เพลิงเสน่หา

มนตร์สกุณายาสั่งของคุณเทียนถูกตีกลับเพราะขุนสักกับคุณเฟื่องได้สติเสียก่อน คุณเทียนเซล้มเพราะโดนมนตร์ดำกระแทก ไม่รู้เรื่องเลยว่าหลังจากนั้นใครคือคนที่โดนของเข้า!

ใบบัวนั่นเองที่โดนของเข้า เพราะดันแอบตามโมกออกจากห้องถึงหน้าเรือนคุณเทียน เสียงกรีดร้องของใบบัวเรียกทุกคนให้ออกมาดู โดยเฉพาะโมกกับยี่สุ่นที่ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นสภาพดวงตาแดงก่ำของใบบัว

โมกแค่เป็นห่วงคุณเทียนเลยแอบออกจากห้องไปหา ไม่รู้ตัวเลยว่าใบบัวจะตามออกมาจากห้อง กระนั้นสภาพของภรรยาในนามที่ร้องไห้ตัวสั่นเพราะกลัวอะไรบางอย่างก็ทำให้เขาดูดายไม่ได้ ละเรื่องคุณเทียนไว้ชั่วคราว

ใบบัวจับมือโมกแน่น ในหัวยังมีภาพสัมภเวสีที่เห็นตอนแอบตามโมกไปที่เรือนคุณเทียนติดตา

“พี่โมก...อย่าทิ้งบัวไปไหนนะ...บัวกลัว”

“ไม่ต้องกลัว พี่ไม่ให้ใครมาทำอะไรน้องพี่หรอก”

สัมผัสอ่อนโยนของโมกทำให้ใบบัวสงบลง และยอมให้เขาพากลับไปนอนที่ห้อง

“หลับนะ พี่จะอยู่ข้างๆบัวเอง”

ooooooo

อาการใบบัวไม่ดีขึ้น โมกกับยี่สุ่นเลยพาไปหาหมอที่เป็นคนทรงแต่เช้า คุณเทียนไม่รู้เรื่อง ตื่นมาไม่เจอโมกก็ไม่พอใจ ต้องเรียกตัวใบบัวมาถามไถ่เวลาต่อมา

“ไหนเล่าให้ฉันฟังซิใบบัว เป็นอะไร”

“เมื่อคืนใบบัวออกไปตามพี่โมก แล้วใบบัวก็เห็นเท้าใครก็ไม่รู้ค่ะ ผอมๆ แห้งๆ เล็บดำๆ เท้าของเขาเหมือนมีโซ่ตรวนคล้องไว้ แล้วใบบัวก็เห็นนกกระจาบบินว่อนเต็มฟ้าไปหมด...แล้วมันก็พุ่งชน หลังจากนั้นใบบัวก็จำอะไรไม่ได้เลยค่ะ พอตื่นขึ้นมาก็เห็นหน้าตาตัวเองเป็นแบบนี้”

คำบอกเล่าของใบบัวทำให้ทุกคนที่ฟังอยู่ตื่นตระหนก เชื่อว่าคงไม่ใช่เรื่องธรรมดา โมกกับยี่สุ่นที่พาใบบัวไปหาหมอที่เป็นคนทรงบอกว่าเด็กสาวน่าจะโดนของ คุณเทียนเสียวสันหลังวาบ แต่ยังทำมึนแกล้งถาม

“ใบบัว...เธอไปทำอะไรให้ใครไม่พอใจหรือเปล่า เขาถึงได้ทำของใส่เธอ”

ใบบัวส่ายหน้า โมกถือวิสาสะอธิบายแทนภรรยาในนาม

“หมอทรงบอกว่าคงไม่ได้ตั้งใจทำของใส่ใบบัวครับ แต่เมื่อคืนเป็นวันพระ...เขาห้ามออกจากบ้านเพราะจะมีคนเล่นของ ปล่อยของออกมา ใครดวงไม่ดี ใครดวงตกก็จะโดนของได้ง่าย เมื่อคืนผมก็เห็นเหมือนเงาดำๆคล้ายปีศาจมาร่ายรำแถวห้องคุณเทียนเหมือนกันครับ”

ทุกคนบนเรือนกลัวมาก ขวัญเสียตามๆกัน ขนมกล้วยต้องช่วยคุณเทียนเฉไฉ ส่วนคุณเทียนทำไม่รู้ไม่ชี้

“โชคดีที่เมื่อคืนฉันอยู่แต่ในห้อง ไม่ได้ออกมาเลย แล้วยังไง...ใบบัวจะต้องทำอย่างไรต่อ”

โมกตอบแทนภรรยาในนาม “หมอทรงให้พาใบบัวไปหาขอรับ พร้อมไข่ไก่สด ดอกไม้ธูปเทียน ขันธ์ห้าและฝ้ายผูกมือ ผมขออนุญาตพาใบบัวไปหาหมอทรงนะครับคุณเทียน”

“แล้วทำไมน้ายี่สุ่นไม่พาไปล่ะ”

คุณเทียนลืมตัวถามเพราะอยากให้โมกไปจัดการพวงแสดกับพวงชมพูมากกว่า ยี่สุ่นได้ยินแล้วของขึ้น แต่ต้องข่มใจเก็บอาการเพราะคุณเทียนเป็นเจ้านาย

“บ่าวเป็นแค่ป้า แต่โมกเป็นสามี มีเรื่องไม่ดีขนาดนี้ โมกคงอยากดูแลเมียบ้างมังคะคุณเทียน”