คุณหนูเรือนเล็ก

“บอสคนใหม่อะไรก็พูดกันไปเนอะ ท่านประธานยังมีลูกสาวเป็นทายาทอีกคนหนึ่งนะอย่าลืมสิ” เนตรสุดาติง

“แล้วไหนล่ะลูกสาว ขนาดงานศพท่านประธานยังไม่เห็นโผล่มาเลยค่ะพี่”

“ก็นั่นสินะพี่ก็แปลกใจ พ่อตายทำไมไม่มาหรือว่าไม่รู้ เขาอยู่เมืองนอกนี่นะ” เนตรสุดาแก้ตัวแทน

พนักงานกระเซ้าพูดเป็นละครลิงไปได้ พ่อตายทั้งคนลูกไม่รู้ได้อย่างไร แล้วหันไปหัวเราะคิกๆกับเพื่อนพนักงาน ทั้งสามคนมัวแต่เม้าท์แตกไม่ทันเห็นนันทิยาเดินเข้ามาหยุดยืนใกล้ๆ

“แหม ทำงานกันร่วนเชียวนะ”

ทั้งหมดหยุดหัวเราะแทบไม่ทัน วัชรีรู้ดีว่าเนตรสุดาเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายบัญชีที่ภิมุขไว้ใจจึงเบ่งใส่ว่าหลานชายของตนอยู่ไหม เนตรสุดารู้ทันว่าอีกฝ่ายต้องการวางอำนาจต่อหน้าพนักงานคนอื่นก็เลยยียวนกลับไปบ้าง สองน้าหลานไม่พอใจรุมเล่นงานเธอยกใหญ่ ก่อนจะพากันตรงไปที่ห้องทำงานรังสรรค์

การมาบริษัทเอกธนกิจของวัชรีครั้งนี้ มีจุดประสงค์หลักสามอย่าง ข้อแรกเธอมาเพื่อแสดงให้เหล่าพนักงานเห็นว่าจากนี้ไปเธอคือหมายเลขหนึ่งของที่นี่แทนที่ภิมุขที่เสียชีวิต ข้อสอง เธอต้องการให้รังสรรค์หาตำแหน่งงานที่เหมาะสมให้กับนันทิยา และข้อสาม เธอต้องการมาค้นห้องทำงานของภิมุขเพื่อหากุญแจไขตู้เซฟ

ทางด้านเนตรสุดาอดสงสัยไม่ได้ว่าวัชรีมาที่นี่ทำไมจึงเรียกอำนวยมาสอบถามเผื่อจะรู้อะไรมาบ้างเพราะเห็นเพิ่งกลับจากห้องทำงานรังสรรค์ ได้ความว่าวัชรีจะพานันทิยามาทำงานที่นี่ เนตรสุดาเก็บอาการสุดฤทธิ์ไม่ต้องการแสดงความไม่พอใจให้ใครเห็น รอจนอำนวยไปแล้วถึงกับบ่นอุบ

“จะพายัยนันมาทำงานที่นี่ ยัยหน้าเด้งนั่นทำอะไรเป็นนอกจากเหวี่ยงไปวันๆ มานั่งกินเงินเดือนบริษัทฟรีๆน่ะสิ เฮ้อ อีแร้งลงทึ้งชัดๆ” บ่นเสร็จเนตรสุดานึกถึงภิมุขเจ้านายผู้แสนดีของตัวเอง เสียดายคนดีๆอย่างท่านที่ต้องมาด่วนจากไปทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาอันควร...

รังสรรค์ยังนึกไม่ออกจะมอบตำแหน่งอะไรให้น้องสาวทำ เพราะไม่คิดว่าการทำงานเป็นเวลาจะใช่วิถีชีวิตของเธอ นันทิยายืนยันว่าทำได้ ขอแค่ไม่ต้องทำงานทุกวัน เข้าออกได้ตามใจเธอและไม่จำเป็นต้องนั่งโต๊ะทำงานทั้งวัน รังสรรค์นึกขึ้นได้ว่ามีตำแหน่งแบบที่ เธอต้องการไม่ผิดเพี้ยน เธอสงสัยตำแหน่งอะไร

“ก็แม่บ้านไง เดินเสิร์ฟน้ำกาแฟทั้งวันไม่ค่อยได้นั่ง”