ตอนที่ 10
มาถึงต้องเบรกเพราะมีรถแล่นออกมา
ภาพในความคิด ลวิตาเอาธัมบ์ไดรฟ์เสียบเข้ากับโน้ตบุ๊ก กดเปิดไฟล์วิดีโอเห็นภาพรถสีดำแล่นมาจอด ไตรภพ ชิตและลูกน้องลงจากรถยืนรอบางอย่าง ไม่นานมีรถอีกคันแล่นเข้ามา ทั้งสองฝ่ายทำการซื้อขายยากัน แล้วเหมือนคนที่แอบถ่ายถูกจับได้วิ่งหนี ภาพเคลื่อนไหว คนแอบถ่ายล้มลง กล้องยังจับภาพไตรภพชักปืนออกมายิงคนถ่าย ภาพดับมืดลงแต่เสียงยังมีอยู่
“ถ้าไม่อยากตายก็เอามือถือมาให้ผม” เสียงไตรภพพูด
“ผมไม่ให้ ทุกคนจะต้องรู้เรื่องนี้ว่ามิค ไตรภพเป็นหนึ่งในแก๊งค้ายาเสพติด ผมจะแฉ จะบอกให้ทุกคนได้รู้ ขยะสังคมจะได้หมดไปซักที”
“คุณคิดเหรอว่าคุณจะทำสำเร็จ และหนีรอดไปได้ ไม่มีทาง!” เสียงต่อสู้กันตามด้วยเสียงปืนดังปัง!
ลวิตาสะดุ้งหลุดจากความคิดเพราะมือปืนที่จับเธอมาขึ้นไกปืนดังกริ๊ก เสียงแหบพร่าของชายลึกลับดังขึ้น ให้เตรียมตัวตายครั้งนี้ไม่พลาดเหมือนครั้งที่แล้ว...ลวิตาสะดุดหูกับประโยคนี้ ทำให้นึกได้ถึงวันเกิดเหตุ ชิตคือชายหน้าบากที่บุกเข้ามาที่คอนโด รื้อกระเป๋าที่เธอเก็บมาจากศพ แล้วไม่พบธัมบ์ไดรฟ์ เธอทำทีไม่รู้ไม่เห็น จึงโดนชิตบังคับให้โดดลงไปตาย ไม่อย่างนั้นจะฆ่าพ่อกับแม่เธอ พร้อมกับเปิดรูปพ่อกับแม่ว่าเขารู้ว่าทั้งสองอยู่ที่ไหนทำอะไร
ด้วยความเป็นห่วงพ่อกับแม่ ลวิตาตัดสินใจจะกระโดดจากระเบียง ทันทีที่โดดได้ยินเสียงไตรภพเรียกจึงลืมตามองสบตากับเขา แล้วทุกอย่างก็ดับวูบลง...คิดมาถึงช่วงนี้แล้วน้ำตาไหลแม้จะถูกปิดตาอยู่ เธอพยายามตั้งสติบอกชายลึกลับว่า
“ถ้าอยากได้ธัมบ์ไดรฟ์คืนฉันจะพาไป”
“ไหนบอกว่าจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ได้ ตกลงจำได้หรือแกล้งทำเป็นจำไม่ได้”
“ฉันจำไม่ได้จริงๆจนกระทั่งเมื่อกี้ ก็ต้อง
ขอบคุณคุณที่ทำให้ความทรงจำของฉันกลับมา”
“คิดว่าฉันจะเชื่อแกเหรอ”
“จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามใจ แต่คุณคือคนที่รู้ดีที่สุดว่าข้างในธัมบ์ไดรฟ์มันมีอะไร ถ้าหากมีคนเจอมันและเอาไปให้ตำรวจ ถึงคุณฆ่าฉันตายวันนี้ คุณก็ต้องถูกจับอยู่ดี”
ชายลึกลับนิ่งคิดสักครู่ก็เห็นด้วย...
ooooooo
ไตรภพได้รับรายงานจากลูกน้องว่ามีคนยิงปวัตรก่อนเขามาถึง ส่วนลวิตาหายไป ไตรภพเอะใจถามว่าปวัตรตายหรือยัง เมื่อลูกน้องบอกว่ายัง ก็ให้พาส่งโรงพยาบาล เพราะไม่คิดจะเอาถึงตายอยู่แล้ว
ลวิตาพาชายลึกลับกับมือปืนมาที่บ้าน สีหน้าเธอยังหวาดหวั่น เธอให้พวกเขารอหน้าบ้านแต่
ชายลึกลับให้มือปืนตามไปด้วย ลวิตาขึ้นมาบนห้อง










