คุณหนูเรือนเล็ก

วัชรีไม่ต้องเดาก็รู้ว่าสิ่งที่ลูกเลี้ยงต้องการหาไม่ใช่กุญแจนาฬิกาแต่เป็นกุญแจเซฟของภิมุข รีบหลบมาโทร.แจ้งเหิมถึงเรื่องที่เกิดขึ้น เขามัวแต่คุยโทรศัพท์ไม่ทันเห็นเทวัตแอบฟังอยู่

“วันนี้มันหาไม่พบ พรุ่งนี้มันต้องพยายามหาให้พบจนได้ คุณต้องรีบแล้ววัช ทำยังไงก็ได้ จะพลิกบ้านหาก็ต้องหาให้เจอก่อนเข้าใจไหม” เหิมวางสายคว้าแก้วเครื่องดื่มขึ้นมากระดกอย่างหัวเสีย รู้สึกเหมือนมีคนมองอยู่ หันขวับไปทางที่เทวัตยืนแต่ไม่เจอใครเพราะเขาหลบออกมาได้ทัน...

ทางด้านดาญ่ายังคงนึกถึงคำเตือนของคุณหนูเรือนเล็กให้ระวังผู้ชาย 3 คนไว้ให้ดี เธอยังไม่รู้เลยว่าสามคนที่ว่าเป็นใคร ผู้ชายที่เธอเจอก็มีแค่เหิม เทวัตและอาณัติ และทั้งสามคนก็ดูจะช่วยเหลือเธอดี โดยเฉพาะเทวัต

ooooooo

ดาญ่าตื่นแต่เช้าลงมาว่ายน้ำออกกำลังที่สระหน้าเรือนเล็ก ว่ายไปว่ายกลับได้แค่สองรอบ คุณหนูเรือนเล็กหรือเด็กน้อยหัวจุกใช้พลังของรุกขเทวดาทำให้เธอดำดิ่งสู่อดีตในคืนที่ภิมุขถูกฆ่า

คืนนั้นเดือนมืดทำให้เห็นอะไรไม่ค่อยชัด มีชายคนหนึ่งก้าวมาหยุดยืนริมสระก่อนจะลงไปในน้ำช้าๆ ดาญ่าว่ายน้ำมาถึงกลางสระชนเข้ากับชายลึกลับ เงยหน้ามองต้องตกใจที่เห็นเขาเป็นแค่เงาทะมึน เหมือนเงาปีศาจ เธอกรีดร้องสุดเสียงด้วยความหวาดกลัวพยายามตะกายน้ำหนี ชายคนนั้นตามมาตะปบไหล่เธอไว้ ก่อนจะจับกดน้ำ เธอสะบัดตัวหนี ว่ายน้ำสุดกำลังไปเกาะขอบสระแล้วหันไปมองอีกครั้ง คราวนี้แทบช็อก

เมื่อเห็นภิมุขกำลังถูกชายลึกลับล็อกคอดึงตัวลงไปใต้น้ำ ดาญ่าตะโกนเรียกท่านสุดเสียงจะว่ายไปช่วยแต่ตัวไม่ขยับ ได้แค่จ้วงน้ำเท่านั้น ภิมุขดิ้นหนีสุดกำลังทะลึ่งพรวดขึ้นมาหายใจได้ แต่ชายลึกลับตามมาจับท่านกดน้ำอีกครั้ง ดาญ่ากรีดร้องลั่นอย่าทำอะไรพ่อของเธอ แล้วบอกให้ท่านรีบหนี ชายลึกลับไม่สนใจยังคงกดภิมุขไว้ใต้น้ำ

“อย่าทำคุณพ่อฉัน” ดาญ่าพยายามตะกายเข้าไปหาแต่เหมือนถูกตรึงไว้กับที่

เทวัตเดินมาตามทางจะไปเรือนเล็กเห็นดาญ่าตะกายน้ำกำลังจะหมดแรงรีบโดดลงไปช่วยพยุงขึ้นมาบนขอบสระ เธอยังคงพร่ำเพ้อเรียกหาพ่อไม่หยุดปาก เขาเห็นท่าไม่ดีเขย่าแขนให้รู้สึกตัว เธอลืมตาขึ้นมาได้

ก็ร้องหาพ่อเสียงลั่น เขาสงสัยพ่อไหนกัน เธอเล่าเรื่องที่เห็นพ่อถูกกดหัวจนจมน้ำอยู่ในสระให้ฟัง ขอร้องให้เขาไปช่วยท่านด้วย เทวัตปลอบว่าไม่มีใครอยู่ในสระว่ายน้ำนอกจากเธอ แล้วประคองใบหน้าเธอให้มองหน้าเขาเพื่อเรียกสติ

“คุณดาญ่าตั้งสติแล้วฟังผมให้ดีนะ อาภิมุขเสียไปตั้งแต่เดือนที่แล้วนะครับ คุณจำไม่ได้เหรอ”