พันธกานต์รัก

ครู่ต่อมา พันธกานต์ นภชล แสนคม บุษบาบรรณและผู้จัดการมาอยู่พร้อมหน้าในห้องประชุม พันธกานต์ยอมรับว่าไม่ได้เป็นอะไรกับพระพาย แต่ที่ต้องพูดไปอย่างนั้นเพราะไม่อยากเป็นแฟนกับบุษบาบรรณ ผู้จัดการต่อว่าเขาว่าทำแบบนี้ทำให้บุษบาบรรณเสียหาย  ดังนั้นเขาต้องรับผิดชอบ เขายินดีจะให้ทำอะไรก็ว่ามา

“คุณพันก็ต้องเป็นแฟนกับบันนี่ค่ะ” บุษบาบรรณพูดอย่างไม่มียางอาย แต่ถ้าเขาไม่ยอมทำตามที่เธอต้องการ เขาจะต้องจ่ายค่าเสียหาย นภชลที่นั่งฟังเงียบๆ อยู่นานโพล่งขึ้น ไม่มากไปหน่อยหรือ

“น้อยไปด้วยซ้ำค่ะ นี่บันนี่ตั้งใจจะคิดเฉพาะค่าเสียหายที่ทำให้บันนี่รับงานอีเวนต์ไม่ได้นะคะ เพราะถ้าบันนี่คิดทุกอย่าง...” บุษบาบรรณพูดไม่ทันจบ แสนคมชิงพูดขึ้นเสียก่อนว่ามีข้อเสนอให้เธอพิจารณา

ooooooo

ข้อเสนอที่แสนคมเพิ่งคิดได้สดๆร้อนๆก็คือ ถ้าบุษบาบรรณคิดจะแต่งงานกับลูกชายของตนเพื่อเงินหรือมรดกที่จะได้จากตนก็ให้เลิกคิดไปได้เลย เพราะถ้าตนตาย  ตนตั้งใจจะบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดให้กับมูลนิธิ

“แต่ถ้าคุณบันนี่เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับเซย์เพลย์อย่างน้อยๆผมเชื่อว่าต้องมีเงินเข้าบัญชีของคุณเดือนละสองแสน นี่ยังไม่นับพวกค่าเปอร์เซ็นต์จากพวกโฆษณา บริษัทที่เป็นพันธมิตรกับเรา คุณบันนี่คิดว่ายังไงดี”

บุษบาบรรณตกลงรับข้อเสนอของแสนคมแต่ก็ไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะเอาพันธกานต์มาเป็นแฟน ในเมื่อตกลงกันได้ด้วยดี เธอขอตัวกลับก่อน แล้วเดินยิ้มสะใจออกไป พันธกานต์มองตามไม่ค่อยจะพอใจนัก แสนคมหันมาเห็นสีหน้าลูกชายก็โวยใส่ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้น ตนต่างหากที่มีสิทธิ์ไม่พอใจ ห้ามเขาแสดงความคิดเห็นอะไรอีก พันธกานต์บ่นอุบนั่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่ยอม พ่ออยากให้ทำอะไรก็บอกมาแล้วกัน

“ดี...งั้นอย่างแรกเลย ไปตามหาหนูพายแล้วพาเธอกลับบ้านให้ได้”...

พันธกานต์ทำตามที่พ่อสั่ง คว้ามือถือขึ้นมาโทร.หาพระพาย แต่เธอไม่รับสาย โทร.อีกครั้งคราวนี้เธอ ปิดเครื่องไปเลย เขาบ่นอุบชักจะหมดความอดทนกับเธอแล้วยัยตัวแสบ แล้วหันกลับมาอีกทีเจอทองเอกยืนมองอยู่ก่อนจะพยักหน้าให้เป็นเชิงทักทาย พันธกานต์ไม่วายแขวะนึกว่าเขาจะต่อยตนที่ทำให้น้องสาวของเขาต้องหนีออกจากบ้านเสียอีก นอกจากจะไม่ต่อย ทองเอกยังจะขอบคุณพันธกานต์ด้วยซ้ำ

“เพราะถ้าคุณพันไม่ทำอย่างนี้พระพายเองก็คงต้องโดนคุณพันรังแกอยู่ต่อไป ให้เธอออกไปอยู่ข้างนอกอย่างนี้ดีแล้วครับ เธอจะได้ไม่ต้องเป็นที่รองรับอารมณ์ของใครอีก” แดกดันจบทองเอกผละจากไป พันธกานต์เอะใจคำพูดของเขาที่ว่าพระพายออกไปอยู่ข้างนอกรีบตามไปดูที่ร้านขนมตาเทียน แต่ก็ไม่เจอ

“ไปอยู่ที่ไหนของเขานะ” พันธกานต์จำต้องกลับไป ด้วยความผิดหวัง...