คุณหนูเรือนเล็ก

ไม่นานนักเทวัตในชุดของตัวเองลงมาหาพ่อที่รอท่าอยู่ในห้องรับแขก ท่านไม่รอช้าพูดถึงเรื่องที่วัชรีเล่าให้ฟังว่าเจอเขากอดกับดาญ่าที่เรือนเล็ก ทั้งที่รู้จักกันไม่นานเธอหลงเสน่ห์เขาขนาดนี้เลยหรือ สุดยอดจริงๆ เทวัตขอร้องอย่าใช้คำว่าหลง เขากับดาญ่ามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน 

แล้วถามพ่อว่าต้องการอะไร เหิมต้องการให้เขามัดใจเธอให้อยู่หมัดแต่ห้ามจริงจังด้วย รับรองเด็กที่ใช้ชีวิตอยู่แต่เมืองนอกอย่างเธอต้องเสร็จเขาแน่นอน

“ดาญ่ากำลังทำตัวเป็นไอ้เข้ขวางคลอง ไม่ให้คุณวัชได้รับมรดกที่ควรจะได้รับจากคุณภิมุขในฐานะเมียที่จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย แกกับฉันเราต้องช่วยคุณวัช”

เทวัตยิ่งฟังยิ่งเครียด แต่ก็กลั้นใจถามว่าพ่อจะให้ช่วยอย่างไร เหิมต้องการให้เขาทำให้ดาญ่ารักและไว้ใจ ถ้าเธอคิดหรือจะทำอะไรให้เขารีบมารายงาน เทวัตทักท้วงนี่พ่อคิดจะหลอกลวงลูกสาวผู้มีพระคุณอย่างนั้นหรือ เหิมของขึ้นทันทีด่าลูกชายตัวเองว่าคนที่มีบุญคุณกับเขาคือตนต่างหากที่เอาเขามาเลี้ยงตั้งแต่แบเบาะจนได้ดิบได้ดี ภิมุขแค่ให้เศษเงินส่งเสียเขาเรียนทีหลังและที่ภิมุขยอมเสียเงินให้ก็เพราะเขาเป็นลูกของตนที่สร้างผลประโยชน์ให้

“ลองฉันไม่มีประโยชน์ให้เขาสิ เขามองไม่เห็นหัวแกหรอกเทวัต พ่อพูดแค่นี้แกคงเข้าใจลึกซึ้งนะ” พูดจบ เหิมเดินขึ้นข้างบนทิ้งให้เทวัตมึนตึบเพียงลำพัง...

ขณะที่เทวัตถูกเหิมบีบให้ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ

ดาญ่าเปิดโน้ตบุ๊กค้นดูข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทเอกธนกิจเห็นประกาศรับสมัครพนักงานหลายอัตราก็ยิ่งมั่นใจว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล หากบริษัทใกล้ล้มละลายจะรับพนักงานใหม่ทำไม แถมบางอัตราให้เงินเดือนสูงอีกต่างหาก เธอตัดสินใจจะสืบหาความจริงให้ได้ โดยจะปลอมตัวเข้าไปทำงานที่นั่น เห็นมีตำแหน่งพนักงานบัญชีซึ่งตรงกับที่เรียนมารีบกรอกใบสมัครทางออนไลน์

ooooooo

ดาญ่าออกไปหาซื้อเสื้อผ้าสำหรับใส่ไปทำงานที่ห้างฯหรูกลางกรุง ระหว่างเลือกซื้อชุดสวยอยู่ เทวัตโผล่มาจากไหนไม่รู้อาสาช่วยเลือกชุดให้ เธอยังงอนเขาเรื่องเมื่อวานไม่หายจึงไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขา แต่เขาไม่สนใจคะยั้นคะยอให้ลองสวมชุดที่เขาเลือกให้ เธอตวาดเสียงเขียวจะลองทำไมในเมื่อเธอมาหาชุดใส่ไปทำงาน

“ใส่ไปทำงาน! คุณจะไปทำงานที่ไหนเหรอครับ”