ดอกหญ้าในพายุ
ตอนที่ 9
ปวีณทำตามคำแนะนำของสารินทร์ที่ให้เป็นฝ่ายเข้าหาลูกก่อน จึงเดินไปหาบัวที่บ้านจิตรา ได้ยินเธอกำลังพูดถึงสรรพคุณของใบย่านางให้ดุสิตากับเจียมฟังอยู่ในครัว ดุสิตาชมเปาะว่าเธอช่างรอบรู้เรื่องสมุนไพร จบ ม.6 แล้วน่าจะไปเรียนด้านนี้โดยตรง จบแล้วจะได้มาช่วยน้าปวีณได้ ปวีณเดินยิ้มเข้าไปหา
“บัวเสร็จจากตรงนี้แล้ว ออกไปข้างนอกกับพ่อหน่อยได้ไหม”...
ในเวลาเดียวกันพงศ์ระพีพาวิภูษามาที่บริษัท จะให้ทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยของชินตั้งแต่วันนี้เลย เธอโวยวายนี่มันอะไรกัน เธอไม่ได้อยากทำงานสักหน่อย
“คุณแม่วิขอร้องพี่ แล้วพี่ก็เห็นด้วย วิเริ่มเรียนรู้จากงานเอกสารก่อน ชินเขาจะเป็นคนสอนให้”
ชินเดินไปที่โต๊ะทำงานเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ไม่ห่าง
“นี่ครับโต๊ะทำงานของคุณวิ พร้อมงานแรกถ่ายเอกสารอย่างละหนึ่งแผ่นให้หมดนี่เลย”
วิภูษาเริ่มเดือดปุดๆเมื่อเห็นกองเอกสารเป็นตั้งวางอยู่...
ขณะที่วิภูษาต้องไปทำงานที่บริษัทของพงศ์ระพี ปวีณพาบัวมาที่บริษัทตำรับไทย หาญกำลังแบกลังสมุนไพรขึ้นรถบรรทุก ตกใจไม่คิดว่าจะเจอศัตรูที่ฆ่าพ่อที่นี่ รีบหลบไปยืนข้างรถบรรทุก บัวสงสัยปวีณพาเธอมาทำไมที่นี่ ท่านอยากให้เธอทำงานร่วมกับนักวิจัยของบริษัท จากนั้นนครเดินนำบัวกับปวีณไปที่ห้องแล็บ
“บริษัทจะทดลองทำสินค้าตัวใหม่เป็นยารักษาแผลสด เราดูสูตรจากสมุดเล่มนี้แล้วมีติดอยู่หน่อยหนึ่ง”
บัวมองสมุดโน้ตของตาแล้วมองปวีณที่ยิ้มให้ ก่อนจะขอบใจเธอที่มอบสมุดเล่มนี้ให้ มันมีประโยชน์มากเลย แล้วบอกกับนครคนสนิทของตัวเองว่าติดขัดตรงไหนให้ถามเธอได้เลย
“อยู่กับอาๆเขาก่อนนะบัว” ว่าแล้วปวีณผละไป นครพาบัวไปยังห้องเก็บสมุนไพร เห็นคนงานใส่หน้ากากอนามัยคาดปากไว้กำลังเข็นลังใส่สมุนไพรทยอยกันเข้ามาเก็บ บัวมองอย่างตื่นตาตื่นใจ
“ในนี้มีสมุนไพรเยอะแยะ หนูบัวเลือกเอาตามใจชอบเลย เราจะได้เริ่มทดลองทำยารักษาแผลสดกัน” นครว่าแล้วเดินนำบัวเข้าข้างในโดยมีนักวิจัยอีกกลุ่มหนึ่งเดินตาม พอคล้อยหลังไม่เท่าไหร่ หาญซึ่งมีหน้ากากอนามัยคาดหน้า มองตามบัวไปด้วยสายตาเหี้ยม
บัวเลือกสมุนไพรที่ต้องใช้ตามสูตรที่ตาให้ไว้อย่างคล่องแคล่ว หาญลอบปีนขึ้นไปบนกองลังสมุนไพร รอจนบัวเดินมาอยู่ข้างใต้ก็ผลักลังไม้ใส่สมุนไพรลงไป เธอหลบได้ทันแต่นครไม่โชคดีโดนลังหล่นใส่ที่แขนเลือดไหลอาบ ปวีณที่เพิ่งตามมาสมทบเห็นบัวปลอดภัยก็โล่งใจ ขณะที่หาญซึ่งซุ่มดูอยู่ เจ็บใจที่ศัตรูรอดไปได้
ooooooo
วรรณพรเดินยิ้มแย้มอารมณ์ดีคุยมือถือมาตามทางเดินในบริษัทตำรับยาไทย
“ใส่ชื่อดิฉันไปเลยค่ะว่าร่วมบริจาคหนึ่งแสนบาท เดี๋ยวให้สามีเซ็นเช็คแก๊กเดียวก็เรียบร้อย ค่า...คุณหญิง สวัสดีค่ะ” วรรณพรวางสายเสร็จมองไปอีกทางหนึ่งเห็นบัวแว่บๆเดินไปกับนักวิจัยพร้อมกับสมุนไพรหลากหลายชนิดในมือ รีบเดินตามกระทั่งมาถึงห้องแล็บ เห็นบัวกำลังยืนมองนักวิจัยหยิบสมุนไพรมาเตรียมทดลองยาสำหรับรักษาแผลสด ปรี่เข้าไปกระชากแขนให้หันมา
“แกสะเออะมาทำอะไรที่นี่นังบัว”
