ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

SHARE

ไตรภพกลับห้องพักด้วยอารมณ์หงุดหงิด กดเปิดไฟแต่ไม่ติดก็ยิ่งหัวเสีย แล้วต้องชะงักเมื่อรู้สึกว่ามีคนมองอยู่จึงหันขวับไปแล้วต้องตาเหลือก ชายลึกลับเดินเข้ามาใกล้

“ท่าน! ท่านมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ท่านอย่าทำอะไรผมเลยนะครับ ผมรู้ตัวว่าผมทำผิด ผมขอโทษ” ไตรภพคุกเข่าลงยกมือไหว้ “ผมไหว้ล่ะครับ อย่าทำผมเลย”

ชายลึกลับเอาสนับมือออกมาใส่ วิธีเดียวกับที่ไตรภพทำกับปวัตร แล้วดึงไตรภพขึ้นยืน ชกเข้าที่ลำตัวเขา

หลายหมัดโดยเขาไม่อาจตอบโต้...

วันต่อมาลวิตาซื้อของมาหาปวัตรที่คอนโดโดยไม่บอกล่วงหน้า แกล้งบอกว่าอยากจับผิดว่าเขาแอบซุกใครไว้ ปวัตรปฏิเสธแล้วช่วยถือของ พอลวิตาบอกว่าจะมาทำเค้กให้กิน ชายหนุ่มหน้าเหวอเพราะรู้ว่าเธอทำไม่เป็น เธอรีบบอกว่าดูจากยูทูบมาแล้ว เขาจึงเสนอตัวช่วยดีกว่า

ทั้งสองช่วยกันผสมแป้ง เย้าแหย่กันจนแป้งฟุ้งไปทั่วครัว พอถึงเวลาตีครีมก็แกล้งป้ายหน้ากันอย่างสนุกสนานจนเลอะเทอะกันทั้งคู่ ปวัตรฉวยโอกาสกินครีมที่เปื้อน

ริมฝีปากลวิตา เธอชะงักชั่วครู่ ก่อนจะรู้สึกตัวเขินอาย ขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

ลวิตาสวมเสื้อเชิ้ตปวัตรเดินออกมา โชว์เรียวขาสวย ปวัตรเห็นแล้วชมเปาะว่าน่ารัก

“หยุดมองได้แล้ว...” ลวิตาเขิน ปวัตรเข้าสวมกอดทางด้านหลัง

“ผมมีความสุขมากเลยนะครับหลิว มีความสุขซะจนอยากหยุดเวลาตอนนี้เอาไว้”

“ฉันก็เหมือนกัน...วัตรคะ เมื่อวานเราดูพระอาทิตย์ขึ้นกันแล้ว วันนี้เราไปดูพระอาทิตย์ตกกันบ้างดีไหม”...

ปวัตรยิ้มรับอย่างไม่ขัดข้อง

ทั้งสองมานั่งริมทะเลรอดูพระอาทิตย์ตก ลวิตาบ่นเสียดายที่เมื่อก่อนเอาแต่ทำงาน ไม่เคยรู้ว่าการได้มองพระอาทิตย์ที่กำลังขึ้นและกำลังตก จะรู้สึกดีมากขนาดนี้ ปวัตรจึงชวนมาดูทุกวัน

“ค่ะ...วัตรคะ ฉันยังไม่อยากกลับกรุงเทพฯ เราอยู่เที่ยวที่นี่กันนะคะ” ปวัตรรับคำแล้วลวิตาก็นึกได้ว่าจะนอนพักที่ไหน

“ที่นี่ไงครับ ไม่มีคนเลย”

“ค่ะ ไม่มีคนแล้วก็ไม่มีที่พักด้วย” ลวิตามองไปรอบตัวอย่างงงๆ

และแล้วปวัตรเอาถุงใส่เต็นท์จากในรถออกมากาง เขาบอกลวิตาว่าเขาพกไว้ในรถตลอด ลวิตาตื่นเต้นเพราะเป็นครั้งแรกที่จะได้นอนเต็นท์ ปวัตรดึงเธอมากอดให้คลายความตื่นเต้น เธออมยิ้มกอดตอบอย่างอบอุ่นใจ


นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เหม่เหม ธัญญวีร์" เดินตามฝัน อนาคต "นักบินหญิง"

"เหม่เหม ธัญญวีร์" เดินตามฝัน อนาคต "นักบินหญิง"
30 พ.ค. 2563
06:01 น.