หลงเงาจันทร์

เมื่อมาถึงที่หมายพิมพ์ชนกเปิดประตูพรวดเข้าไป ธนาคิมกำลังพิมพ์ไลน์หาเธออยู่เก็บมือถือแทบไม่ทัน เธอเห็นเขาอยู่ในห้องถึงกับอึ้ง พึมพำกับตัวเองนี่แสดงว่าคนที่อยู่ข้างนอกไม่ใช่เขา

“อะไรของคุณ แล้วนี่เข้ามาทำไมไม่เคาะประตูก่อน”

พิมพ์ชนกมือสั่นหน้าซีดเมื่อรู้ว่าคนที่สะกดรอยตามตัวเองไม่ใช่ธนาคิม พึมพำขอโทษเขา ธนาคิมเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของเธอถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่าหน้าซีดเหมือนคนเจอผีหลอก กลัวผีหรือ เธอส่ายหน้าคนน่ากลัวกว่าผีเยอะ เขาต่อว่าว่าหายไปไหนมาทำไมไม่มาเฝ้าเขา เธอมีงานต้องทำแล้วถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง เขานอนไม่หลับอยากได้แมกกาซีนมาอ่านเล่นหน่อย พิมพ์ชนกเดินไปเปิดลิ้นชักหยิบหนังสือธรรมะมาให้แทน

“นี่คุณหาว่าผมเป็นคนชั้นเลวต้องใช้ธรรมะขัดเกลางั้นเหรอ”

“ไม่มีแมกกาซีนค่ะมีแต่หนังสือธรรมะ อ่านไปก่อนเถอะค่ะจิตใจสงบจะได้นอนหลับ” พูดจบพิมพ์ชนกจะออกจากห้อง ธนาคิมร้องเรียกไว้ สั่งให้อยู่เป็นเพื่อนจนกว่าจะหลับ พิมพ์ชนกถอนใจเหนื่อยใจ ก่อนเดินไปนั่งที่โซฟาไม่อยากเถียงด้วยทำตามใจเขาให้จบๆไป

ธนาคิมยิ้มพอใจ ทำทีหยิบหนังสือธรรมะมาอ่านแต่แอบใช้มือถือเบอร์พลาทิปไลน์ไปหาพิมพ์ชนก มีเสียงไลน์ดังจากมือถือของเธอ

หญิงสาวหันขวับเห็นธนาคิมอ่านหนังสือยิ่งมั่นใจว่าคนที่ชื่อพีทไม่ใช่เขา ธนาคิมเห็นเธอไม่อ่านไลน์แกล้งถามทำไมไม่อ่านข้อความ เธอกลับย้อนถามว่าเสียงดังรบกวนหรือ ถ้าอย่างนั้นเธอปิดเครื่องก็ได้ เขารีบบอกว่าไม่เป็นอะไร หากเธออยากแชตก็เชิญตามสบายเขาไม่ว่า

แม้จะคะยั้นคะยอแค่ไหนพิมพ์ชนกก็ไม่ยอมอ่านไลน์เขาจึงเปลี่ยนไปเป็นส่งรูปให้เธอแทนเสียงไลน์ดัง

เข้ามาในมือถือของเธอไม่หยุด เธอมองไปทางเขาเห็นอ่านหนังสือแถมทำท่าหาวง่วงนอนอีกต่างหากก็ยิ่งงงหนัก ถ้าเขาไม่ใช่พีทแล้วจะเป็นใคร ตัดสินใจเปิดไลน์ดูเห็นรูปแอบถ่ายของตัวเองในอิริยาบถต่างๆก็ตกใจ

มือไม้สั่นทำมือถือร่วง เขายิ้มพอใจที่ปั่นหัวเธอได้แกล้งถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

“เปล่าค่ะไม่มีอะไร”

ธนาคิมในคราบพีทยังคงไลน์มาป่วนไม่เลิก พิมพ์ชนกเหลืออดไลน์กลับไปหาถ้าไม่เลิกก่อกวนจะแจ้งตำรวจ แทนที่จะกลัวเขากลับยิ่งสนุกไลน์ไปยั่วอีกว่าเอาที่เธอสบายใจก็แล้วกัน พิมพ์ชนกทั้งกลัวทั้งโกรธแต่ไม่อยากให้ ธนาคิมเห็นความอ่อนแอขอตัวก่อนแล้วเดินออกจากห้อง

ooooooo

คนลึกลับที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องพักฟื้นไร้คนไข้เยื้องกับห้องของธนาคิม รอจนพิมพ์ชนกเดินผ่านออกมาปิดปากลากเธอเข้าไปในห้องที่ค่อนข้างมืดเหวี่ยงไปกระแทกกับเตียงคนไข้ เธอยังไม่ทันส่งเสียงร้อง