หลงเงาจันทร์

ไฟในห้องสว่างพึบ ถึงได้เห็นว่าคนลากเธอเข้าห้องคือทิพย์อาภานั่นเอง

“เข้าไปขายอะไรในห้องนั้นมาล่ะ ทำเป็นใส่ชุดขาวบังหน้า อย่าคิดว่าฉันไม่รู้”

“คุณน้าคิดอะไรดีๆไม่เป็นก็กลับบ้านไปเถอะค่ะพิมพ์ต้องทำงาน”

“ทำไม ทนฟังไม่ได้เหรอ ชุดขาวของแกหลอกคนได้ทั้งโลก แต่หลอกฉันไม่ได้” ทิพย์อาภาเข้ามาฉีกกระชากชุดพยาบาลของลูกเลี้ยงจนกระดุมเม็ดบนขาด “แกมันไม่เหมาะกับชุดขาวสะอาดแบบนี้ แกไม่คู่ควร”

พิมพ์ชนกคว้ามือทิพย์อาภาไว้ไม่ให้ฉีกเสื้อ

ตัวเองอีก แต่แม่เลี้ยงตัวแสบปัดมือเธอออกแล้วทั้งตบตีทั้งจิกข่วนแขนเลือดซิบไม่สนใจเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของเธอ แถมยังด่าว่าเธอที่บังอาจมาแย่งผู้ชายที่ลูกของตนรัก ตนไม่มีวันยอมให้ใครทำให้ลูกของตนเสียใจ แล้วดันตัวเธอกดไว้กับที่นอนจิกเล็บลงบนเนื้อจนเธอร้องไห้

“ถ้าแกใช้มารยาต่ำๆแย่งคุณคิมไปจากลูกเขม ฉันนี่แหละจะลงมาสู้กับแก ต่ำมันต้องเจอต่ำจำไว้”

ทิพย์อาภาปล่อยมือแล้วเดินจากไป ทิ้งให้พิมพ์ชนกร้องไห้อยู่ตรงนั้น...

ด้านธนาคิมยังคงสนุกกับการปลอมเป็นพีทหรือพลาทิปส่งไลน์ไปหาพิมพ์ชนกนับสิบข้อความ แต่เธอไม่อ่านไม่ตอบไม่รู้ไปทำอะไรอยู่ ในเมื่อติดต่อเธอไม่ได้เขาจึงโทร.ไปที่เคาน์เตอร์พยาบาลให้เรียกพิมพ์ชนกมาที่ห้องของเขาหน่อย บอกให้เอารถเข็นมาด้วย พยาบาลเวรแจ้งว่า

“พิมพ์ยังไม่กลับมาตรงนี้ค่ะ คนไข้จะไปไหนคะ”

“เปล่าไม่ได้ไปไหน แค่นี้นะครับ” ธนาคิมวางสายสีหน้าครุ่นคิดสงสัย ทนอยู่เฉยต่อไปไม่ไหว ย่องออกจากห้องจะไปที่เคาน์เตอร์พยาบาล ได้ยินเสียงคนร้องไห้ดังมาจากห้องพักฟื้นฝั่งตรงข้ามจึงเดินเข้าไปดู เจอพิมพ์ชนกนั่งแปะอยู่กับพื้นร้องไห้ตาแดงก็ถามว่าเป็นอะไร เธอตกใจรีบปาดน้ำตาทิ้ง พอเห็นกระดุมเสื้อตัวเองขาดรีบจับไว้ ปฏิเสธว่าเปล่า เขาไม่เชื่อโดนยับขนาดนี้จะเปล่าได้อย่างไร ให้เรียก รปภ.ไหม

“ไม่ต้องค่ะ ฉันซุ่มซ่ามหกล้มเองค่ะ” พิมพ์ชนกรู้ดีว่าถ้าเกิดโวยวายขึ้นมาจะต้องถูกทิพย์อาภาเล่นงานหนักกว่าเดิมเหมือนเช่นที่ผ่านมา ที่สำคัญเธอไม่อยากให้พ่อ คุณปู่และคุณย่าไม่สบายใจ ธนาคิมพยายามคาดคั้นให้เธอบอกว่าใครทำร้ายแต่เธอปิดปากเงียบแถมเปลี่ยนเรื่องพูดหน้าตาเฉยว่าเขาออกมาจากห้องทำไม

“ผมอยากไปเดินเล่น ไปด้วยกันเลยผมมีเรื่องจะคุยด้วย” ธนาคิมว่าแล้วจับแขนพิมพ์ชนกดันให้เดิน เธอร้องโอ๊ยออกมา เขาชะงักก่อนจะถลกแขนเสื้อเธอขึ้นพบทั้งรอยเล็บทั้งรอยช้ำถามว่ารอยอะไร เธออึกอักไม่กล้าพูดอะไร รวบคอเสื้อจะออกจากห้อง ธนาคิมดึงตัวไว้เธอไม่ทันระวังเสียหลักเซไปปะทะอกเขามือหลุดจากเสื้อ