เพลิงเสน่หา
ตอนที่ 8
พวงแสดสะบัดหน้าหนี ไม่สนและไม่ยี่หระคำเตือนของพุด เช่นเดียวกับพวงชมพูที่ปล่อยใจเตลิดไปกับสัมผัสเร่าร้อนของมิกจนเกือบถึงฝั่งฝัน หากจู่ๆจะไม่เกิดเรื่อง มีกลุ่มคนร้ายบุกมาฉุดเธอ!
ใบบัวเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง จากที่เจ็บปวดเพราะเห็นภาพบาดตาบาดใจ กลับต้องเบิกตาโตเมื่อเห็นว่าโมกสลัดคราบมิกที่โดนซ้อมจนน่วม ลุกยืนแล้วจ่ายเงินค่าจ้างให้กลุ่มคนร้าย
“อย่าล่วงเกินผู้หญิงคนนั้น แค่ทำให้อับอายขายขี้หน้าว่าถูกฉุดก็พอ”
กลุ่มคนร้ายจากไปแล้วพร้อมร่างสลบไสลเพราะตกใจของพวงชมพู ใบบัวไม่รอช้าปรี่ออกไปหาโมก
“นี่มันเรื่องอะไรกันพี่โมก บัวงงไปหมดแล้ว”
โมกดูไม่แปลกใจนักที่เห็นเธอ อธิบายแผนทุกอย่างเสียงเรียบ
“ไอ้ขุนสักมันเคยใช้วิธีสกปรกกับคุณเทียน พี่ก็เลยใช้วิธีสกปรกกับลูกมัน”
“แต่มันจะกลายเป็นตราบาปติดตัวผู้หญิงคนนั้น”
“ช่างมัน! บัว...พี่ไม่ได้ทำอะไรหล่อน คนของพี่ก็ไม่ได้ทำอะไรหล่อนเช่นกัน สิ่งที่จะติดตัวหล่อนไปคือความอับอายขายขี้หน้าเหมือนที่พ่อแม่มันทำคุณเทียนเท่านั้น”
“แต่มันไม่ยุติธรรม”
“แล้วสิ่งที่คุณเทียนได้รับมันยุติธรรมหรือ ลูกของไอ้ขุนสักทั้งสองคนมันจะต้องพบแต่ความอับอาย ครอบครัวของไอ้ขุนสักมันจะต้องพินาศย่อยยับ พี่จะทำทุกอย่างเพื่อล้างอายให้คุณเทียน!”
ใบบัวไม่สบายใจ และถึงกับเครียดเมื่อเห็นโมกเดินหายไปกับคุณเทียนทันทีที่กลับถึงเรือน
โมกไม่ใส่ใจท่าทางของใบบัวแต่สนใจปฏิกิริยาของคุณเทียนที่มีต่อเรื่องขุนสักมากกว่า
“คุณเทียนจะไม่บอกผมบ้างหรือว่าคุณเทียนจะทำอะไรกับมัน”
“โมกกำลังสงสัยฉันงั้นหรือ”
“เปล่าครับ...ผมแค่เป็นห่วง ขุนสักเป็นคนปากหวาน ช่างออดอ้อนเอาใจ ผมกลัวจริงๆว่าคุณเทียนจะใจอ่อน”
คุณเทียนส่ายหน้า “ฉันเจ็บเพียงแค่ครั้งเดียว แต่ความแค้นมันจะฝังกระทั่งฉันตาย! แล้วหากฉันต้องเจ็บหลายๆครั้ง...โมกคิดว่าฉันจะเป็นเช่นไร”
น้ำเสียงเจ็บช้ำของคุณเทียนทำให้โมกพูดไม่ออก ได้แต่นั่งฟังเธอเงียบๆ
“ทุกอย่างล้วนมีเวลาของมัน แค่รอเวลาเท่านั้น ...ไอ้ขุนสัก นังชบา มันจะต้องทรมานจนกว่ามันจะตาย!”
ooooooo
พุดพายเรือพาพวงแสดไปสืบถามเรื่องมิกกับเมียทั่วตลาด แต่ไม่มีใครรู้เรื่องมิกแม้แต่คนเดียว
“เหมือนที่พี่ว่าไว้ไหม เสียเวลาเปล่า...ไม่มีใครรู้จักไอ้คุณมิกสักคน เขาจำได้แค่ว่ามีผู้หญิงหน้าด้านถูกเมียเขาด่าเพราะแย่งผัวเขา ดีนะเขาจำไม่ได้ว่าผู้หญิงสองคนนั้นคือพวงแสดกับชมพู ไม่อย่างนั้นล่ะก็...บันเทิงไปทั่วตลาด”
พวงแสดหน้างอ แหวเสียงห้วน “พูดจบหรือยัง”
“ยัง พวงแสด...พี่อาจไม่รวยไม่หล่อ แต่พี่รักและหวังดีกับเอ็งจริงๆ หากเอ็งเหลือบสายตามองพี่บ้าง พี่สัญญาพี่จะเป็นผัวที่ดี พี่จะไม่ทำให้เอ็งผิดหวังเสียใจเป็นอันขาด”
สองหนุ่มสาวคงเถียงกันอีกนาน หากซ่อนกลิ่นจะไม่วิ่งมาบอกข่าวร้ายว่าพวงชมพูถูกฉุด!
พวงแสดไม่รอช้ารีบกลับบ้านไปช่วยตามหาพวงชมพู ซ่อนกลิ่นตามไปด้วยและถือโอกาสค่อนแคะแดกดันชบาว่าพวงชมพูอาจไม่ได้ถูกฉุดแต่หนีตามมิกไป
