หลงเงาจันทร์

พิมพ์ชนกจะดีใจมากถ้าเป็นแบบนั้น แต่ก็ยังคาใจไม่หายว่าผู้ชายคนนี้รู้จักเธอได้อย่างไร เอกรัฐคิดว่าเขาอาจเป็นคนไข้ที่เธอเคยดูแลแล้วเกิดประทับใจในตัวเธอขึ้นมา พิมพ์ชนกคิดคล้อยตามไม่ถามอะไรอีก...

ขณะที่พิมพ์ชนกเบาใจไปเปลาะหนึ่งที่คนสะกดรอยตามเธอหายไปแล้ว อานนท์ไลน์ไปชวนเขมจิราไปดูหนังกัน เธอไลน์กลับมาว่าไม่ว่างติดทำรายงาน เขาจึงวางแผนจะทำให้เธอหึงโดยใช้พิมพ์ชนกเป็นเครื่องมือ

ooooooo

ธนาคิมเสร็จจากงานไอทีของโรงพยาบาลกำลังจะกลับออฟฟิศใหญ่เจอพิมพ์ชนกเดินผ่านมาจึงตะโกนเรียก เธอหันมาเห็นเขารีบหันหลังเดินหนี เขาวิ่งตามจนทัน อ้างมีเรื่องจะคุยด้วย เธอไม่มีอะไรต้องคุยขยับจะเดินต่อ เขาคว้าแขนไว้บอกว่ากำลังสืบหาต้นตอคนปล่อยรูปเธอกับเขาพบว่าอยู่ที่เมืองนอก

เธอไม่อยากฟังพยายามดิ้นหนีแต่เขาจับไว้แน่น ศัตรูของเธอลงทุนขนาดนี้ไม่อยากรู้หรือว่าเป็นใคร

“ศัตรูฉันก็ยืนอยู่ตรงหน้านี่แหละ ตั้งแต่ฉันเจอคุณก็เจอแต่เรื่องวุ่นวายไม่หยุด เราต่างคนต่างอยู่เถอะค่ะ” พิมพ์ชนกพูดจบสะบัดมือเขาออก อานนท์เดินมากับ

ริสาเห็นทั้งคู่ยื้อยุดกันรีบเข้าไปขวาง ธนาคิมจำใจปล่อยมือเธอ แล้วไล่อานนท์ไปให้พ้น นี่เป็นเรื่องระหว่างตนกับเธอคนอื่นไม่เกี่ยว

“แต่ผมไม่ใช่คนอื่น ผมกับพิมพ์กำลังคุยๆกันอยู่แล้วผมก็ไม่อยากให้พิมพ์ต้องมีปัญหากับคุณอีก” อานนท์พาพิมพ์ชนกไปจากตรงนั้น ริสารีบเดินตาม ขณะที่ธนาคิมได้แต่ยืนงง...

เมื่อพ้นสายตาธนาคิม พิมพ์ชนกบอกกับอานนท์ว่าจริงๆเขาไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ เขาไม่กลัวถ้าทุกคนเห็นคนดีโดนรังแกแล้วเพิกเฉยโลกนี้ก็จะไม่น่าอยู่ จากนั้นจับไหล่เธอไว้สัญญาว่าต่อไปนี้เขาจะปกป้องเธอเอง

ก่อนผละจากไป ริสาใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม พิมพ์ชนกเห็นสีหน้าเพื่อนสนิทก็ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

“ไม่มีอะไรจ้ะ พี่ปวดท้องน่ะขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” พูดจบริสาเดินลิ่วไปเลย...

อานนท์เดินตามแผนใช้พิมพ์ชนกเป็นเครื่องมือทำให้เขมจิราหึงหวงโดยแสดงท่าทีเอาอกเอาใจเธอต่อหน้าธารกำนัล กอบแก้วกับแก๊งขาเม้าท์พากันวิพากษ์ วิจารณ์อย่างสนุกปากว่าอานนท์กำลังจีบพิมพ์ชนก ริสาแอบมองจากอีกมุมหนึ่งเห็นภาพบาดตาก็ยิ่งเศร้าหนัก