ดอกหญ้าในพายุ

เดชาไม่คิดว่าบัวจะเห็นคุณค่าของอะไรก็ตามที่เป็นของเขา เดี๋ยวนี้เธออยู่บ้านใหญ่โตกินแต่ของแพงๆ ของบ้านๆแบบนี้กระจอกไปแล้ว ดุสิตาเถียงแทนว่าไม่จริงของอะไรที่คนให้ให้ด้วยใจมีค่าทั้งนั้น รับรองบัวจะต้องชอบแน่ๆ ตอนแรกเขาก็คิดแบบนั้น แต่ตอนนี้คงไม่ใช่อีกแล้ว จากนั้นเขาเดินหน้าเศร้าจากไป...

เป็นอย่างที่ดุสิตาคาดไว้ไม่มีผิดเพี้ยน บัวเอร็ดอร่อยกับของฝากจากเดชากินไม่หยุด ดุสิตาถึงกับออกปากว่าเดชานี่ช่างรู้ใจบัวจริงๆ เธอยอมรับว่าใช่ เขาคือผู้ชายที่สนิทที่สุดของเธอ ดุสิตาหลอกถามว่าเธอรักเขาหรือเปล่า บัวพยักหน้าไม่รักก็บ้าแล้ว สนิทกันขนาดนี้ถ้าเป็นที่อินเดียเธอคงขอเดชาแต่งงานไปแล้ว ดุสิตาแอบเศร้าเพราะเข้าใจผิดคิดว่ารักของบัวคือรักแบบชู้สาว แต่เธอไม่ได้คิดอะไรกับเดชาเกินคำว่าเพื่อน

ooooooo

ดุสิตาอยากเป็นกาวใจให้เดชากับบัว ลงมือทำคุกกี้เอาไปให้เขาโกหกว่าบัวเป็นคนทำให้เขาโดยเฉพาะ ตอบแทนที่เขาเอาหม่ำของโปรดมาฝาก เขาหยิบขึ้นมาชิม ชมไม่หยุดปากว่าอร่อยมาก ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นฝีมือของยัยบัวจอมโหด แล้วถามว่าบัวพูดอะไรถึงเขาอีกหรือเปล่า

“บัวก็ชมเดชาใหญ่ บอกว่าเป็นคนสนิทรู้ใจแล้วก็น่ารักที่สุด เสียอย่างเดียว รู้สึกอะไรก็ไม่พูด”

เดชาตาเป็นประกายขึ้นมาอย่างมีกำลังใจ...

ตกเย็นบัวเรียนเสร็จลงมาที่หน้าตึกเรียน พันตรงเข้ามาถามว่าจะกลับเลยไหมจะไปส่งเพราะมีธุระแถวบ้านเธอพอดี บัวยังไม่ได้พูดอะไร เดชาเข้ามาเสนอตัวจะพาเธอไปส่งเอง

“อ้าว ชา...ขอบใจมากนะที่ซื้อหม่ำมาฝาก”

“คือสิตาบอกเรามาแล้วล่ะ เราก็ต้องขอบใจบัวเหมือนกัน ขนมอร่อยมาก”

บัวงงเรื่องขนมแต่ไม่ทันได้ถามอะไร เดชาเร่งให้กลับกันเลยเพราะมีบางอย่างอยากจะบอกกับเธอ พันไม่ยอมปล่อยให้ลูกศิษย์ไปกับผู้ชายสองต่อสองเด็ดขาด สองหนุ่มจ้องหน้ากันเอาเรื่อง เดชาคุยอวดเขาคงไม่รู้ใช่ไหมว่าตนกับบัวสนิทกันแค่ไหน บัวเห็นท่าไม่ดี พูดติดตลกหวังให้บรรยากาศผ่อนคลาย

“โห...กชกรสวยเลือกได้จริงๆมีแต่คนอยากไปส่ง เอ้าๆไม่ขัดศรัทธา เอาที่สบายใจกันเลย”...

ไม่นานนักพันขับรถมาจอดหน้าบ้านจินตบุษย์ บัวขอให้เดชากลับไปก่อนวันหลังค่อยคุยกันได้ไหม เธอต้องรีบเข้าบ้านกลัวป้าจิตราดุ เขาเองก็คิดว่าวันนี้คงไม่เหมาะที่เราจะคุยกันแล้วมองเหล่พัน ระหว่างนั้นพงศ์ระพีขับรถมาจอดต่อท้ายเข้าบ้านไม่ได้เพราะรถของพันจอดขวาง พันเห็นพี่ชายกับวิภูษาแล้วเสียอารมณ์

“ไปดีกว่ายัยเด็กใจแตกมาแล้ว เหม็นขี้หน้า” ว่าแล้วพันขึ้นรถขับออกไป วิภูษาสบช่อง ใส่ร้ายบัวทันที

“มีหนุ่มมาตอมพร้อมกันถึงหน้าบ้าน สงสัยจะรถไฟชนกัน นังรุ่งมันบอกว่าเห็นนายเดชากับน้องชายพี่พี ผลัดกันมารับมาส่งบัวทุกวัน บัวก็อี๋อ๋อทำเหมือนจะอ่อยเอาไว้ทั้งคู่ แสบไม่ใช่เล่นนะคะ” วิภูษาเห็นพงศ์ระพีไม่แสดงสีหน้าใดๆขับรถผ่านหน้าบัวโดยไม่แลก็ยิ้มสะใจ...