ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

จีน่ามาบอกลวิตาที่บ้านว่าปวัตรฟื้นแล้ว เธอดีใจมาก จีน่าสะกิดใจว่าทรงพลต้องหลอกเรื่องอาการปวัตรเพื่อให้ลวิตาไปดู โชคดีที่ตนชิ่งหนีออกมาได้แล้วถามเพื่อนรักว่าจะแสดงละครตบตาไปถึงเมื่อไหร่ ลวิตาส่ายหน้าเศร้าๆ

“กว่าจะถึงตอนจบ ฉันว่าพระเอกอย่างคุณปวัตรได้กระอักเลือดตายเพราะความเสียใจ ฉันสงสารเขา” จีน่าหนักใจ

“ฉันเองก็สงสารวัตร แต่ฉันไม่มีทางเลือก นี่เป็นทางเดียวที่จะทำให้ฉันได้เข้าใกล้มิคมากพอที่จะหาหลักฐานเพิ่มเติม และมันอาจจะช่วยทำให้ฉันจำได้ว่าธัมบ์ไดรฟ์อยู่ที่ไหน”

“ฉันว่าตอนนี้แกคิดหาคำตอบที่จะตอบคุณปวัตรให้ดีๆดีกว่า ถ้าเขารู้เรื่องแกกับมิคขึ้นมา เขาคงต้องมาหาแกแน่” ทั้งจีน่าและลวิตาสีหน้าเป็นกังวล

ooooooo

ไตรภพมาบอกเสี่ยมนูญกับมีนาว่าตนกับ

ลวิตาคืนดีกันแล้ว ทั้งสองดีใจมากโดยเฉพาะมีนาที่จะได้ลวิตาเป็นพี่สะใภ้ เสี่ยมนูญจึงให้ชวนลวิตามากินข้าวที่บ้านวันพรุ่งนี้

ในคืนนั้นปวัตรคิดถึงลวิตามากจึงกดโทรศัพท์ไปหา ลวิตาเองก็นอนไม่หลับ พอเห็นสายที่เข้ามาเป็นปวัตรก็น้ำตาคลอกดปิดเสียงไม่รับสาย...ปวัตร แปลกใจจึงส่งข้อความไลน์เข้ามาแทน ลวิตาชั่งใจก่อนจะเปิดอ่าน

“คุณคงนอนแล้ว ผมแค่อยากบอกว่าผมเป็นห่วงคุณ ถ้าไงพรุ่งนี้โทร.หาผมด้วยนะครับ”

ลวิตาอ่านแล้วน้ำตาไหลตัดสินใจบล็อกไลน์และ

เบอร์โทร. ปวัตรยิ่งสงสัยที่เธออ่านแต่ไม่ตอบ

รุ่งเช้า นรีเทน้ำซุปที่แม่ทำมาให้ปวัตร เขาตกใจกลัวแม่จะรู้ว่าตนโดนยิง นรีบอกแม่รู้แค่ว่าเขาไม่สบาย แม่จึงทำซุปให้บำรุงร่างกาย ปวัตรไม่สนใจจะกิน ถามนรีว่าโทร.หาลวิตาบ้างหรือเปล่า เธอเงียบหายไปเลย นรีสะดุ้งเผลอจับชามซุปที่ร้อน ทรงพลรีบจับมือมาดู

“แกกับรีช่วยกันปิดบังอะไรฉันอยู่ใช่ไหม” ปวัตรมองเพื่อนกับน้องอย่างสงสัย

ทั้งสองปัดไม่มีอะไร แล้วชวนให้กินซุปร้อนๆ

นรีเบี่ยงเบนความสนใจกดเปิดทีวีเห็นข่าวบันเทิง ทรงพลรีบให้เปลี่ยนช่อง นรีนึกได้ปิดไปดื้อๆอ้างว่าน่าเบื่อ ทรงพลกลัวปวัตรจะจับพิรุธได้จึงชวนนรีลงไปซื้อของกิน...พอออกมานอกห้อง ทรงพลก็บอกนรีว่า ช่วงนี้ต้องไม่ให้ปวัตรเห็นข่าวลวิตา ไม่อย่างนั้นเขาหนีออกจากโรงพยาบาลไปหาเธอแน่ แล้วเขาก็นึกได้