงไปข้างล่างก็ร้องเรียกไว้ “เดี๋ยว...เมื่อคืนยัยนี่กลับมาหรือเปล่า”

สะดิ้งส่ายหน้า พระพายไม่ได้กลับมานอน

พันธกานต์บ่นอุบ เป็นสาวเป็นนางทำไมไม่รู้จักกลับบ้านกลับช่อง บ่นไปก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้...

บุษบาบรรณถึงกับปรี๊ดแตกเมื่อข่าวบันเทิงออนไลน์สารพัดเว็บลงข่าวเธอไปทำนองเสียหาย ว่าเธอสู้เด็กสาววัยใสไม่ได้แถมยังโดนไฮโซหนุ่มเทอีกต่างหาก หันไปเล่นงานผู้จัดการส่วนตัว ไหนว่าเอาเงินจากเธอไปจ้างนักข่าว ผู้จัดการยืนยันเอาเงินไปจ้างพวกนั้นจริงๆไม่ได้โกหก

“แล้วทำไมถึงได้มีแต่นักข่าวที่ด่าบันนี่ทั้งนั้นล่ะคะ แทนที่จะเข้าข้างบันนี่”

“ไอ้พวกนี้มันงูพิษค่ะ คงเห็นข่าวน้องบันนี่เสียท่าปล่อยให้คุณพันหลุดมือให้เด็กน้อยไป มันน่าจะมันกว่า เลยเล่นข่าวนั้นน่ะค่ะ” ผู้จัดการเห็นบุษบาบรรณมองเหล่ก็สะดุ้งโหยง “อุ้ย...เจ๊ไม่รู้จริงๆนะคะน้องบันนี่ ว่าทำไมนักข่าวพวกนั้นถึงได้ลงแต่ข่าวพวกนี้อยู่ได้ น้องบันนี่ก็ลองมองโลกในแง่ดีดูบ้างสิคะ ยิ่งฉาวยิ่งดัง”...

ทั้งดาราสาวและผู้จัดการไม่ล่วงรู้เลยว่าไม่ได้มีแค่ตัวเองที่จ้างนักข่าว นภชลก็ทำแบบเดียวกันเพื่อให้เล่นงานบุษบาบรรณ แต่พี่กบคนที่เธอติดต่อด้วยไม่รับเงิน ที่ทำให้เพราะต้องการตอบแทนที่นพดลเคยช่วยเหลือเขาไว้ แล้วตั้งข้อสังเกตว่าพันธกานต์ถ้าไม่บ้าก็ต้องโง่มากที่ไม่เอาบุษบาบรรณ แต่กลับไปคว้าเด็กที่ไหนไม่รู้มาเป็นแฟน เห็นว่าเด็กคนนั้นเป็นเด็กฝึกงานในบริษัทตัวเองด้วย นภชลลุกพรวดขึ้นไม่พอใจ

“เชิญพี่กบตามสบายนะคะ ชลขอตัวกลับไปทำงานก่อน” นภชลยกมือไหว้แล้วเดินออกไปเลย พี่กบรับไหว้งงๆ ไม่รู้ไปพูดอะไรให้ผิดหูถึงได้เป็นแบบนี้...