ตอนที่ 3
“เดินระวังๆหน่อยสิคะคุณเทวัต” ดาญ่าว่าแล้วส่งชุดของพ่อให้ คิดว่าเทวัตน่าจะใส่ได้เพราะไซส์ใกล้เคียงกัน เขารับชุดแล้วเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ สีหน้าคาใจเรื่องที่ลื่นล้ม ทันทีที่เขาไปพ้นระยะ ดาญ่าหันไปต่อว่าคุณหนูเรือนเล็กว่าไปแกล้งเขาทำไม เด็กน้อยสะดุ้งโหยงหายวับเข้าไปในผนังบ้านไม่สนใจเสียงเรียกให้ออกมาคุยกันก่อนของดาญ่า แล้วโผล่ไปปรากฏตัวให้เทวัตที่กำลังเปลี่ยนชุดอยู่ในห้องน้ำเห็นภาพสะท้อนจากในกระจกเงา
ชายหนุ่มหันขวับไปมองให้แน่ใจ เด็กน้อยหายตัวไปแล้ว เขาขยี้ตาตัวเองหรือว่าตาฝาด รีบเก็บเสื้อผ้าเปียกของตัวเองพุ่งพรวดออกมาจากห้องน้ำ เกือบชนกับดาญ่าที่เดินไปห้องครัว เธอมองอาการร้อนรนของเขาถามว่าตกใจอะไร ในห้องน้ำมีอะไรผิดปกติหรือ เขาส่ายหน้าเป็นทำนองว่าไม่มีอะไร ดาญ่ากำลังจะทำมื้อเช้ากิน เชิญเขาไปร่วมวงด้วย จากนั้นสองคนพากันตรงไปที่ครัว
คุณหนูเรือนเล็กมองตามไม่ชอบใจ
“ดูสิ ยังไม่รีบไล่ไปอีก ผู้ชายคนนี้มองเห็นเราด้วย ไม่ธรรมดา...ไม่ธรรมดา” คุณหนูมองตามเทวัตไม่ไว้ใจ...
อีกมุมหนึ่งบนตึกใหญ่ นันทิยาเพิ่งตื่นนอนทั้งที่ตะวันโด่งฟ้าแล้ว ออกมาบิดขี้เกียจที่ระเบียงห้องเห็นรถของเทวัตจอดอยู่ไกลๆ นิ่วหน้าแปลกใจทำไมเขาไม่มาจอดรถที่ตึกใหญ่แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้
“มันทางไปเรือนเล็กของนังดาญ่านี่ อ๊ายยยย” นันทิยาแผดเสียงแปดหลอดด้วยความแค้นใจ
เสียงร้องดังไปถึงโต๊ะอาหารที่วัชรีกำลังนั่งดื่มกาแฟ โดยมีอุ่นกับอำไพคอยรอรับใช้ ทั้งสามคนสะดุ้งโหยง มองหน้ากันเลิ่กลั่กว่าเสียงใครร้อง เป็นจังหวะเดียวกับนันทิยาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาคว้ามือผู้เป็นน้าชวนไปเรือนเล็กไปเอาเรื่องนังดาญ่าที่บังอาจมายุ่งกับเทวัตของตน โดยไม่เปิดโอกาสให้วัชรีได้ปฏิเสธ...
คุณหนูเรือนเล็กยังคงตามป่วนเทวัตไม่เลิก ขณะทั้งคู่กำลังช่วยกันทำมื้อเช้าง่ายๆ ไข่ดาวขนมปังปิ้ง แกปรากฏตัวขึ้นด้านหลังเทวัต ดาญ่าหันมาเห็นก็ถลึงตาใส่ เขาเงยหน้าขึ้นมาเห็นพอดี ถามว่าทำไมต้องทำตาแบบนั้น เธอแต่งเรื่องว่าเคืองตาแล้วกะพริบตาถี่ๆให้สมบทบาท ก่อนจะชวนเขาไปที่โต๊ะอาหาร คุณหนูมองตามทั้งคู่
“ฮิๆๆ ได้แกล้งคน สนุกดีเหมือนกันอ่ะ” คุณหนูเรือนเล็กยังติดใจเรื่องแกล้งคนอื่นจึงตามไปป่วนดาญ่ากับเทวัตที่โต๊ะอาหารอีก จังหวะหนึ่งดาญ่าทนไม่ไหวเผลอต่อว่าแกออกมา เทวัตมองงงๆ
“เอ่อ ว่าอะไรนะครับ”
ดาญ่าใช้ความเจ้าเล่ห์แก้ตัวจนเอาตัวรอดไปได้ คุณหนูเรือนเล็กรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังมาที่นี่หันขวับไปมอง
ooooooo










