ดอกหญ้าในพายุ
ตอนที่ 7
บัวเห็นพงศ์ระพีหายไปไม่โทร.หาไม่ไลน์มาทักตัดสินใจเป็นฝ่ายโทร.หาเอง เขากำลังหงุดหงิดที่เห็นนาฬิกาที่เพ็ญพธูซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดตอนที่คบหาเป็นแฟนกัน ก็เลยพาลใส่บัวที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ด้วย ทำให้เธอน้อยใจมาก วางสายน้ำตาซึม
ooooooo
ปวีณเอาคำแนะนำของบัวไปใช้ ปรากฏว่าได้ผลดีเกินคาดสเปรย์สามารถกันยุงได้ยาวนานขึ้นเป็นที่พอใจของลูกค้า เขาจึงเอาผลแล็บกลับมาที่บ้านจิตราถามหาบัวอยู่หรือเปล่า จิตรากำลังจัดดอกไม้อยู่กับดุสิตาถึงกับหน้าเครียด คิดว่าบัวไปก่อเรื่องอะไรไว้อีก ปวีณส่งผลทดสอบให้พี่สาวดู
“บัวแนะนำสูตรสมุนไพรกันยุงตัวใหม่ให้ผม สรรพคุณดีกว่าตัวเก่าลูกค้าพอใจมาก ผมเลยอยากมาขอบใจเขาที่ช่วยให้บริษัทรอดจากการถูกปรับ”
ดุสิตาพลอยดีใจไปกับปวีณด้วย อาสาจะไปตามบัวให้เอง แล้วสาวเท้ายาวๆขึ้นบันไดไป เจอบัวกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้อง เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง เธอยิ้มสะใจ อ้างว่าที่ช่วยไม่ได้คิดว่าเป็นบุญคุณอะไร ให้ถือว่าเป็นวิทยาทานเพื่อมวลมนุษยชาติก็แล้วกัน ดุสิตา ขอให้เธอลงไปหาปวีณสักหน่อยก็ยังดีอย่าให้เสียน้ำใจกัน อย่างน้อยท่านก็เป็นพ่อของเธอ ดุสิตาเห็นเธอเอาแต่นิ่งก็เลยกลับลงมาคนเดียว
“บัวนอนหลับค่ะ หนูเกรงใจไม่กล้าปลุก” ดุสิตาจำใจโกหกเพราะไม่อยากให้ปวีณเสียน้ำใจ
“ไม่เป็นไรสิตา น้ารู้ว่าเขาไม่อยากเจอหน้าน้าเด็กคนนี้หัวดื้อไม่อ่อนน้อมว่าง่ายเชื่อฟังผู้ใหญ่เหมือนสิตา”
“มันก็น่าเห็นใจบัวเด็กที่ขาดพ่อขาดแม่คอยอบรมสั่งสอนก็เป็นอย่างนี้แหละ เธอต้องให้เวลาเขาหน่อย”
“ต้องขอโทษที่ผมยกภาระนี้มาให้พี่ บัวเขาอยู่กับตาที่เป็นโจรมานาน คงซึมซาบความก้าวร้าวเกเรมาพอสมควร คงต้องเหนื่อยกันอีกนานล่ะครับ”
บัวที่แอบฟังอยู่ตั้งใจจะเอาสมุดโน้ตที่กล้าจดบันทึกเรื่องต่างๆเกี่ยวกับสมุนไพรและสรรพคุณของมันมาให้ปวีณ แต่พอได้ยินคำพูดของท่านก็เปลี่ยนใจเดินถือสมุดออกไปนอกบ้านตรงไปที่รั้วต้นไม้ที่กั้นระหว่างตึกใหญ่กับเรือนเล็ก ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงวิภูษาคุยโทรศัพท์กับเทียนพร้อมกับสะอึกสะอื้นไปด้วย
“ใช่ สองเดือนแล้วแต่จ๊อดมันเลว มันไม่รับผิดชอบเด็กในท้องฉัน...ฉันจะทำยังไงดี”
“แล้วแกจะเก็บเด็กเอาไว้ประจานตัวเองทำไม พี่พีแสนดีรู้เข้าเขาเลิกกับแกแน่”
“แกพาฉันไปหน่อยสิ ฉันไม่กล้าไปคนเดียว ฉันกลัว”
เทียนทำอย่างนั้นไม่ได้เพราะตอนนี้อยู่บ้านแม่ที่ต่างจังหวัด เดี๋ยวจะส่งโลเกชันคลินิกทำแท้งไปให้ ครั้งแรกวิภูษาอาจจะตื่นกลัวไปบ้าง แต่ครู่เดียวก็เดินตัวปลิวสบายตัวสบายใจออกมา แล้ววางสายไปเลย สักพักวิภูษาได้โลเกชันคลินิกทำแท้ง มองลังเลสักครู่ ตัดสินใจเดินไปขึ้นรถขับออกไป บัววิ่งตามออกมาเห็นหลังรถของเธอไวๆ รีบโบกมอเตอร์ไซค์รับจ้างให้ตามรถของวิภูษาไป
