ดอกหญ้าในพายุ

บัวไม่ชอบมีอภิสิทธิ์เหนือใคร แค่พันอย่าบอกพี่ชายของเขากับพ่อของเธอถึงเรื่องนี้เป็นพอ เขาไม่เข้าใจทำไมถึงบอกไม่ได้ เธออ้างว่าพ่อคงไม่เห็นด้วยที่เธอเลือกเรียนดนตรี...

มีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้นกับบริษัทตำรับยาไทย ลูกค้าไม่พอใจตัวอย่างสเปรย์กันยุงที่ส่งไปให้ ตีกลับมาหมด บอกว่ากันยุงได้ไม่นานก็หมดฤทธิ์ไม่เป็นไปตามที่คุยเอาไว้ ปวีณเต้นผางเป็นอย่างนี้ได้อย่างไรในเมื่อเราทดสอบไปหลายเที่ยวแล้วไม่ใช่หรือก็เห็นว่าโอเค

นครผู้ช่วยของปวีณแจ้งว่ายังมีข้อผิดพลาดที่เรานึกไม่ถึง ทางลูกค้าจะปรับเงินและยกเลิกสัญญา งานนี้คงสะเทือนถึงสภาพคล่องทางการเงินของบริษัทไม่น้อย

“ผมจะเจรจาขอเวลาเขาสักหนึ่งอาทิตย์ คุณให้ฝ่ายวิจัยและผลิตมาช่วยกันด่วน หาข้อผิดพลาดให้เจอ ปรับคุณภาพให้เป็นไปตามสัญญาให้ได้” ปวีณพูดไม่ทันขาดคำ ฝ่ายบัญชีรีบร้อนเข้ามาขอให้เขาช่วยดูบิลเรียกเก็บเงินใบนี้ให้เธอหน่อย เป็นบิลจากร้านบอดี้แคร์บิวตี้เซ็นเตอร์ที่วรรณพรเป็นลูกค้าอยู่ เขาดูยอดเงินแล้วถึงกับร้องเอะอะ เพราะจำนวนสูงถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท ฝ่ายบัญชีอยากรู้ว่าจะให้ออกเช็คสั่งจ่ายเลยไหม

“เดี๋ยวผมเอาเงินส่วนตัวจ่ายเอง” ปวีณบอกเสียงเครียด...

ในเวลาไล่เลี่ยกัน วรรณพรกับวิภูษาไปเสริมความงามกันที่ร้านบอดี้แคร์บิวตี้เซ็นเตอร์ซึ่งตั้งอยู่ในห้างฯหรู ระหว่างที่นั่งฟังพนักงานของร้านเสนอโปรฯใหม่ วิภูษาเหลือบไปเห็นจ๊อดเดินควงกิ๊ฟพริตตี้สาวสวยลงบันไดเลื่อนไป เธอโกรธมากรีบวิ่งตามมาถึงที่จอดรถด้านข้างของห้างฯ เห็นเขาขี่บิ๊กไบค์คันที่ตัวเองซื้อให้โดยมีกิ๊ฟซ้อนท้ายแล่นออกไป เจ็บใจมากวิ่งไปที่ถนนเรียกแท็กซี่ให้ตามเขาไป

ไม่นานนักจ๊อดพากิ๊ฟมาถึงคอนโดฯที่พักของฝ่ายหญิง หยิบตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นออกมาโชว์ บอกว่าจองตั๋วสำหรับเราสองคนเรียบร้อยแล้ว อาทิตย์หน้าเราจะบินไปกันเลย กิ๊ฟโผกอดเขาดีใจสุดๆ

“แล้วกิ๊ฟจะไม่ตอบแทนจ๊อดหน่อยเหรอ”

กิ๊ฟยื่นหน้าเข้าไปจะให้จ๊อดจูบ แต่วิภูษาเปิดประตูเข้ามาเสียก่อน กระชากกิ๊ฟมาตบหน้าหันตั๋วเครื่องบินในมือกระเด็น จ๊อดตกใจรีบเข้าไปห้าม อ้างไม่ได้มีอะไรกันแค่จะจ้างเธอไปออกอีเวนต์ให้บริษัทของเพื่อนเท่านั้น วิภูษาเห็นตั๋วเครื่องบินไปญี่ปุ่นก็ถึงบางอ้อที่แท้เขาเอาเงินของตนไปซื้อตั๋วเครื่องบินจะพานังนี่ไปเที่ยว ก็โกรธควันแทบออกหูถีบกิ๊ฟที่เข้ามาเกาะแขนจ๊อดซึ่งไหวตัวทันเอาตัวเองบังเธอไว้

จ๊อดหงายเงิบ กิ๊ฟไม่ยอมโดนตบฝ่ายเดียวเข้าไปสู้กับวิภูษาอุตลุด จังหวะหนึ่งกิ๊ฟผลักเธอล้มก้นกระแทก เอามือกุมท้องร้องโอ๊ยลั่นเพราะปวดมาก จ๊อดตกใจรีบพาหาหมอ ปรากฏว่าวิภูษาปลอดภัยดีไม่มีอะไรบุบสลาย แต่ท้องได้สองเดือนแล้ว จ๊อดไม่ต้องการรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้นบอกให้เธอไปเอาเด็กออก

“แต่นี่มันลูกของเรานะจ๊อด”