ตอนที่ 7
บัวลุ้นแทบแย่กลัวจะตามไม่ทัน สุดท้ายก็เจอรถของวิภูษาจอดอยู่ เห็นเธอเดินเข้าไปในบ้านไม้สองชั้นหลังหนึ่ง บัวจ่ายเงินค่ามอเตอร์ไซค์เสร็จรีบวิ่งไปที่บ้านหลังนั้น เจอผู้หญิงวัยรุ่นคนหนึ่งเดินกุมท้องน้อยออกมา บัวเงยหน้ามองป้ายที่ติดไว้เหนือประตูทางเข้า “รับปรึกษาและวางแผนครอบครัว” รู้ทันทีว่าอะไรเป็นอะไร รีบหยิบมือถือขึ้นมา โทร.หาพงศ์ระพีให้มาช่วยห้ามวิภูษา กำชับว่าห้ามบอกเธอว่าตนมาด้วย
ด้วยความช่วยเหลือของบัวทำให้พงศ์ระพีช่วยเอาตัววิภูษาออกจากคลินิกทำแท้งได้ทันกาล
ooooooo
แทนที่จะโกรธเกลียดวิภูษาที่ปล่อยตัวปล่อยใจจนตั้งท้องกับชายอื่น พงศ์ระพีกลับบอกว่าจะรับเป็นพ่อให้เด็กในท้องของเธอเอง และการแต่งงานระหว่างเขากับเธอยังคงดำเนินต่อไปตามกำหนดเดิม วิภูษาดีใจเนื้อเต้นโผกอดเขาไว้ บัวที่แอบฟังอยู่ผิดหวังมาก ค่อยๆ เดินหลบออกมาโดยที่ทั้งคู่ไม่ทันเห็น
ครั้นส่งวิภูษาขึ้นรถของเธอกลับไปแล้ว พงศ์ระพี โทร.บอกบัวว่าเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน เขารออยู่ที่รถ บัวที่ยืนหลบอยู่ โกหกว่านั่งรถเมล์ออกมาแล้วให้เขากลับไปได้เลยไม่ต้องรอ เขาใช้แอปติดตามตัวจากมือถือตามจนเจอเธอหลบอยู่ บัวถึงกับอึ้งเจอได้อย่างไร
“คือ...ฉันไม่ได้อยากโกหกนะแต่เดี๋ยววิภูษาเห็นคุณไปส่งฉันที่บ้าน ฉันจะเดือดร้อนอีก”
พงศ์ระพีไม่สนใจกึ่งลากกึ่งจูงบัวไปที่รถ จับให้นั่งเบาะข้างคนขับรถ ขอให้เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับระหว่างเรา เธอไม่คิดจะบอกใครอยู่แล้วไม่ต้องห่วง เขาจะขับรถไปส่งเธอให้ห่างจากหน้าบ้านสักหน่อยจะได้
ไม่มีใครเห็น แล้วสตาร์ตเครื่องจะออกรถ บัวจับแขนเขาไว้
“เดี๋ยว...คุณมีอะไรไม่พอใจฉันหรือเปล่า หรือเป็นเพราะฉันชอบเถียงคุณฉอดๆ ฉันปากไม่ดีเอง ต่อไปถ้าคุณหวังดีแนะนำอะไรฉัน ฉันจะเชื่อฟังแล้วกันนะ...คือมันอึดอัดน่ะ ฉันน่ะมีคนที่คุยได้ทุกเรื่องก็แค่คุณเอง”
“อีกไม่กี่วันฉันก็จะเป็นน้องเขยเธอ เป็นสามีของวิ เป็นพ่อของลูกในท้องวิ อะไรๆมันก็คงเหมือนเก่าไม่ได้แล้วล่ะ” พงศ์ระพีดึงมือบัวออกแล้วขับรถออกไป บัวต้องหันมองไปนอกหน้าต่างกะพริบตาถี่ๆ เพื่อให้น้ำตาไหลกลับเข้าข้างใน ไม่นานนักเขาขับรถมาจอดส่งบัวห่างจากบ้านจินตบุษย์พอสมควร แล้วขับรถออกไปไม่รอให้เธอเดินเข้าบ้านก่อนด้วยซ้ำ เธอยิ่งน้อยใจเดินน้ำตาไหลพรากเข้าบ้าน...
ทางฝ่ายวิภูษาเพิ่งตระหนักในความดีของพงศ์ระพี บอกกับแม่ว่าตัวเธอมีเพชรอยู่ในมือแท้ๆ กลับมองไม่เห็นคุณค่า มัวแต่ไปหลงอยู่กับอะไรก็ไม่รู้ วรรณพรงงนี่ลูกพูดถึงใคร
“ต่อไปนี้วิจะรักพี่พีให้มากๆ ให้สมกับที่พี่พีดีกับวิมาตลอด”










